Süper Lig’in başlamasına sayılı günler kala yeşil sahalardan ziyade transfer masalarında nefesler tutuldu. Fenerbahçe, Beşiktaş ve Trabzonspor peş peşe yaptıkları flaş hamlelerle kadrolarını şekillendirirken; son dört yılın şampiyonu Galatasaray cephesinde derin bir sessizlik ve buna paralel olarak tırmanan bir taraftar gerginliği var.
Her transfer döneminde aynı film başa sarıyor. Taraftar istiyor ki, en yüksek ekonomik limite sahip kulüp anında hareket etsin, ligin ilk düdüğü çaldığında kadro kusursuz bir şekilde sahada olsun. Bu beklenti son derece insani ve anlaşılır. Futbol duyguların oyunu; kimse favori takımının eksik bir kadroyla sahaya çıkmasını ya da rakiplerinin gerisinde kaldığı hissini yaşamak istemez.
Peki, işin aslı nedir? Erken hamle yapmak her zaman başarıyı getirir mi? Yoksa dönüp dolaşıp tek bir yıldıza (örneğin Bruno Fernandes gibi dev isimlere) saplanıp kalmak, sahadaki oyunu nasıl etkiler?
Madalyonun iki yüzüne de bakmak lazım. Erken yapılan transferler futbolcunun kampa yetişmesi, takıma ve kente adapte olması açısından büyük avantaj. Fakat diğer yandan, aceleyle yapılan hamleler tutmadığında kulüpler uzun vadeli mali yüklerin altına giriyor.
Ancak sahaya ve sportif başarıya odaklandığımızda asıl mesele başka: "Ya o büyük yıldız son gün de gelmezse?"
İşte taraftarın en çok korktuğu ve haklı olarak isyan ettiği nokta tam da burası. Dönüp dolaşıp tek bir ismi zorlamak, alternatif planları ikinci hatta üçüncü sıraya itmek büyük bir kumar. Çünkü zaman daraldıkça piyasadaki diğer alternatifler de başka takımlarla anlaşıyor ve kulüp kendini transfer sezonunun son gününde, panik içinde alelacele yapılmış imzaların ortasında buluyor.
Evet, acele transfer yapmak hata payını artırır; ancak transferde geç kalmak da taktik uyumu bozarak çok daha büyük sportif krizleri tetikler. İdeal olan ne temmuz ayında rastgele oyunculara imza attırmak ne de eylülün ilk gününe kadar tek bir ihtimale mahkum kalıp sabır taşını çatlatmak.
Modern futbolun doğası büyük balıkları avlamak için son dakikaları beklemeyi gerektirebilir; ancak B ve C planlarını hazır tutmadan bu riski almak, şampiyonluk yolunda en büyük engeli yine kulübün kendi elleriyle koyması demektir. Bakalım bu transfer döneminin sonunda yüzü gülen, ince eleyip sık dokuyanlar mı yoksa sahaya erken inenler mi olacak?
