Akira Kurosawa dünya sinema tarihinin imparator lakaplı Japon yönetmeni, sadece yönetmeni de değil ayrıca senaristi.
Otuza yakın uzun metrajlı filmiyle ki bunların içerisinde Yedi Samuray’ı olmadı Yaşamak ya da Rashomon filmlerinden birini izlemişsinizdir diye düşünüyorum. İzlemediyseniz bile amiyane tabirler sanat filmlerine ya da festival filmlerinde katlanamıyorum deyip yarıda bile bırakmışsanız ismini mutlaka bol entellektüel ortamlarda mutlaka ismini duymuşsunuzdur.
Kurosawa’nın gençlere dair ilginç bir tespiti var. Bir röportajında: Başladıkları gibi hemen bitirmek istiyorlar diyor ve ilginç bir örnek veriyor.
“Bir dağa tırmandığınızda size ilk tavsiye yukarıya değil aşağıya adımlarınıza bakın derler. Böyle yaparsanız adım adım tırmanışı devam ettirir ve nihayete kavuşturursunuz. Zirveye bakarsanız, zirvenin sarp ve uzaklığı sizi umutsuzluğa düşürür.”
Çoğu insan vazgeçmeye meyillidir der usta yönetmen. Bir kere vazgeçerseniz hep vazgeçersiniz.
1910 ile 1998 arası yaşayan yönetmenin bugünkü gençlerden kastı muhtemeldir ki 80’li yılların gençleridir ki bugün kü gençleri görse artık gençlerin vazgeçmeye meyilli olduğunu değil hiç başlamamayı tercih ettiğini belirtir.
Günümüz gençliğinin, başlamadığı bir tırmanışın en tepesindekileri görmekte ise daha yetenekli olduğunu bilse ne derdi acaba.
Hiçbir niteliği olmadığı halde fenomen veya benzer bir sıfatla kimi insanların, yaşamı ve o yaşamın onlarca yılı ve zamanı kendisine yük olmuşların, zamanlarını tüketmesine olanak sağlayacak, boş içerikler ve o içeriklerden elden ettiği paralarla zenginleşmesine ne çok heves eden var.
Gençlere artık bir meslek edinmekle ilgili soru sorduğunuzda, hiçbir eğitime gerek duymadan, fenomen, youtuber diyorlar da başka bir şey demiyorlar.
Çünkü ellerindeki oyuncağı seviyor ve onunla geçirdikleri zamanı aydınlanmak sanıyorlar. Bir de ondan para kazandılar mı deymeyin keyiflerine.
Bilim insanı mı, ilim insanı mı eğitmen mi, hekim mi, mühendis mi? Hiçbiri yok listelerinde ki onun için yıllarca masalarda diz çürütmek, yetmez bir de engelli uzun koşu engelleri gibi sınavları başarıyla atlamak gerekir ki yine yetmez sırtını yasladıkları bir dayılarının ya da hamili yakınımdır kartlarının olması lazım.
Hani şu ağızlarındaki popüler ifadeyle: Yaaanii
