Bugün sofralarımızda bir eksiklik var.
Tarifler aynı, teknikler gelişmiş, mutfak ekipmanları modern…
Ama o eski tat yok.
Eski doğallığı, eski yemekleri, eski şükrü ve içten teşekkürleri özlüyoruz.
Toprağın kokusunu taşıyan sebzeleri, ilaçsız yetişmiş ürünleri, doğal beslenen hayvanların etini…
Yani özümüzü.
Bugün evde de restoranda da o derin lezzeti bulamıyorsak, bunun sorumlusu yalnızca aşçı değildir.
Aşçı elindeki ürünü en iyi hale getirmeye çalışır.
Ancak ürünün kalitesi; toprağın sağlığına, üretim ahlakına, denetim sistemine ve tarım politikalarına bağlıdır.
Lezzet mutfakta başlar ama kaynağı tarladadır.
Eğer toprak yorulmuşsa, üretici destek görmüyorsa, hızlı ve kimyasal odaklı üretim teşvik ediliyorsa; sofraya gelen tat da eksik olacaktır.
Bu bir nostalji yazısı değil.
Bu bir çağrıdır.
Yerel üretimin güçlendirilmesi, küçük çiftçinin korunması, doğal hayvancılığın teşvik edilmesi ve gıda denetimlerinin daha sıkı uygulanması artık bir tercih değil, zorunluluktur.
Çünkü mesele sadece yemek değil;
Sağlık, kültür ve gelecek meselesidir.
Gerçek lezzeti yeniden bulmak istiyorsak,
Önce toprağa, üreticiye ve özümüze dönmeliyiz.
Saygılarımla,
Chef Mehmet Kudat
Gastronomi Yazarı
