Mustafa Burak Aydın Yazıları

Mustafa Burak Aydın

İthal bir şiddet kültürü

16.04.2026 22:20
Haber Detay Image

Kaç kişi evde çocuklarını haberlerden koruyor? Kaç kişi mafyayı özendirici abuk subuk dizileri izlemiyor ve izletmiyor?

Kaç kişi torba değil deyip büzmekten vazgeçtiği ağzına bir ayar çekiyor. Neredeyse hiç birimiz.

Bakın Kahramanmaraş’ta okula düzenlenen saldırının ardından küçük bir detay, belki gözünüzden kaçtı belki kaçmadı ama önemseyip üstünde kimse durmadı kimse ama vaziyetimizi özetler nitelikteydi.

Olayın detaylarını zaten bilmeyen yok deyip dikkanitinizi çekmek istediğim detayı vereyim. Malumunuz ilkin saldırganın emniyet mensubu babası gözaltına alınmıştı.

Ardından Türk Dili Edebiyat Öğretmeni anne de gözaltına alınırken, saldırıda hayatını kaybetmiş çocukların anne babaları ve de çevredeki öfkeli kalabalık, anne Peyman Pınar Mersinli’ye öfkelerini kusarak tepki göstermiş, bununla da yetinmeyip "Nasıl böyle bir çocuk yetiştirdiniz?" diyerek saldırmaya çalışmış.

Bu öfke ve nefret değil mi bizi bu hale sokup, çocuklarımıza cinayet işlettiren? Evet çocuklarınızı, yakınlarınızı kaybettiniz, evet acıdan içiniz yanıyor. Kin ve öfke taşıyor hepinizden, ama doğru ama yanlış bir annenin, katil de olsa çocuğunu kaybetmiş bir annenin linç edilmeye çalışılmasını kimse eleştirmeyecek mi?

Kimse demeyecek mi hepimiz bu öfke ve şiddetin kurbanıyız. Demeyecek biliyorum çünkü topyekun hepimizi esir almış bir şiddetin kurbanıyız.

Hem de ithal bir şiddet kurgusunun kurbanıyız.

İthal diyorum çünkü eskiden bir çocuğun bir okulu silahla basıp öğretmen ve öğrencileri hedef alması bu toprakların şiddet biçimi değildi.

Daha çok Amerika’nın bilmem hangi eyaletin bilmem hangi okulunda diye başlardı böylesi şiddet haberleri.

Ama artık yanı başımızda oluyor. Mahallemizde, sokağımızda sınıflarımızda oluyor. Artık herşeyde olduğu gibi yerli ve milli şiddet kültürümüzü de küresel şiddete kurban ettik.

Oysa bu maya bizde tutmamalıydı. Bu şiddet biçimi bu topluma olmamalıydı. O da oldu.

Oysa muhtaç olduğumuz kudretimiz vardı, damarlarımızda gezinen. O damarlar da başka şeyler geziniyor artık. Muhtaç olmadığımız bir şiddet mesela.

Maalesef.       

Yazarın Tüm Yazıları