Okan Geçgel Yazıları

Okan Geçgel
Okan Geçgel
Yazarın Profili
09.11.2026 12:43

Siyasette Makam Sahibi Olmak Yetmez, Ahlak Sahibi Olmak da Gerekir!

Haber Detay Image

Benim yazılarımı takip edenler, bugüne kadar kalemimi hangi hassasiyetlerle kullandığımı, seviyeyi nasıl korumaya çalıştığımı ve ahlaki, insani bir üslubu özellikle tercih ettiğimi çok iyi bilir. Siyaseti eleştirirken de kişileri değerlendirirken de belli bir çizginin dışına çıkmamaya, kalemimin ağırlığını korumaya gayret ederim. Çünkü gazetecilik yalnızca gördüğünü yazmak değil, neyi nasıl yazacağını da bilmektir.

Özellikle siyasilerin özel hayatlarına, mahremiyetlerine ve belden aşağı tartışmalara konu olan iddialara girmeyi pek tercih etmem. Bana göre gazeteciliğin asıl meselesi insanların yatak odalarını tartışmaya açmak değil, kamu adına yaptıkları işleri, aldıkları kararları ve taşıdıkları sorumlulukları sorgulamaktır.

Ancak bazen öyle iddialar, öyle gelişmeler ve öyle dosyalara yansıyan beyanlar ortaya çıkıyor ki insanın susması da mümkün olmuyor. Üstelik bunlar yalnızca sosyal medyada dolaşan dedikodulardan ibaret değilse, kamuoyuna yansıyan ifade tutanaklarında, adli süreçlerde ve çeşitli iddiaların merkezinde yer alıyorsa artık mesele başka bir boyuta taşınıyor.

İşte tam da bu nedenle, hiç girmemeyi tercih ettiğim bir konuya bir defaya mahsus değinmek istiyorum. Uzun zamandır karşılaştığım gelişmeler, kamuoyuna yansıyan iddialar ve siyasi çevrelerde yaşanan tartışmalar karşısında artık yutkunamadığım, hazmedemediğim bir noktaya geldim.

Mustafa Sarıgül meselesi…

Mustafa Sarıgül, Türk siyasetinin yakından tanıdığı isimlerden biri. Geçmişte DSP ve CHP bünyesinde siyaset yapmış, Şişli Belediye Başkanlığı görevinde bulunmuş, Türkiye’nin en genç milletvekili unvanıyla da parlamentoda yer almış bir siyasetçi. Sonrasında CHP’den Erzincan Milletvekili seçilerek Meclis’e girmiş, siyasi kariyerini farklı dönemlerde sürdürmüş bir isim. Ayrıca Yeni Partininde kurucuları arasındadır.

Böylesine uzun bir siyasi geçmişe sahip, kamuoyunun yakından tanıdığı ve siyasi iddiası bulunan bir isim hakkında gündeme gelen iddiaların elbette görmezden gelinmesi mümkün değil.

Şişli Belediyesi dönemine ilişkin gençlik kampları üzerinden gündeme taşınan iddialar, belediye çevresindeki bazı isimlerle ilgili kamuoyuna yansıyan beyanlar, Almanya’da gerçekleştirildiği öne sürülen bazı toplantı ve eğlencelere ilişkin anlatımlar… Bunların her biri ayrı ayrı değerlendirilmesi gereken konular.

Ancak benim özellikle üzerinde durmak istediğim husus, Sarıgül’ün erkek korumasıyla ilgili kamuoyuna yansıyan taciz ve cinsel saldırı iddialarıdır. Bu konuda korumaya atfedilen ifadeler ve adli dosyalarda bulunduğu belirtilen beyanlar, meselenin sıradan bir siyasi polemik olarak geçiştirilemeyecek kadar ciddi olduğunu gösteriyor.

Öncelikle şunu açıkça ifade edeyim: Bunlar iddiadır. Bir kişinin suçlu olduğuna hükmetmek gazetecinin değil, bağımsız mahkemelerin görevidir. Hiç kimse hakkında kesinleşmiş bir yargı kararı olmadan suçlu ilan edilemez. Ancak aynı şekilde, böylesine ağır iddialar da yalnızca siyasi hesaplaşma denilerek geçiştirilemez. İddialar araştırılmalı, varsa mağdurların beyanları ciddiyetle incelenmeli ve gerçek bütün yönleriyle ortaya çıkarılmalıdır.

Çünkü burada tartışılması gereken asıl mesele, insanların özel hayatı ya da kişisel tercihleri değildir. Rıza dışı davranış, taciz, cinsel saldırı, baskı, tehdit ve makamın gücünü kullanarak bir başkasının iradesini zedelemek gibi iddialardır.

Bir insanın özel hayatı kendisini ilgilendirir. Ancak bir başka insanın bedenine, iradesine ve onuruna yönelik herhangi bir saldırı iddiası artık özel hayatın sınırlarını aşar. Hele ki bu iddialar kamu gücünü elinde bulunduran, yönetici pozisyonunda olan veya ülkeyi yönetmeye talip bir isimle ilgiliyse kamuoyunun soru sorma hakkı vardır.

İşte benim itirazım da tam olarak buradadır.

Bir siyasetçi yalnızca seçim kazanarak, milletvekili olarak, belediye başkanlığı yaparak ya da parti genel başkanlığına aday olarak toplumun karşısına çıkmıyor. Aynı zamanda temsil ettiği insanlara karşı bir sorumluluk da üstleniyor. Toplumun güvenini kazanmak, makamın gerektirdiği ahlaki sorumluluğu taşımak ve insan onuruna saygı göstermek zorunda.

Bu nedenle böylesine ağır iddialar karşısında sessiz kalınmasını, her şeyin siyasi tartışmaların arkasına saklanmasını doğru bulmuyorum.

Uşak Belediye Başkanı Özkan Yalım hakkında kamuoyuna yansıyan otel görüntüleri ve genç kadınlarla ilişkisine dair tartışmalar da uzun süre gündemi meşgul etti. Antalya Büyükşehir Belediye Başkanı Muhittin Böcek ve ailesi etrafında gündeme gelen iddialar, oğlu ve gelini üzerinden yürütülen tartışmalar da kamuoyunun dikkatini çekti.

Bunların her biri farklı olaylar, farklı iddialar ve farklı hukuki süreçlerdir. Hepsini aynı kefeye koymak elbette doğru olmaz. Ancak bütün bu gelişmelerin ortak bir yönü var: Siyaset kurumunun toplum nezdindeki güvenilirliği yeniden ve ciddi biçimde sorgulanıyor.

Bir tarafta halka hizmet etmek için yola çıktığını söyleyen, diğer tarafta kamuoyuna yansıyan ağır iddialarla gündeme gelen siyasi isimler…

İnsan ister istemez soruyor: Bu ülkeyi yönetmeye talip olanlar, önce kendi sorumluluklarının farkında değil mi?

Üstelik mesele yalnızca Sarıgül veya başka bir siyasetçiyle sınırlı da değil. Yeni Parti Genel Başkanı Özgür Özel hakkında da çeşitli siyasi tartışmalar ve iddialar gündeme getiriliyor. Ancak burada önemli olan, her iddiayı doğruluğu kanıtlanmış bir gerçek gibi sunmamak, kişileri siyasi kimlikleri üzerinden mahkûm etmemektir. Kim olursa olsun, iddiaların dayanağı araştırılmalı, somut deliller ortaya konulmalı ve hukukun gereği yerine getirilmelidir.

Şimdi bir başka noktaya gelelim.

Son günlerde siyasi tartışmalarda bazı Yeni Parti sözcülerinin, parti mensupları ve belediye başkanları hakkında gündeme gelen bu tür iddiaların fon meselesini gölgede bırakmak amacıyla ortaya atıldığını ileri sürdüklerini görüyoruz.

Peki, gerçekten öyle mi?

Antalya’da Muhittin Böcek hakkında gündeme gelen tartışmalar yaşanırken ortada bugünkü fon tartışması mı vardı? Uşak Belediye Başkanı Özkan Yalım hakkında kamuoyuna yansıyan görüntüler ve iddialar gündemdeyken bu olaylar fon meselesinin gölgesinde mi kalmıştı? Mustafa Sarıgül hakkında konuşulan iddialar da bugün ortaya çıkmış yeni gelişmeler mi?

Elbette hayır. Bunlar farklı zamanlarda gündeme gelen, birbirinden bağımsız biçimde değerlendirilmesi gereken meseleler.

Fon meselesi ayrı bir dosyadır. Kamu kaynaklarının kullanımı, belediyelerin mali işlemleri, usulsüzlük veya yolsuzluk iddiaları da ayrı bir dosyadır. Kim bu işlerde suça bulaşmışsa, kim kamu kaynaklarını kendi çıkarı için kullanmışsa, kim hukuka aykırı bir iş yapmışsa hesabını adalet önünde vermelidir.

Bir yanlışın üzerini başka bir yanlışla örtemezsiniz. Bir iddiayı gündemden düşürmek için başka bir iddiayı siyasi malzeme haline getiremezsiniz. Üstelik bütün bunları siyasi kamplaşmanın içine hapsetmek, asıl meselenin üzerini örtmekten başka bir işe yaramaz.

Türkiye’nin ihtiyacı olan şey, kimin hangi partiden olduğuna bakılmaksızın adaletin işlemesidir.

Burada özellikle altını çizmek istediğim bir husus daha var.

Sakın kimse çıkıp da bütün bunları kişisel tercihler, özel hayat veya insanların mahremiyeti üzerinden açıklamaya kalkmasın. Benim söylediğim bu değil. Yetişkin insanların rızaya dayalı özel hayatı kimseyi ilgilendirmez. Bir insanın özel yaşamı üzerinden ahlak bekçiliği yapmak da doğru değildir.

Ancak taciz, cinsel saldırı, rıza dışı davranış, tehdit, baskı ve makamın gücünü kötüye kullanma iddiaları başka bir şeydir. Bunlar kişisel tercih değil, hukukun ve insan onurunun meselesidir.

Eğer iddialar doğruysa, kim olduğuna, hangi partiden geldiğine, hangi makamda bulunduğuna bakılmaksızın en ağır hukuki yaptırımlar uygulanmalıdır. Eğer iddialar asılsızsa, bu kez de iftira ve itibar suikastı yapanlar hukuk önünde hesap vermelidir.

Adaletin terazisi kişiye, makama ve partiye göre değişmemelidir.

Benim bütün bu tartışmalardan çıkardığım sonuç çok açık: Türkiye’de siyaset yalnızca makam yarışı olmaktan çıkmalı, aynı zamanda bir ahlak ve sorumluluk meselesi olarak görülmelidir.

Bir insan milletvekili olabilir, belediye başkanı olabilir, parti genel başkanı olabilir. Hatta ülkenin yönetimine talip olabilir. Ancak bütün bunlar ona sınırsız bir dokunulmazlık, toplumsal değerlerin üzerinde bir konum veya hesap vermekten muaf olma ayrıcalığı kazandırmaz.

Siyasetçi, öncelikle insan olduğunu unutmamalıdır. Makamın verdiği güçle değil, karakteriyle örnek olmalıdır. Toplumun karşısına çıkarken yalnızca vaatleriyle değil, taşıdığı sorumlulukla da güven vermelidir.

Çünkü bir ülkeyi yönetmek yalnızca ekonomi bilmek, yol yapmak, bütçe hazırlamak veya seçim kazanmak değildir. Aynı zamanda dürüst olmak, emanete sahip çıkmak, insan onuruna saygı göstermek ve gerektiğinde kendi hatalarının hesabını verebilmektir.

Ben bu yazıyla kimseyi mahkûm etmiyorum. Mahkemenin yerine geçmiyorum. Ancak gazeteci olarak kamuoyuna yansıyan ve cevap bekleyen ağır iddialar karşısında soru sorma hakkımı kullanıyorum.

Ve son sözümü de açıkça söylemek istiyorum:

Bu ülkeyi yönetmeye talip olanlar önce kendilerini yönetebilmeli, makamın ağırlığını taşıyabilmeli, ahlaklı, edepli ve dürüst olmalıdır. Siyasetçinin en büyük sermayesi makamı değil, toplumun ona duyduğu güvendir. O güveni kaybedenlerin ise hangi koltukta oturduklarının hiçbir önemi yoktur.

Çünkü Türkiye’nin makam sahibi siyasetçilerden önce, ahlak sahibi siyasetçilere ihtiyacı var.

Kalın sağlıcakla….

Yazarın Yazıları