İlhan Keskin, İlk Eserini ve Yeni Projelerini Anlattı

Merhaba, bize kendinizi kısaca tanıtır mısınız?

Ben 24 Ocak 1955'de İstanbul Kasımpaşa'da doğdum. Çocukluğum burada, ergenliğim Eyüp Sultan'da, gençliğim de Bakırköy'de geçti.

Yazarlık geçmişiniz çok yok ancak şiir yazmak gibi kıymetli bir işin içerisine girmişsiniz. Şiire merakınız nereden gelmekte?

Aslında, yazarlık geçmişim çok eskiye yani gençlik yıllarına dayanır. Yaklaşık, dört beş senedir iki sitede şiirlerimi kayıt altına almak maksadıyla aktif yazmaya başladım. Bu siteler yazarların performansını da verince, daha bir heveslenip, daha çok üretmeye başladım. Her yazdığım şiirim, kitleler tarafından aktif kabul görünce, bir de google'da ilk sıralarda İlhan Keskin şiirleri yazdığında çıkınca kitap çıkarmaya karar verdim. Ve de ilk kitabımı bu vesile ile çıkardım.

İlk eserinizin ismi "Sonbaharlar Devrildi Üzerime". Niçin böyle bir isim seçtiniz? Ne anlatmak istiyorsunuz özetle?

Öncelikle hayatı yaşarken herhangi bir acı çekmiyorsak ömrümüzün sonuna yaklaşıyoruz demektir. Tabi ki bunda hayat mücadelemizin de önemli faktörü var. Buradaki maksat acı çekmediğimiz ve kendimize normal şartlarda zaman ayırdığımızda bu hüzne yaklaşan durumu yani ihtiyarlığın illa ki yaklaştığını hatırlamak, okuyanların bu yönde bir hazırlık içinde olmalarına dikkat çekmek amacı ile kitabın ismini "Sonbaharlar Devrildi Üzerime"  koydum.

Bir kişiye atıfta bulunur gibi "payidar" kelimesini vurgulamışsınız kitabın tanıtım mısralarında… Nedir bu "payidar"?
Kitabın tanıtım mısralarında "Payidar" kelimesi çok kişilere atfen kullanıldı. Esasen Payidar, kalıcı, sonsuza kadar yaşayacak olan anlamına geliyor. Burada iki şey düşünülerek yazıldı. Birincisi kalıcı olması. İkincisi, bizlerde paylaşımın olmasını istememden, hayatın meşakkatini birçok olumsuz hallerin sitemini paylaştım. İşte ondandır ki Payidar tasası bana kalıyor. Gönlüm ve kalemim, tasalandığından Gönül kelam etti, Kalem ise acizane yazdı.

Edebiyat alanında başka neler yapmaktadır İlhan Keskin?

Yazmaya devam edecektir İlhan Keskin. Kalem elden düşene kadar, Kelam dilde susana kadar. Bundan sonra neler yapacağıma gelirsek, roman yazarak devam edip, edebiyat dünyasında kalıcı bir yer edinmek istiyorum.

Diğer şairlerden sizi ayıran özelliğiniz nedir? Farkınızı ne ile ortaya koymak istiyorsunuz?

Kürreyi arzda bir İstanbul, bense o İstanbul'da bir zerre ve o zerrede fidan idim
Fidan sürgün verdi akça kağıtta, dilde kelam, elde kalem,
Bir de dinlemez olmuşsa gönül ferman, kimi hüzne daldı yazdı, kimi güldü yazdı kalem.
Yaşarken gördükçe halleri, hiddetle  yazdım zalimi, mülayim ve naif muhabbetler alıp
götürdükçe hayal dünyasına, kuşun kanadında hazarfen çelebi  gibi  gezdim alemi.
Bir ağacın dili oldum insanlara anlattım meramı, kimi de fakir gönüllere derman,
bazen de bir çocuğun çığlığı ile verdim selam.
Yazdıkça akça kağıda her halin yaşamını, kalem coştu ben yazdım.
Hiçbir tarafa yamulma'dan doğru yoldan ayrılmadan tamah közde kavrulmadan
Kaleme işçi kelama kul oldum. Ben çalıştıkça şiir oldu, şiirler ise kalbe doğdu
Seven de okudu sevmeyen de okudu, geride tek kazancı muhabbet ağını dokudu.
Selam olsun bu muhabbete, selam olsun sevginin olduğu  her şeye…