Yeşim Mutlu Yazıları

Yeşim Mutlu
Yeşim Mutlu
Yazarın Profili
13.11.2026 15:27

İki kız kardeş, tek bir yaratıcı dünya: SEDNA

Haber Detay Image

Suadiye'nin sakin, şık bir kafesinde buluşuyoruz Seda ve Sena ile... Biraz tanışma hâli, sohbetin derinleşmesi derken, sanki yıllardır tanışıyormuş gibi bir yakınlık hissettim aralarında. Sohbet kısa sürede günlük hayattan çocuklara, sanattan yaşanmışlıklara bıraktı kendini; yepyeni iklimlere açıldık Odyssey'in teknesiyle… Çanakkale, Troya, deniz, hafıza, kız kardeşlik, hayat…

Bir Çanakkaleli olarak bu buluşma benim için ayrı bir anlam taşıyordu. Onlarla konuşurken, kendi memleketimin toprağından, denizinden ve binlerce yıllık hafızasından beslenen iki eserin – İZ ve TAÇ'ın – hikâyesini dinlemek; Çanakkale'nin, Troya'nın bir "bienal teması" olmaktan öte, bir yaşam biçimi, bir aidiyet duygusu olduğunu bir kez daha hissetmek... Şanslıydım.

Seda'nın arkeoloji ve koleksiyonerlik dünyasıyla Sena'nın çağdaş heykel pratiği, sohbetimiz boyunca birbirine öyle doğal biçimde karıştı ki, bunun tesadüf olmadığını anladım. Bu iki yolculuk yıllar içinde birbirini beslemiş ve ortaya çıkan dünyanın adı SEDNA olmuş. Ve bugün sizlere, bu buluşmanın, bu kardeşliğin ve bu sanatın hikâyesini aktarmak istiyorum.

İki kız kardeşin hikâyesiyle başlayalım. Sena ve Seda olarak çocukluğunuzdan bugüne uzanan yolculuğunuzda birbirinizin dünyasını nasıl şekillendirdiniz? Farklı ilgi alanlarınız ve karakterleriniz bugün SEDNA'nın yaratıcı kimliğine nasıl yansıyor?

SENA: Ablamla aramızda altı yaş var. Ben ablamın peşinde dolana dolana büyüdüm diyebilirim. O ne kitap okuyorsa ben de okumaya çalışırdım; dinlediği müziği dinler, takılarını, kıyafetlerini giymeye çalışırdım.

Karakterlerimiz çok farklı olmasına rağmen birlikte çok vakit geçirdik ve geçirmeye devam ediyoruz. Ablam üniversite okumak için Ankara'ya taşındığında henüz liseye yeni başlamıştım. Tek başıma otobüsle Ankara'ya gider, hafta sonlarını onunla geçirirdim. Onun dersleri olduğunda beni kütüphaneye bırakırdı, ben de sanat kitaplarına bakardım. Sessiz ve sakin bir mizacım olduğu için beni rahatlıkla her yere yanında götürebiliyordu.

Birlikte büyürken birbirimizden pek çok şey öğrendik. Farklı karakterlerimiz, ilgi alanlarımız ve hayata bakışlarımız zaman içinde birbirini besledi. Bugün SEDNA'da da bunun izlerini görüyorum. Birbirimizi çok iyi tanıyoruz ama birlikte üretirken hâlâ birbirimizin yeni yönlerini keşfediyoruz.

SEDA: Sena ile aramızdaki yaş farkı hiçbir zaman ilişkimizde bir mesafe yaratmadı. Onun doğumundan itibaren çok yakın bir ilişkimiz oldu. Annemiz hep çalışıyordu, babamız ise yurt dışında çalışıyordu. Sanırım bu koşullar bizi birbirimize daha da yakınlaştırdı. Sena çocukluğumuz boyunca hep yanımdaydı, hatta ben evlenene kadar bu böyle devam etti. Üniversite yıllarımda Ankara'ya beni ziyarete gelir, benimle kalır, bütün arkadaşlarımı tanırdı. Arkadaşlarımın kardeşleri pek yanımızda olmazdı ama Sena hep oradaydı, hayatımın doğal bir parçasıydı.

Dolayısıyla birbirimizin dünyasına çok erken yaşlardan itibaren dahil olduk. Birlikte büyüdük, birbirimizden beslendik, birbirimizin meraklarından ve ilgi alanlarından etkilendik.

Sonraki yıllarda eğitim ve kariyer olarak farklı yollar izledik. Sena Londra'da sanat eğitimi aldı, ben ise işletme okudum. Ancak sanatla olan ilişkimi hiçbir zaman kaybetmedim. Üniversite yıllarımda seramik, baskı resim ve arkeoloji gibi seçmeli dersler aldım. Hayatım boyunca ellerimle bir şeyler üretmeye, farklı malzemeleri ve teknikleri keşfetmeye devam ettim. Uzun yıllar fotoğrafla ilgilendim. Sanat, farklı biçimlerde de olsa hayatımın hep bir parçasıydı.

Sena'nın Londra'da sanat eğitimi aldığı yıllarda ise bu kez ben sık sık onun yanına gitmeye başladım. Arkadaşlarını, içinde bulunduğu sanat çevresini ve dünyasını yakından tanıdım. Londra'nın canlı ve uluslararası sanat ortamının merkezinde olması benim için de çok besleyiciydi. Önceleri Sena benim dünyamın bir parçasıyken, bu kez ben onun dünyasına dahil oluyor, onun deneyimlerinden ve keşiflerinden besleniyordum.

İlerleyen yıllarda takıya, farklı kültürlere ve geçmişin izlerini taşıyan nesnelere duyduğum merak giderek derinleşti. Etnik takı koleksiyonları oluşturmaya, ardından arkeolojik nesneler ve fragmanlar toplamaya başladım. Anadolu'nun etnografik mirasıyla ilgilendim. Bugün İstanbul Arkeoloji Müzesi'ne kayıtlı bir koleksiyonum da var. Koleksiyonerlik benim için yalnızca nesneleri biriktirmek değil, onların hikâyelerini, ait oldukları kültürleri ve geçmişle bugün arasında kurdukları bağları keşfetmenin bir yolu oldu.

Aslında bütün bu yıllar boyunca farklı alanlarda kendi birikimlerimizi oluştururken birbirimizin dünyasından hiç kopmadık. SEDNA da birlikte bir marka kurmaya karar vermemizden değil, yıllar içinde birbirini besleyen bu iki ayrı yaratıcı yolculuğun doğal olarak buluşmasından doğdu. Sena'nın çağdaş sanat ve heykel pratiğiyle benim farklı kültürlere, malzemelere, takıya ve geçmişin izlerine duyduğum merak SEDNA'da ortak bir yaratım diline dönüştü.

Bir anlamda SEDNA, çocukluğumuzdan beri devam eden bu karşılıklı alışverişin ve birlikte büyüyen hayal dünyamızın bugün aldığı biçim.

Seda'nın arkeoloji, koleksiyonerlik ve takı tasarımı alanındaki birikimiyle Sena'nın çağdaş sanat ve heykel pratiği eserlerinizde buluşuyor. Peki, bireysel üretimlerinizden farklı olarak birlikte çalışmak size nasıl bir yaratıcı alan açtı? Tek başınıza ortaya koyamayacağınız neyi birlikte üretebildiniz?

SENA: Benim şahsen beden üzerinde taşınabilecek bir eser üretmek gibi bir güdüm hiç olmamıştı. Bir heykelime kolye yapmak niyetiyle ablamdan yardım istemem, çıktığımız yolculuğu bambaşka bir yere taşıdı.

Ablamın takı tasarımı, koleksiyonerlik deneyimi ve malzemeye olan ilgisi, benim heykel pratiğimle birleşti. Birbirimizin bilgi birikiminden ve deneyimlerinden beslenerek ikimizin de tek başına üretmeyeceği parçalar ortaya çıkarmaya başladık.

SEDNA hayatımıza adeta sızdı ve farkına bile varmadan ikimizi yeni bir noktada buluşturdu. Şimdi birlikte kurduğumuz, birlikte büyüttüğümüz yeni bir hayalimiz var.

SEDA: Bence birlikte çalışmanın en heyecan verici tarafı, birbirimizin düşünce ve hayal dünyasını genişletmesi. İkimizin de farklı birikimleri, deneyimleri ve üretim biçimleri var. Sena'nın uzun yıllara dayanan sanat ve heykel pratiği, malzemeye ve forma yaklaşımıyla benim farklı kültürlere, arkeolojiye, takıya ve nesnelerin taşıdığı hikâyelere duyduğum merak bir araya geldiğinde, ikimizin de tek başına düşünmeyeceği fikirler ortaya çıkabiliyor.

Birimiz bir fikirle, bir nesneyle ya da bir hikâyeyle yola çıkıyoruz; diğerimiz ona bambaşka bir açıdan bakabiliyor. Bazen birimizin aklına gelen küçük bir detay, diğerinin elinde tamamen farklı bir düşünceye dönüşüyor. Bu karşılıklı alışveriş, bizi kendi alışkanlıklarımızın ve bildiğimiz tekniklerin dışına çıkmaya, yeni malzemeler ve ifade biçimleri denemeye teşvik ediyor.

Aslında birlikte çalışırken kimin hangi fikri ortaya attığı ya da kimin neyi yaptığı zamanla önemini kaybediyor. Fikirler birbirine karışıyor, dönüşüyor ve sonunda ikimizin de tek başına ortaya koyamayacağı bir şey doğuyor.

Sanırım SEDNA'nın bize açtığı en değerli yaratıcı alan da bu: Birbirimizin hayal gücünü besleyerek, kendi sınırlarımızın ötesinde birlikte yeni bir dünya kurabilmek.

Geçmiş, hafıza, semboller ve kişisel hikâyeler önemli bir yer tutuyor hayatınızda. Bir eserin ilk fikrinden son hâline kadar uzanan yaratım süreciniz nasıl ilerliyor? İlhamınızı nerede arıyor, hangi noktada bir fikrin artık esere dönüşmeye hazır olduğuna karar veriyorsunuz?

SENA: Kendi sanat pratiğimde attığım adımları SEDNA için de aynı şekilde atıyorum. Çalışma disiplinimi ablamla da paylaştım. Önce fikirlerimizi eskize ve yazıya döküyoruz. Hikâye kâğıt ve kalemle başlıyor.

Tabii ablam kendi yaşantısından, ben kendi yaşantımdan gelen formları ve fikirleri birbirimize sunuyoruz. Sonra aramızda konuşuyoruz. Yaptığımız araştırmaları, karşılaştığımız bilgileri, bunların bize ne ifade ettiğini ve hangisinin bedenlenmesine ihtiyaç duyduğumuzu birlikte değerlendiriyoruz.

Bir fikrin esere dönüşmeye hazır olduğunu da sanırım bu süreçte hissediyoruz. Bazen bir form, bazen bir sembol ya da kişisel bir hatıra bizi diğerlerinden daha fazla heyecanlandırıyor. Üzerinde çalışmak istediğimiz şey kendiliğinden belirginleşiyor.

Ardından adım adım üretim aşamaları başlıyor. Camın ve metalin kendilerine özgü süreçleri var. Her aşamada birbirimize fikirlerimizi aktarıyor, gerektiğinde müdahale ediyor, birlikte karar veriyoruz. Bazen malzemenin kendisi de bizi hiç beklemediğimiz bir yere götürebiliyor.

SEDA: Aslında bizim için yaratım sürecinin belirli bir başlangıç noktası ya da izlediğimiz sabit bir yolu yok. Bazen doğada karşılaştığımız bir form, denizin kıyıda bıraktığı bir kabuk, eski bir nesne ya da okuduğumuz bir hikâye bir fikrin başlangıcı olabiliyor. Bazen de uzun zamandır zihnimde dolaşan bir düşünce, hiç beklemediğim bir anda somutlaşmaya başlıyor; hemen not alıyorum ve masa başına oturduğumda Sena'yla paylaşıyorum.

İlhamımızı yalnızca sanat dünyasında aramıyoruz. Arkeoloji, mitoloji, farklı kültürlerin ritüelleri, doğa, deniz, kadınlar, çocuklar, geçmişten bugüne ulaşan nesneler ve kişisel hafızamız bizim için sonsuz bir keşif alanı. Müzeler, antikacılar, Kapalıçarşı, seyahatlerimiz, okumalarımız ve gündelik hayatta karşımıza çıkan küçük ayrıntılar bu sürecin bir parçası.

Belki de yaratım sürecini en iyi anlatan şey bu: Merak etmek, araştırmak, denemek ve bazen başlangıçta hayal ettiğimizden tamamen farklı bir yere ulaşmaya açık olmak.

Her şey içimize sindiğinde fikir artık esere dönüşmeye hazır oluyor.

Üretimlerinizde takı ile heykel arasındaki sınırları yeniden yorumluyor, eserlerinizi giyilebilir heykeller olarak tanımlıyorsunuz. Bu yaklaşımın geleneksel mücevher anlayışından ayrıldığı nokta sizce nedir? Taşıyan kişiyle nasıl bir ilişki kurmasını istiyorsunuz?

SENA: Her SEDNA parçasının biricik olduğunu özellikle vurguluyoruz. Çünkü her parçayı oluşturan camın ve metalin, en küçük detayın bile arkasında bir niyet, bir anı, kız kardeşliğimizi vurgulayan bir sembol ya da ruhun bir temsili var.

Geleneksel tekniklerle üretilmiş, biricik güncel sanat eserleri olarak düşünüyoruz onları. Kişinin üzerinde taşıyabileceği ölçüye yoğunlaştırılmış, incelikle düşünülmüş ve şekillendirilmiş heykelsi kolyeler.

Benim için sanat üretimi aynı zamanda bedensel bir eylem. Beden aracılığıyla ortaya çıkan bir eserin, yeniden başka bir bedenle buluşması da ayrıca anlamlı.

SEDNA'yı taşıyan kişinin bu emeğin, hikâyenin ve biricikliğin farkında olması bizim için önemli. Kendine bu ölçüde değer ve önem veren, bir parçayla kişisel bir bağ kurabilen insanların SEDNA'nın taşıyıcıları olmasını diliyoruz.

SEDA: Geleneksel mücevher anlayışında bir eserin değerini belirleyen genel unsurlar: kullanılan değerli taşların maddi değeri, madenin değeri ve işçilik. Mücevher seri üretim de olabilir, tek bir parça olarak da üretilebilir. Bizim için ise bir eserin değerini belirleyen şey, kullanılan malzemenin maddi değerinden önce taşıdığı fikir, hikâyesi ve onunla karşılaştığınızda sizde uyandırdığı duygu ve çağrışımlardır.

SEDNA'da cam ve metal alaşımlar gibi malzemelerle çalışıyoruz. Örneğin geleneksel mücevherde kullanılan değerli taşların yerini bizim eserlerimizde çoğu zaman döküm cam alıyor. Bu cam parçaların kalıplarını ellerimizle şekillendiriyoruz. Her biri uzun ve çok aşamalı bir üretim sürecinden geçiyor. Kalıpların tek olması nedeniyle aynı parçayı bir daha birebir üretmemiz mümkün değil. Dolayısıyla hereseri yalnızca el yapımı değil, aynı zamanda biricik ve yeniden üretilemez bir sanat nesnesi. Her eserin kendine ait bir provenansı ve özgünlük sertifikası da bulunuyor.

Biz bu nedenle eserlerimizi giyilebilir heykeller olarak tanımlıyoruz. Beden üzerinde taşınabilseler de kendi başlarına birer sanat eseri olarak var olabiliyorlar.

Bir SEDNA eseriyle karşılaşan kişinin öncelikle onunla duygusal ve kişisel bir bağ kurmasını istiyoruz. Bizim için önemli olan, eserin onda ne hissettirdiği, hangi anıları ya da düşünceleri çağrıştırdığı. Çünkü her eserin bizimle başlayan hikâyesinin, onu taşıyan kişiyle birlikte devam ettiğine inanıyoruz.

Bu yüzden SEDNA dünyasında eserlerimizi edinen kişileri birer sahipten çok Keeper olarak tanımlıyoruz. Bir SEDNA eserini edinmek, bizim için yalnızca bir sanat nesnesine sahip olmak değil, onun hikâyesinin bir parçası olmak ve bu hikâyeyi geleceğe taşımak anlamına geliyor.

10. Çanakkale Bienali için hazırladığınız İZ ve TAÇ, Troya'nın arkeolojik ve kültürel hafızasından besleniyor. Neden Troya? Bu coğrafyayla kurduğunuz ilişki, iki eserin ortaya çıkışında hangi yeni düşüncelerin ve sanatsal arayışların kapısını açtı?

SENA: Aslında Troya'yla buluşmamız, küratörümüz sevgili Yasemin Ülgen'in SEDNA'yı 10. Çanakkale Bienali'ne davet etmesiyle başladı. İZ ve TAÇ'ın hikâyeleri de Çanakkale'nin kumsalları ve Troya Müzesi'yle kurduğumuz ilişkiyle şekillendi.

Bienalin "Medcezir" teması ikimiz için de çok anlamlıydı. Su ve denizle çocukluğumuzdan beri güçlü bir bağımız var. İZ, ablamın denize ve yüzmeye olan büyük sevdasından, suyun onun ruhunda bıraktığı izlerden doğdu. Temayı duyar duymaz eskizleriyle geldi.

TAÇ'ın hikâyesi ise Troya Müzesi'nde başladı. İkimiz birbirimizden bağımsız olarak müzeyi gezerken Troya Hazineleri bölümünde buluştuk. Orada gördüğümüz altın taçlar ve takılardan etkilenerek neredeyse aynı anda bir taç yapma fikrine vardık.

Müzenin bahçesindeki dev palamut ağacı, topladığımız yapraklar, tohumlar ve bitkiler de TAÇ'ın bir parçası hâline geldi. Tepesindeki güneş ise müzede gördüğümüz, yaşamın döngüsünü simgeleyen çarkıfelek motifinin bizim yorumumuz.

Bu iki eserin, ilham aldıkları arkeolojik eserlerin bulunduğu Troya Müzesi'nde sergilenmesi bizim için çok özel. Hatta duyduğumuza göre bazı ziyaretçiler İZ ve TAÇ'ı arkeolojik eserlerle karıştırıp Troya Hazineleri'ne ait olduklarını düşünmüşler. Binlerce yıl öncesinden gelen bir hafızayla kurduğumuz ilişkinin izleyicide böyle bir karşılık bulması bizi hem şaşırttı hem de çok mutlu etti.

SEDA: 10. Çanakkale Bienali'ne sevgili küratörümüz Yasemin Ülgen'in daveti üzerine, büyük bir heyecan ve istekle katıldık. SEDNA'nın dünyasında arkeoloji, mitoloji, toprağın altında saklı hafıza, doğa ve su her zaman önemli bir yer tuttuğu için Çanakkale'nin ve çevresindeki coğrafyanın tarihsel ve kültürel zenginliğiyle çok doğal bir bağ kurduk.

Bienalin "Medcezir" teması da bize hiç uzak değildi. Suların çekilmesi ve yeniden yükselmesi, toprağın altında ve üstünde saklanan izler, doğanın ve yaşamın döngüselliği zaten uzun zamandır ilgilendiğimiz ve üretimlerimize yansıttığımız konulardı. Dolayısıyla her şey kendi akışı içinde gelişti. Bienal hazırlıkları sırasında Çanakkale'ye yaptığımız ziyaretler, Troya Müzesi ve bu coğrafyanın binlerce yıllık hafızası da düşüncelerimizi besledi.

İZ, suyun çekildiğinde geride bıraktığı izlerden doğdu. Tıpkı denizin kıyıda bıraktığı izler gibi, yaşam boyunca yaşadığımız deneyimlerin de üzerimizde izler bıraktığını düşündük. Eserde kullandığımız burgu formu; suyun ve rüzgârın hareketini, gelgitleri ve yaşamın döngüselliğini temsil ederken aynı zamanda iki kız kardeş olarak yıllardır süren ilişkimizin ve karşılıklı etkileşimimizin de bir ifadesine dönüştü.

TAÇ ise yaşamın döngüsünü kişisel hafızamız üzerinden ele alıyor. Troya Müzesi'nin bahçesinden topladığımız bitkiler ve iki kız kardeşin yaşam yolculuğunu anlatan el yapımı cam sahneler, doğanın ve kişisel hafızamızın izlerini bir araya getiriyor. Bu anlatı aynı zamanda kadınların kuşaklar boyunca taşıdığı deneyimlere, ortak hafızasına ve kız kardeşliğin evrensel bağına uzanıyor.

Aslında her iki eser de SEDNA'nın uzun zamandır beslendiği düşüncelerin, bu coğrafyanın tarihsel ve kültürel hafızasıyla doğal bir biçimde buluşmasından doğdu.

Her parçanın tek ve yeniden üretilemez olması üretim anlayışınızın önemli bir parçası. Seri üretimin ve hızın belirleyici olduğu günümüz tasarım dünyasında, el işçiliğine dayalı ve zaman alan bu üretim biçimini sürdürmek nasıl bir tercih? Bu yaklaşımın gelecekteki üretimlerinize etkisini nasıl görüyorsunuz?

SENA: Biz bu şekilde devam edeceğimize inanıyoruz. Zaten en başta "Bir takı markamız olsun, seri üretelim, satalım" gibi bir güdüyle başlamadık bu hikâyeye. Bir heykele kolye yapmak için yola koyulduk ve kendimizi yavaş yavaş gelişen, gelişmeye de devam eden SEDNA hazinelerinin içinde bulduk. :)

Her parçanın üretimi uzun ve zahmetli bir süreç gerektiriyor. Cam döküm tekniğinde kalıplar kırılarak açıldığı için aynı parçayı birebir tekrar etme imkânımız da yok. Ama zaten böyle bir isteğimiz de bulunmuyor.

Böylesine uzun bir üretim sürecinin ardından enerjimizi yepyeni bir parçaya vermeyi tercih ediyoruz. Kendimizi tekrar etmek, üretimi serileştirmek ya da bir parçanın benzerini yapmak gibi bir güdümüz yok.

Gelecekte de bu anlayışımızın değişeceğini sanmıyorum. Bizim için önemli olan üretmeye, öğrenmeye ve yeni şeyler keşfetmeye devam edebilmek.

SEDA: Aslında bizim için yavaş üretim, baştan belirlediğimiz bir stratejiden çok, yaratım sürecimizin doğal bir sonucu. SEDNA'da her eser bir fikirle başlıyor; araştırmalar, denemeler ve farklı malzemelerle yaptığımız çalışmalarla zaman içinde şekilleniyor. Bu sürecin ne kadar süreceğini çoğu zaman biz de baştan bilmiyoruz.

Özellikle cam dökümü oldukça uzun, zahmetli ve sürprizlerle dolu bir süreç. Her parçanın kalıbını ellerimizle şekillendiriyoruz ve üretim birkaç farklı aşamadan geçiyor. Bazen haftalarca üzerinde çalıştığımız bir parça son aşamada kırılabiliyor ve yeniden başlamak zorunda kalıyoruz. Ancak bütün bu denemeler, beklenmedik sonuçlar ve hatta başarısızlıklar da yaratım sürecimizin bir parçası.

Her eserin tek olması da aslında bu üretim biçiminden kaynaklanıyor. Kullandığımız kalıplar ve elle şekillendirdiğimiz formlar nedeniyle aynı eseri birebir yeniden üretmemiz mümkün değil. Bizim için bu tekillik, eserin kimliğinin ve değerinin ayrılmaz bir parçası.

Elbette hızın ve seri üretimin öne çıktığı bir dünyada bu şekilde çalışmak zaman ve sabır gerektiriyor. Ama biz üretimimizi hızlandırmak ya da çoğaltmak için bu süreçten vazgeçmek istemiyoruz. Aksine, gelecekte de yeni malzemeler ve teknikler keşfederken bu özgürlüğü ve her eserin kendine özgü olmasını korumak istiyoruz.

Sanırım SEDNA'da bizim için önemli olan ne kadar çok ürettiğimiz değil, her yeni eserde ne kadar ileri gidebildiğimiz, neler keşfettiğimiz ve kendimizi nasıl geliştirdiğimiz.

SEDNA bugün iki kız kardeşin ortak hayalinden doğan bir üretim alanı. Peki, bundan beş yıl sonra SEDNA'yı nerede konumlandırmak istiyorsunuz? Uluslararası sanat ve tasarım dünyasında nasıl bir yer edinmesini, hangi yeni disiplinler ve iş birlikleriyle büyümesini hayal ediyorsunuz?

SENA: Benim sanatçı olarak da insan olarak da hedefe koşan bir yaşam anlayışım yok. Elimden gelenin en iyisini, samimiyetle, saf inanç ve niyetlerle, disiplinli bir çalışma düzeni içinde üretmeye gayret ediyorum.

Ürettiğim her parça, kalbimin zekâsından ve içgüdüsel olarak ilerlediğim hayatımın bir uzantısı olarak bedenleniyor. Tarihten, bilimden, doğadan ve sevdiğim insanlardan besleniyorum.

SEDNA da bu yaşamın bir uzantısı olarak gelişmeye devam ediyor. Biz ürettikçe, merak ettikçe ve yeni şeyler öğrendikçe yolculuğumuz da devam edecek.

Elbette eserlerimizi paylaşmaya, sergilemeye, farklı coğrafyalarda ve yeni insanlarla buluşturmaya devam edebilmeyi diliyorum. Ama bu benim için ulaşılması gereken bir hedef değil, bir dilek. SEDNA'nın geleceğini de bugünden belirlemek yerine, onun kendi yolculuğuna alan açmayı tercih ediyorum.

SEDA: Bizim önceliğimiz SEDNA'nın kendine özgü sanatsal dilini geliştirmesi, derinleştirmesi ve zaman içinde daha güçlü bir ifade kazanması. SEDNA'yı yaşayan, sürekli gelişen ve dönüşen bir oluşum olarak görüyoruz. Bugün belirli galerilerde yer almak ya da uluslararası alanda tanınmaktan çok, SEDNA'yı nasıl daha ileri taşıyabileceğimize, yaratıcı dünyamızı nasıl zenginleştirebileceğimize odaklanıyoruz. Uluslararası sanat ortamında daha fazla yer edinmenin de bu gelişimin doğal bir sonucu olacağına inanıyoruz.

Geleceğe dair bizi en çok heyecanlandıran konulardan biri de Keeper kavramı. Keeper'larımız SEDNA'nın dünyasının vazgeçilmez bir parçası. Onlarla bir araya gelebileceğimiz, fikirlerimizi, deneyimlerimizi ve meraklarımızı paylaşabileceğimiz özel alanlar yaratmak istiyoruz. Aynı zamanda farklı disiplinlerde kendi özgün yollarını çizmiş, kendi dünyalarını oluşturmuş insanlarla buluşarak hem kendimizin hem de Keeper'larımızın yeni şeyler keşfetmesini, birbirimizden öğrenmesini ve birlikte zenginleşmesini hayal ediyoruz.

Aslında SEDNA'nın geleceğini de böyle görüyoruz: Yeni karşılaşmalarla, farklı disiplinlerle ve kurduğumuz ilişkilerle beslenen, kendi yolunu doğal akışı içinde bulan, yaşayan bir dünya. Beş yıl sonra nerede olacağımızdan çok, bu yolculuk boyunca neler keşfedeceğimizi ve nasıl gelişeceğimizi merak ediyoruz.

Sohbetimiz bittiğinde kafeden ayrılırken bir süre suskun kaldım. İçimde bir şeyler demleniyordu; anlatılanların bittiği yerde hissettiklerim başlamıştı bile. Eve döndüğümde 11.11.2026, saat 11’de buluştuğumuz bu güzel günde Seda ve Sena’nın dünyasındaki 11/11 kapısının açılışını paylaşmaları çok değerliydi benim için.

İki kız kardeşin yıllar boyunca birbirini besleyen yolculuğunu bizimle paylaştıkları için Seda ve Sena’ya içtenlikle teşekkür ederim.

Yazarın Yazıları