Halep'te görme engellilerin hasır atölyesi

Suriye'nin Halep vilayetinde görme engelli bir ekibin çalıştığı atölyede, hasır ve kamıştan ev ve süs eşyası üretiliyor.

Her gün sabah saat 09.00'dan akşama kadar mesai yapan ekip, yaşadıkları zorlu hayat şartlarına ve görme engellerine rağmen büyük bir titizlikle hazırladıkları eşyayı satarak, geçinmeye çalışıyor.

Atölyede, salıncak, masa, sandalye, çay ve oturma takımları ile çeşitli süs eşyaları hazırlanır ürünlerin renk uyumu ve seçimi konusunda ekibe yardımcı olan engelli olmayan bir genç kız da görev yapıyor.

El emeği ürünler, Suriye'nin farklı bölgelerinde ve özellikle Halep'teki tarihi Han eş-Şuna Çarşısı'nda satışa sunuluyor. Çarşıdaki standın yönetimini, tanıtımını ve doğrudan satış işlemlerini ise yine ekibin görme engelli üyelerinden biri yürütüyor.

Zanaatı Türk eğitmenden öğrendi

Atölyenin sahibi 51 yaşındaki Celal Mekarati, AA muhabirine atölyeyi 7 yıl önce kurduğunu söyledi.

Zanaatı Türkiye'de yaşayan görme engelli bir kadın eğitmenin internet üzerinden verdiği yoğunlaştırılmış derslerle 6 ayda öğrendiklerini aktaran Mekarati, "Çok büyük zorluklar çektik, savaş nedeniyle tüm kaynaklarımızı kaybettik. Bu bizi küçük projeler üretmeye zorladı. Böylece gelir kapısı elde edip ailelerimizin geçimini sağladık." dedi.

Kalite ve malzeme çeşitliliğiyle piyasada rekabet edebilir konuma geldilerini dile getiren Mekarati, "Tüm malzemeler yüksek kalitede, yerli üretim. İthal ürünlerle boy ölçüşmesi için geliştirmeler yapıyoruz" diye konuştu.

Donör kuruluşlardan finansman desteği alıp atölyeyi büyüterek fabrikaya dönüştürmeyi hedeflediklerini ifade eden Mekarati, "İnşallah bu küçük atölyeyi, sağlık sorunları olan onlarca kişiyi istihdam edebilecek bir fabrikaya çevirebiliriz. Bu meslek el emeğine dayalı olduğu için görme engellilere çok uygun. Onlara onurlu bir yaşam sürme fırsatı sunmak istiyoruz." şeklinde konuştu.

Atölyede 6 yıldır çalışan Lüey Neccar da "El emeğiyle yapabileceğimiz bir zanaat. Bizler görme engelli olduğumuz için iş bulamıyoruz. Bu yüzden bize en uygun zanaat bu oldu" dedi.

Renkleri ayırt etmenin en zor kısmı olduğunu söyleyen Neccar, "İlk başladığımda bana öğreten kişi ellerimi tutup dokundurarak gösteriyordu. İğne batıyordu, zorlandık ama şimdi çok şükür zorluk yaşamıyorum."ifadelerini kullandı.

Atölyede çalışan bir diğer görme engelli zanaatkar Eymen Dibas da her zaman herkes için daha güzel, daha iyi ve üretken olmak istediklerini söyledi

Dibas, "Biz çalışan bir grup görme engelliyiz. İşimiz her zaman doğal ve mevcut olanı üretmek. Suriye'nin özgürleşmesinden sonra ve Allah'ın bize olan lütfuyla, biz görme engelliler olarak insanlara yük olmamak için kendi imzamızı atmak istiyoruz." şeklinde konuştu.