Özellikle çalışma hayatında, operasyonel süreçlerde ve karar alma aşamalarında ciddi tıkanmalar yaşanabilmektedir.
Konu ne olursa olsun, en doğru karara ulaşabilmek için bazen birden fazla kişinin birlikte değerlendirme yapması ve ortak bir karara varması gerekebilir. Kişinin tek başına karar verirken sergilediği tutum ile bir grubun parçası olarak karar alma sürecine katıldığında gösterdiği davranışlar birbirinden farklı olabilir.
Bu nedenle çalışanların ve yöneticilerin, bazı konularda tek başlarına karar vermek yerine konuyu bilen çalışanlar, uzmanlar, danışmanlar ve ekip arkadaşlarıyla iş birliği içinde hareket etmeleri daha doğru olacaktır.
Mesleğim gereği birçok kez karşılaştığım durumlardan biri de istişare heyetlerinde yaşanan görüş ayrılıklarıdır. Bazen karşısındaki grup konuyu bütün yönleriyle açıklamasına ve gerekçelerini ortaya koymasına rağmen bir kişi kendi tezini sonuna kadar savunmakta ve karar alma sürecini kilitlemektedir. Israrla “benim dediğim doğru, bunu uygulayalım” yönünde hareket edenler işletmelerde birçok süreci tıkamaktadır.
Bana göre, ilgili ve bilgili kişileri dikkatle dinledikten sonra gerektiğinde kendi görüşünden vazgeçebilmek ve ortak değerlendirmeler sonucunda ortaya çıkan görüş doğrultusunda hareket etmek daha doğru bir yaklaşımdır. Önemli olan, kişinin kendi düşüncesini mutlaka kabul ettirmesi değil, konu için en doğru karara ulaşılmasıdır.
Bu tür durumlarla karşılaşan kişilerin zaman zaman kendilerini sorgulamaları gerekir. Gereksiz ısrarların faydadan çok işletmeye zarar verebileceğini fark etmeleri önemlidir. Özellikle yöneticilerin kendi tutumlarını gözden geçirmeleri hem kişisel gelişimleri hem de işletmenin geleceği açısından son derece değerlidir.
Her Zaman Haklı Olma Anlayışı
Herkesin görüşünü eksik bulan ve başkalarının önerilerine hiçbir şekilde fırsat tanımayan kişilerle karşılaşıldığında, sırf tartışma çıkmasın diye bu kişilere hak vermek veya hatalarını uygun bir dille dile getirmekten kaçınmak sorunu çözmez. Aksine, bu tutum karar alma süreçlerini daha da çıkmaza sokabilir.
Yönetim kadrosu, bu kişilere gerektiğinde fikir değiştirmenin veya bir konuda yanıldığını kabul etmenin değer kaybına yol açmayacağını anlatmalıdır. Aksine, kişinin kendi görüşünü yeniden değerlendirebilmesi, farklı düşüncelere açık olması ve gerektiğinde ortak karara uyum sağlaması olgunluğun ve gelişime açıklığın göstergesidir.
Yöneticiler, çalışanların ve diğer yöneticilerin hata yapmaktan korkmadan görüşlerini ifade edebilecekleri bir ortam oluşturmalıdır. Böylece gereksiz itirazların ve kişisel ısrarların önüne geçilebilir; işletmenin yararına olacak kararların daha sağlıklı bir şekilde alınması sağlanabilir.
İnsan, bazen kendi fikrini kabul ettirmek yerine başkasının fikrine uymanın ve birlikte başarmanın mutluluğunu yaşamayı da bilmelidir.
