6 ŞUBAT DEPREMLERİNİN ÜÇÜNCÜ YILI - Enkazdan 117 saat sonra kurtarılan Zeliha, öğretmenlik hayaline protez bacakla ilerliyor

Adıyaman'da, depremde 117 saat enkaz altında kalması nedeniyle diz altından ampute edilen sol bacağına Adana'daki Çocuk İyilik Merkezi'nde takılan protezle yeniden yürümeye başlayan 9 yaşındaki Zeliha Yılmaz, öğretmen olmanın hayalini kuruyor.

Yılmaz ailesi, Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat 2023'teki depreme Adıyaman'ın Kırpınar Mahallesi'ndeki apartman dairesinde yakalandı.

Binanın yıkılması nedeniyle baba Oğuzhan, anne Özlem ile kızları 11 yaşındaki Zeynep ve o dönem 6 yaşında olan Zeliha Yılmaz, enkaz altında kaldı.

Anne ve kızı Zeliha, afetten 117 saat sonra Türkiye Taşkömürü Kurumu ekiplerinin desteğiyle yaralı kurtarıldı, baba ve kızı Zeynep'in ise cansız bedenine ulaşıldı.

Ankara Bilkent Şehir Hastanesi'nde tedavi altına alınan Zeliha'nın üzerine kolon düşen sol bacağı diz altından ampute edildi.

Zeliha'nın yürüyebilmesi için Çocuk İyilik Merkezi devreye girdi

Depremlerin ardından Adana Çukurova Üniversitesi bünyesinde kurulan Çocuk İyilik Merkezi, tekerlekli sandalyede yaşamını sürdüren Zeliha'nın yeniden yürüyebilmesi için devreye girdi.

Merkezde geçen yıl yapılan operasyonda bacağına protez takılan kız çocuğu, ayağa kalkmayı başardı.

Öğretmen olmayı hayal eden ilkokul 4'üncü sınıf öğrencisi Zeliha Yılmaz, eğitimini Adıyaman'da sürdürüyor.

Depremin kötü hatıralarını geride bırakmaya çalışan Zeliha, bacağını güçlendirmesini sağlayacak fizik tedavi için belli aralıklarla annesiyle Çocuk İyilik Merkezi'nin yolunu tutuyor.

"Tekrardan yürüyüp koşabiliyorum, çok mutluyum"

Zeliha Yılmaz, AA muhabirine, afetin ardından annesiyle yeni hayata başladıklarını söyledi.

Depremde çok korktuğunu dile getiren Yılmaz, "Hastanede bana bacağımın kesildiğini söylemediler. Pansuman yapılırken bir ara bezi kaldırdığımda gördüm ve çok üzüldüm." dedi.

Yılmaz, Çocuk İyilik Merkezi sayesinde tekerlekli sandalyeden kurtulduğunu belirterek, şöyle konuştu:

"Tekrar yürüyüp koşabiliyorum, çok mutluyum. Küçüklüğümden beri öğretmenliği çok seviyorum. Öğretmen olabilmek için çalışıyorum. Sabahları okula gidiyor, orada arkadaşlarımla oynuyorum. Parka da gidiyor, arkadaşlarımla güzel vakit geçiyorum. Annem bana çok destek oluyor."

"Kızımın tekrar yürüyebildiğini görmek çok güzel bir duygu"

Anne Özlem Yılmaz da enkazda kaybettiği eşi ve kızının acısının ilk günkü gibi taze olduğunu anlattı.

Enkaz altındayken yaşadıklarını unutamadığını ifade eden anne Yılmaz, "Sabaha karşı sarsıntıyla uyandık. O an ne olduğunu anlamadık, her şey birden oldu. Eşime ve kızıma çok bağırdım, 'Orada mısınız?' diye seslendim. Seslerini duymayınca vefat ettiklerini hissettim." diye konuştu.

Yılmaz, kızıyla hayata tutunduklarını vurgulayarak, sözlerini şöyle sürdürdü:

"Kızımla 5 gün enkazda kaldık, çok zordu. Çaresizliğin ne demek olduğunu orada daha iyi anladık. Şimdi kızım gayet güzel şekilde yürüyor, koşuyor, okuluna gidiyor. Hayata bir şekilde tutunmaya çalışıyoruz. Kızımın tekrar yürüyebildiğini görmek çok güzel bir duygu. Arkadaşlarıyla sosyalleşmesi benim için büyük mutluluk kaynağı."

Yılmaz, desteklerinden dolayı merkezin görevlilerine teşekkür etti.