Kısmen de olsa fotoğraf sanatına duyduğum ilgi alakanın ve bu sanatı kendimde geliştirme çabamın sonucu, bulunduğum birçok yerde fotoğraf makineleri ve telefonların elime tutuşturulup, sen bilirsin iyi bir fotoğrafımızı çek demelerine sebep olur.
Ben bilirim diye elime tutuşturulan telefonla, dikey değil de yatay bir fotoğraf çekmeye başladığımda, hoşnutsuzlukla beraber müdahale başlar ve artık iyi çekemediğim kanaatine varılır.
Çünkü istenilen fotoğrafın, iyi bir fotoğraf olması değil, özellikle telefon gibi dikey görüntüleme araçlarında iyi beğeni toplayan bir fotoğraf olması istenmektedir.
Son yaşadığım benzer bir olayda, muhatabım, dikey çekme sinir oluyorum, deyince, yarım saate yakın ona iyi bir fotoğraf kadrajının nasıl olması gerektiğini, insan gözünün görme biçimini anlatmaya çalışsam da maalesef izah edemeyip dikey çektiğim fotoğrafıyla onu göndermek zorunda kaldım.
İnsan gözü yatay bir düzlemde görme biçimine sahiptir, iki gözümüz üst üste olsa belki dikey daha iyi olurdu ama yan yana iki gözle yatay görüyoruz desem de maalesef ikna edemedim.
Özellikle, başta insan olmak üzere bütün canlıların, hareketinin yönünde bakış boşluğu olması gerektiğini, olmasa hareketin yönünde kadrajı daraltıp klostrofobik bir duygu yarattığını anlatmaktan vazgeçtim.
Bir insanın dikey bir kadrajla fotoğraf istediğini ben anlasam da maalesef dikey olması gerektiğini de ben anlatamıyorum.
Dikeyi anlıyor ama yatayı anlatamıyorum. Evet dikey kadrajla gereksiz öğeleri dışarda bırakmaya ve fotoğrafın ana konusuna değer katmayan gürültüyü ayıklamaya çalışıyorlar ama bunun farklı yöntemleri olduğundan haberdar değiller.
Evet çekilen fotoğraflar beğeni için, Instagram, TikTok, Reels ve Shorts ve benzeri platformların dikey çerçevesinde paylaşılmak ve görünür olmak içindir onu da biliyorum ama fotoğraf sanatını şov ve caka satmanıza da bu kadar kurban etmenize de tahammül edemiyorum.
Sonu var mı bunun bilmiyorum ama bir gün gelir de estetikle yan yana iki gözümüzü, estetikle üst üste koydurtanlarımız olur mu?
Korkuyorum.
