Birçok insan, kendisinin ya da ailesinin geçmişteki başarılarıyla övünmekten hoşlanır. Bir konuda kendi başarısı varsa bunu anlatır; yoksa aile bireylerinin, çoğunlukla da anne babasının veya sülalesinin başarılarını dile getirerek gurur duyar.
Bu yaklaşımın, zaman zaman davranışlarımıza ve alışkanlıklarımıza da yansıdığını görürüz. Örneğin dinî görevlerini yerine getirmeyen bazı kişiler, bu konudaki eksikliklerini gidermek yerine “Benim babam hacı idi.” gibi ifadelerle kendilerini teselli etmeye çalışırlar.
Geçmişte elde edilen başarılarla gurur duymak elbette olması gereken bir davranıştır. Ancak tek başına yeterli değildir.
İş yerlerinde hem çalışanlar, hem de işverenler arasında, geçmişteki başarılarıyla yetinerek hayatını sürdüren ve zamanla başarısız sonuçlarla karşılaşan birçok kişi görmek mümkündür. Bir dönemin en iyi finansçısı, muhasebecisi ya da üretim uzmanı olan kişiler, kendi alanlarında kendilerini zamanın şartlarına göre güncellemezlerse başarısızlığın kaçınılmaz olduğunu bilmelidir.
Bu durum toplumlar için de geçerlidir. Mensup oldukları devletin veya milletin geçmişteki başarılarıyla övünmek ve gurur duymak elbette değerlidir. Ancak geçmişteki başarıları hatırlamak yeterli değildir. Gurur duyulan başarıların arkasındaki çalışma, üretme, gelişme ve mücadele anlayışını bugüne de taşımak gerekir.
Bu konuyu somutlaştıran bir örnek, elli yıldır aynı işi yapan bir firma sahibiyle gerçekleştirdiğimiz sohbetti. Sohbetimizde üretimin, pazarlamanın, satışın ve yönetim anlayışının yarım asır içerisinde nereden nereye geldiğini ve firmanın bu değişime ne ölçüde ayak uydurduğunu konuştuk. İşveren olarak yıllar içerisinde elde ettiği kazanımlar ve bakış açısındaki değişim de sohbetimizin önemli başlıkları arasındaydı.
Firma sahibi, şirketinin kat kat büyüdüğünü, bu başarıyı geçmişte elde ettikleriyle yetinmeyip işine ve ekibine yatırım yaparak sağladığını ifade etti. Bugün daha güçlü bir konumda olmasını da bu anlayışa borçlu olduğunu dile getirdi.
Bu örnekten çıkarılacak sonuç şudur: “Geçmişte şirket ve ekip olarak başarılıydık, gelecekte de zaten başarılı oluruz.” anlayışından uzaklaşmak gerekir. Bunun yerine, “Geçmişteki başarılarımız geçmişte kaldı. Bugün de başarılı olabilmek için günün gereklerini yerine getirmeliyiz.” anlayışıyla geleceğe bakmalıyız.
Elbette geçmişte elde edilen başarılarla övünmeli ve gurur duymalıyız. Ancak bu başarıları geleceğin garantisi olarak görmemeliyiz. Bireyler, aileler, işletmeler ve toplumlar; değişen ihtiyaçlara ve zamanın şartlarına göre kendilerini geliştirmeli, geçmişin kazanımlarını bugünün çalışmalarıyla desteklemelidir.
Unutmayalım ki geçmişte başarılı olmuş olmak, bugün de başarılı olduğumuz anlamına gelmez. Her alanda başarı, korunması ve geliştirilmesi gereken bir değerdir.
