Gündemdeki "Icardi mi, Duran mı?" sorusuna gelecek olursak; mevcut tabloda Icardi'nin takımda kalması, yeni bir macera arayışından çok daha rasyonel görünüyor. Ancak mesele sadece bir santrfor seçimi değil; 5. yıldız ve Şampiyonlar Ligi hedefiyle sezona giren bir takımın kadrosunda mutlaka 3 kaliteli santrfor bulunmalı. Barış Alper Yılmaz gibi joker bir oyuncuyu asli santrfor yüküyle idare etmeye çalışmak, Galatasaray ölçeğindeki bir kulüp için doğru bir yaklaşım olmamalı.
Duran gibi son 2 sezonda 4 farklı kulüpte 6’şar aylık dönemler geçiren, hiçbirinde sezonu tamamlayamayan ve istikrar sorunu yaşayan bir oyuncunun takıma katılması doğru mu olur yanlış mı olur onun kararını yönetim ve teknik direktör verecektir ama benim düşüncem çok sakıncalı olduğudur. Umarım ben yanılırım ve Duran çok faydalı olur ve taraftarı mutlu eder.
Galatasaray’daki asıl sorun yönetimsel stratejide yatıyor bence. Bir bakıyorsunuz yıldız isimler gündeme geliyor, kulübü yakından takip edenler tarafından ortaya öyle isimler atılıyor ki taraftarda ister istemez büyük beklentiye giriyor. Sonra bir bakıyorsunuz, Galatasaray öncelikle kiralık ve maliyeti daha düşük futbolculara yöneldi haberleri çıkmaya başlıyor.
Akıllıca Bir Strateji
Fernandes, Thuram, Camavinga derken ibre bir anda küme düşen takımlardan oyuncu kiralamaya dönüyor. Yüksek bonservis veremeyiz, ancak kiralık artı şartlı satın alma yapabilirize dönüyor. Benim düşüncem yönetim bilerek isteyerek beklentiyi düşürüyor, çünkü transferde Galatasaray adı geçince fiyatlar bir anda 2,3 katına çıkıveriyor. Yönetim burada taraftar tepkisini göze alarak bence akıllıca bir strateji uyguluyor. Kaliteli ve pahalı futbolculardan vazgeçilmiş değil ama en uygun şartlarda en iyisini alabilmek için çaba sarf ediliyor gibi geliyor bana.
Gelelim İhtiyaçlara
Galatasaray'ın net bir şekilde en az 5 kaliteli transfere ihtiyacı var: Abdülkerim'e alternatif bir sol stoper, iki yönlü bir orta saha, bir 10 numara, santrfor ve kanat takviyesi. Gideceklere göre bu sayı artabilir de tabii.
Bence en büyük hatalardan biri "Şampiyonlar Ligi'ne daha vakit var." düşüncesi ki bana göre büyük bir yanılgı. Yeni gelen futbolcuların takıma, şehre ve lige adaptasyon süreci, yönetimin elini çabuk tutmasını zorunlu kılmalı. Eğer iyi teklifler gelirse Sara, Singo ve hatta Sane gibi isimlerin satışı değerlendirilebilir. Ancak bu, yerlerinin aynı kalitede oyuncularla doldurulması şartıyla yapılmalıdır.
Gençlere Güven Zamanı
Son olarak Okan Buruk'un genç oyunculara bakış açısı, kulübün geleceğini belirleyecek en önemli unsurlardan biri olacak. Nhaga ve Can Armando gibi cevherler sadece hazırlık maçlarının süsü olmamalı. Büyük kulüpler, yalnızca dışarıdan alınan yıldızlarla değil; hem dışarıdan kazandırdıkları genç yeteneklerle hem de kendi altyapılarından yetiştirdikleri oyuncularla büyür. Bu tür geleceği olan futbolcuları daha sıradan kulüplere kiralamak onların maç oynayarak seviye atlamasına değil daha geri gitmesine sebep oluyor. Korkmadan güvenerek sahaya sürmek gerek.
Okan hoca'nın bu gençlere daha fazla cesaret vermesi, sezon içerisinde doğru planlamayla onlara daha fazla süre tanıması gerekiyor. Geçmişteki Feldkamp ve Gerets dönemlerini göz önüne getirelim, onlar genç oyunculara güvendiler ve haklı çıktılar, Okan Hoca da bunu yapmalı, sürekli pahalı transfer ile nereye kadar?
Galatasaray yönetimi artık eylül ayını bekleyen değil; lig başlamadan kadro mühendisliğini tamamlayan, vizyoner ve kararlı bir duruş sergilemelidir. Taraftarlar son günlere kalan panik transferler istemiyor.
