Özür dilemek bir erdemdir. Özrünü başkasının özrünü dile getirerek örtmeye çalışmak ise o erdemi kirletir.
Nadiren de olsa bir vekilin özür dilemesi vekalet ettiklerine dair bir sorumluluktur. Bu sorumluluğu yerine getirirken başkasının ayıbını, kendi ayıbına bedel olarak dillendirmek, o özrün ve özrün sahibinin samimiyetini bulandırır.
CHP Ankara Milletvekili Umut Akdoğan’ın, AK Parti Aksaray Milletvekili Hüseyin Altınsoy’un eşinin mahkeme harcı ödememek amacıyla muhtarlıktan “fakirlik belgesi” aldığını açıklamasının sosyal medya da tepkilere neden olması ve peşinden Aksaray Cumhuriyet Başsavcılığı’nın belgeyi düzenleyen ve belgeyi alan milletvekili eşi hakkında soruşturma başlatması belli ki son günlerde çokça gündeme getirilen ve artık başladı, başlayacak diye beklenen seçim maratonu için oy kaybetme kaygısını arttırdı.
Arttırdı ki Milletvekili özür dilemekten geri durmadı. Belki birilerinin baskısıyla duramadı. Ama özrün metnine baktığınızda, eylemin ayıbını hafifletmek maksadıyla belirtilen maksat o ayıbın ağırlığını azaltır mı arttırır mı?
Özürde zikredilen “Siyasi sebeple olsa da kamuoyuna bu şekilde gündeme gelmemden dolayı derin bir üzüntü duyduğumu ve kamuoyundan özür dilediğimi açıkça ifade etmek istiyorum.” cümlesinde geçen ‘siyasi sebeple’ değil de hangi sebeple gündeme gelmesi beklenebilir ki? En nihayetinde millete vekalet eden siyasi bir figür, bir politikacısınız.
Diğer yandan, üzüntüye kaynaklık eden özrün kendi mi yoksa özrün kamuoyunda gündeme gelmesi mi? Bunu da sormak abes olmaz sanırım.
Ayrıca konunun, kamuoyunda tartışmaya açan ana muhalefet partisince, istismar edildiğini söylemek ne kadar komikse, eşinin eyleminden bilgisi olmadığını, ilgisinin bulunmadığını da söylemek o kadar absürttür.
Metnin devamında, konuyu alakasız bir mecraya çekip CHP’nin Uşak, İstanbul, Antalya gibi illerde boğuşup altında boğulduğu davaları hatırlatıp hassasiyet beklediğini söylemek de bir o kadar abuktur.
Yeşilçam sinemasında Şener Şen’in oynadığı Maho’nun, köylüsü Bilo’yu (İlyas Salman) kandırırken yakalanmasının ardından “Yaptım. Sor bakalım neden yaptım?” repliğini hatırlattı.
Keşke vekilin özrü biraz samimiyet ve mahcubiyet barındırsaydı.
