Her defasında diyorum ki bunun ötesi yoktur herhalde. Ama maalesef beni yanıltıyorlar. Pişkinliğin çıtasını her gün daha da arttırıyorlar.
Aslının vekili bir şahıs, 13 milyona yakın 28 bin lira maaşla hayatta kalmaya çalışan asgari ücretliden ve 16 milyon kişinin de 23 bin lirayla ölmemeye çalıştığı emekliden utanmadan, çıkmış diyor ki gel de benim maaşımla geçinmeye çalış diyor.
Ne kadar mı alıyor? Bir taraftan emekli maaşı bir taraftan milletvekili maaşıyla 450 bin lira. Yani on dokuz emeklinin aldığından fazla alıyor ama geçinemiyorum diyor ve meydan okuyor.
Hem emekli hem de milletvekili maaşı alan yaklaşık 500 vekil var. Bağış kampanyası mı başlatsak ya da hazır Ramazan yaklaşıyor, fitre, zekat ve fidyelerimizi onlara mı bağışlasak diyorum. Acıdım bak.
"Ben emekli maaşımla milletvekili maaşımı sana vereceğim. Sen de gel bunları bir ay içerisinde idare et"
Şaka değil bu. Bunu diyenleri meclise gönderen biziz. Madem onları o sefalete gönderdik bir el atalım hep beraber bir maaş da biz toplayalım aramızda.
Bunu diyen vekilin memleketi Tekirdağ. Tekirdağ'ın nüfusu 1 milyon 55 bin 412. Herkes bir lira koysa kendinden. 1 milyon maaş da biz veririz. Bir lira ne ki dokunmaz hiçbirimize.
1 milyon 450 bin lira ile fakirin boğazına bir lokma ekmek girer artık. Ha bir de bakmayın 5 şubeden oluşan köfte zinciri olduğuna satmayıp da kendi malını mı yesin garip. Yiyemez ki.
Bir de telefonu, uçağı, lojmanı, vesaire indirimliymiş ayıptır olmaz ki vekilimizden para mı alıyoruz. Neredeyse mecliste piyasa fiyatının yüzde 35 fiyatına yedikleri iki lokma yemeğe aldığımız paradan da mı utanmıyoruz?
Birileri utansın artık. Onlar değilse biz utanalım bari. Onları bu şekilde başkentte süründürdüğümüz için ya da bunları seçtiğimiz için.
Ama utansın artık birileri.
