Türkiye’yi, bu cennet vatanı düşünüp de en başta zikredilen cümlelerden biridir: Dört mevsimin bir anda yaşandığı bir coğrafya deriz ya. Sadece mevsim değil, eş anlı yaşadıklarımız; gündemimiz, yönelimimiz, ruh halimiz politik çekişmelerimiz, kararlarımız ve neredeyse her konuda dört hali beraber yaşadığımız oluyor.
Bu cennet mi yapar memleketi cehennem mi ona da siz karar verin.
Biliyorsunuz uzunca bir süredir, iktidarın ve diğer partilerin çabasıyla Terörsüz Türkiye süreci yürütülüyor.
Bütün ezberler bozuluyor, artık o saldırgan dışlayıcı dilden vazgeçiliyor, PKK tasfiye ediliyor, yeni Türkiye için yeni bir anayasa tartışılıp konuşuluyor. Buna barış iklimiyle filizlenen bahar mevsimi derseniz, hala kışın tüm zorlu şartlarıyla yaşandığı yerler de eksik olmuyor.
Asılsın mı asılmasın mı derken, İstanbul’un en güçlü simgelerinden biri olan Fatih Sultan Mehmet Köprüsüne, süper lige çıkan Amedspor’un bayrağı asıldı iki gün boyunca da orada gururla dalgalandırıldı.
Bunun kadar olağan bir şey olamazdı, oldu da.
Ama diğer taraftan Ardahan Üniversitesinde düzenlenen mezuniyet töreninde, Diyarbakırlı öğrencilerin mezuniyet geçişini, Amedspor Bayrağıyla yapmaya çalışması krize neden oldu.
Bu, o çocukların sevincini şehirlerini, futbol takımının bayrağıyla kutlamaya çalışmasının yarattığı bir kriz mi yoksa hala tahammülsüzlüğü damarlarından temizleyemeyenlerin, hınçla bayrağa müdahale etmesinin krizi miydi?
Oysa gayet masum bir sevincin, o pankartında sadece “Mezun da olduk Şampiyon da” yazıyordu. Buna dair o hınç ve nefret, o bayrağı yırtarcasına indirip atmaya yol açabilecek denli diri duruyor.
Sosyal ağlarda gelen tepkilerden çekinmiş olacaklar ki Üniversite Yönetimi bir açıklama yapmak zorunda kaldı.
"Mezuniyet töreni öncesinde, kurumsal ilkelerimiz gereği, öğrencilerimizin taraftarı oldukları spor kulüplerine ait afiş, pankart ve benzeri materyallerin tören alanında açılması uygun görülmemiştir"
Yani mesele Amedspor bayrağı değil bütün taraftar bayrakları dese de çok da ikna edici gelmedi. Ve bu bariz olaydan bir daha anlaşıldı ki Terörsüz Türkiye çabaları ve çalışmalarıyla birlikte bir de bizi bu ülkenin barışına kavuşturacak bir çalışmaya daha ihtiyacımız var.
Onun da adını siz koyun.
