Bir hortum çıkar.
Haberlerde "doğal afet" der geçeriz.
Oysa uçan sadece çatı paneli değildir.
Denetimsizlik uçar.
İhmal uçar.
"Bir şey olmaz." anlayışı uçar.
Sonra o paneller, tonlarca ağırlığıyla insanların üzerine iner.
İşçiler son anda kurtuldu diye rahatlıyoruz.
Peki ya kurtulamasalardı?
Meteoroloji günler öncesinden uyarıyor.
Kuvvetli rüzgâr geliyor diyor.
Ama bazıları hâlâ gökyüzüne değil, sadece teslim tarihine bakıyor.
Bağlantı noktalarını kontrol etmek birkaç saat sürer.
Bir cenaze ise ömür boyu unutulmaz.
İş güvenliği maliyet değildir.
İş güvenliği, insan hayatına verilen değerin ölçüsüdür.
Doğa kimseye hesap vermez.
Ama ihmalin hesabını er ya da geç birileri öder.
Ve ne yazık ki o bedeli çoğu zaman karar verenler değil, sahada çalışanlar öder.
