Ekmek…
Bu topraklarda sadece bir gıda değildir. Sofranın baş tacıdır, berekettir, nimettir. Çocukluğumuzun kokusu, sabahın ilk sıcaklığıdır. Ancak bugün sormamız gereken önemli bir soru var: Ekmeğimizi kime emanet ediyoruz?
Mesleğim gereği özellikle pandemi sürecinde birçok pastane ve fırın işletmesini yerinde görme fırsatım oldu. Ne yazık ki bazı işletmelerde karşılaştığım hijyen manzaraları iç açıcı değildi. Üretim alanlarında olması gereken temizlik standartlarının ihmal edildiği, kişisel hijyen kurallarının yeterince uygulanmadığı örnekler görmek toplum sağlığı adına kaygı vericiydi.
Gıda üretimi sıradan bir ticaret alanı değildir. Bu alan, doğrudan insan sağlığıyla ilgilidir. Üretilen her ekmek, her poğaça, her unlu mamul; bir çocuğun, bir annenin, bir yaşlının sofrasına gider. Bu nedenle hijyen bir tercih değil, zorunluluktur.
Elbette işini layıkıyla yapan, temizliğe ve kaliteye hassasiyet gösteren işletmeleri tenzih ederim. Ancak sektörün genelinde denetimlerin daha sıkı ve daha caydırıcı olması gerektiği açıktır. Halk sağlığı bireysel insafa bırakılamaz.
Bugün mesele sadece ekmek üretmek değildir.
Mesele güven üretmektir.
Denetim mekanizmalarının güçlendirilmesi, hijyen standartlarının tavizsiz uygulanması ve kurallara uymayan işletmelere gerekli yaptırımların kararlılıkla uygulanması toplum sağlığı açısından elzemdir.
Çünkü sofralarımızın baş tacı olan ekmek, ihmale teslim edilemeyecek kadar değerlidir.
Mehmet Kudat
Gastronomi Yazarı & Danışman Chef
