20 Yıldır Kardeş Hasretiyle Ağlıyor

Adana'da, 20 yıl önce kendisini büyüten ailesinden "evlatlık" olduğunu, ağabeyinin de başka bir aileye evlatlık verildiğini öğrenen Ayşe Turunç, bugüne kadar hiç görmediği kardeşinin hasretiyle gözyaşı döküyor.

Adana Adliyesi'nde santral memurluğu yaparken geçen yıl emekli olan 58 yaşındaki Ayşe Turunç'un hayatı filmleri aratmıyor. 20 yıl önce gerçek babası bildiği Nadir Turunç'un hasta yatağında yaptığı itiraf karşısında şoke olan Turunç, 1949 yılında daha 6 aylık bebekken annesi Güllü Bulut'un ölümü üzerine babası Hüseyin Bulut tarafından çocukları olmayan Asiye-Nadir Turunç çiftine evlatlık verildiğini, kendisinden 2 yaş büyük olan ağabeyini de başka bir ailenin evlatlık aldığını öğrendi. Gerçeği öğrendikten sonra öz ağabeyini bulmak için araştırma yapan Turunç, Gaziantep'te yaptığı aramalarda ağabeyinin izine rastlayamazken, babasının yaşadığı Hürriyet Mahallesi'ndeki araştırmasından da bir sonuç elde edemedi.

38 yaşına kadar kendisini büyütüp yetiştiren Asiye-Nadir çiftini öz anne ve babası olarak bildiğini belirten Turunç, "Öz babam beni 6 aylıkken, 2 yaşındaki ismini bile bilmediğim ağabeyimi de bir başka aileye evlatlık vermiş. Ağabeyim kendisinin evlatlık verildiği aileyle birlikte birkaç kez bize gelmiş, ama üvey babamın 'Çocuk üzülüyor, ağlıyor. Bize alışamayacak bir daha gelmeyin' demesi üzerine bir daha uğramamışlar. 7 yaşındayken komşumuzun kızı bana evlatlık olduğumu söylemişti, o zaman çocuktum 'yalan' dediler, inandım. Daha sonra evlendim. Üvey babam yaklaşık 20 yıl önce felç geçirip yatağa düşünce bana her şeyi anlattı. 'Kızım sen git aileni bir ara bul, seni biz 6 aylıkken almıştık, 2 yaşında da bir ağabeyin vardı. Baban onu da evlatlık verdi, git aileni ara bul' dedi. Ama ne yaptıysam bulamadım" diyerek gözyaşı döktü.

Ağabeyini evlatlık alan aileden ağlayarak yardım isteyen Turunç, "Ne olur sesleniyorum; ağabeyimi alan kişi muhakkak arayıp bulsun beni. Ne olur iki kardeşi buluştursunlar artık. Yalvarıyorum, bilen varsa yardım etsin. Ben yalnız büyüdüm. İnsan zor anlarında omzuna koyabileceği anne baba ya da kardeş arıyor. 'Neden Allah'ım benim de kardeşim yok' derdim. Üvey ailemden Allah razı olsun, öz ailemden iyi baktılar. Ama gerçeği öğrendiğimde içime bir ateş düştü. 'Allah'ıma şükürler olsun ki benim de bir kardeşim varmış' dedim. Ama 20 yıldır arıyorum, bulamıyorum" diyerek yardım istedi.

(DF-AB-ÖZ-Y)