Necmettin Erbakan Yazıları

Necmettin Erbakan Kimdir?

Necmettin Erbakan, 29 Ekim 1926'da Sinop'ta, eski milletvekili ve başbakan Hakim Mehmet Sabri ile Kamer Hanım'ın dört çocuğunun en büyüğü olarak dünyaya geldi. Baba tarafı Adana'nın Kozan ilçesinin tanınmış ailelerinden olup 19. yüzyılın sonlarında Kozanoğlu Beyliği'ne dayanır; anne tarafı ise Çerkes kökenlidir. İlk öğrenimine Kayseri'de başlamasına karşın babasının tayini nedeniyle Trabzon'da tamamladı. 1937'de orta tahsile başladığı İstanbul Erkek Lisesi'nden 1943'te birincilikle mezun oldu. Üniversiteye sınavsız giriş hakkı kazanmasına rağmen sınava girmeyi tercih etti. 1943'te öğrenime başladığı yıl, öğretim süresi altı yıl olan Yüksek Mühendis Mektebi üniversiteye dönüştürülerek İstanbul Teknik Üniversitesi adını aldı ve öğretim süresi beş yıla indirildi; bu nedenle Erbakan tahsiline 2. sınıftan başladı. İstanbul Teknik Üniversitesi Makine Fakültesi'nden 1948 yılında mezun oldu. Teknik üniversitedeki sınıf arkadaşları arasında inşaat fakültesinden Süleyman Demirel ve elektrik fakültesinden Turgut Özal da vardı. 1948'den 1951'e kadar motor kürsüsünde asistan olarak görev yaptı ve Prof. Dr. Selim Palavan'la birlikte motor dersi verdi.

Üniversite tarafından 1951'de gönderildiği Almanya'da RWTH Aachen'de (Aachen Teknik Üniversitesi) doktorasını yaptı. Deutz AG motor fabrikasına davet edildi. Alman ordusu için araştırma yapan DVL Araştırma Merkezi'nde Prof. Dr. Schmidt ile çalışmalar yaptı ve Leopard tankının motor tasarımında görev aldı. 1953'te doçentlik sınavını vermek üzere İstanbul'a döndü ve 1954'te, 27 yaşındayken, İTÜ'de doçent oldu. Araştırmalar yapmak üzere altı aylığına tekrar Almanya'ya Deutz fabrikasına gitti. Mayıs 1954 ile Ekim 1955 arasında askerlik yaptı. Tekrar üniversiteye döndü. 1956-1963 arasında 200 ortaklı ilk yerli motoru üretecek olan Gümüş Motor'u kurdu ve motor üretimini gerçekleştirdi. 1965'te profesör unvanını aldı. 1967'de Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği (TOBB) genel sekreterliğine seçildi. Aynı yıl, TOBB'da sekreteri olarak görev yapan Nermin Erbakan'la (1943-2005) evlendi; bu evlilikten Zeynep (d. 1968), Elif (d. 1974) ve Fatih (d. 1978) adlı üç çocuğu oldu. Bu dönemde büyük sanayici ve tüccarlara karşı Anadolu'nun tüccar ve küçük sanayicilerini savunmasıyla dikkat çekti. 25 Mayıs 1969'da TOBB genel başkanlığına seçildi, ancak Adalet Partisi hükûmetinin seçimleri iptal etmesiyle 8 Ağustos 1969'da başkanlıktan ayrılmak zorunda kaldı.

1969 genel seçimlerinde Adalet Partisi'nden milletvekili aday adaylığı Süleyman Demirel tarafından veto edildiği için Konya'dan bağımsız aday oldu ve iki milletvekili seçtirecek oy alarak milletvekili seçildi. 17 Ocak 1970'te 17 arkadaşıyla Milli Nizam Partisi'ni (MNP) kurdu. Parti, 12 Mart 1971 Askeri Müdahalesi'nden kısa süre sonra laikliğe aykırı çalışmalar yürüttüğü iddiasıyla açılan dava sonunda 20 Mayıs 1971'de Anayasa Mahkemesi tarafından kapatıldı. Erbakan, MNP'nin kapatılmasından sonra İsviçre'ye gitti ve bir süre orada kaldı. 1973 genel seçimlerinden önce Türkiye'ye döndü. 11 Ekim 1972'de MNP kadrosuyla Milli Selamet Partisi'ni (MSP) kurdu. 14 Ekim 1973 seçimlerinde MSP yüzde 12 oy oranıyla 48 milletvekili çıkardı. Seçimlerden hemen sonra 1974'te Bülent Ecevit liderliğindeki Cumhuriyet Halk Partisi ile kurulan koalisyon hükûmetinde devlet bakanı ve başbakan yardımcısı oldu. Bu dönemde Kıbrıs Barış Harekatı'nın yapılmasını savundu; harekâttan sonra adanın tamamının ele geçirilmesi konusunda Ecevit ile görüş ayrılığına düştü. 17 Eylül 1974'te hükûmet dağıldı. Mart 1975'te Adalet Partisi, MSP, Milliyetçi Hareket Partisi ve Cumhuriyetçi Güven Partisi arasında kurulan I. Milliyetçi Cephe Hükümeti'nde devlet bakanı ve başbakan yardımcısı oldu. 1977 genel seçimlerinde MSP'nin milletvekili sayısı 24'e geriledi. Temmuz 1977'de AP, MSP ve MHP koalisyonuyla kurulan II. Milliyetçi Cephe Hükümeti'nde yine devlet bakanı ve başbakan yardımcısı oldu. Adalet Partisi'nin Kasım 1979'da kurduğu azınlık hükûmetini dışarıdan destekledi.

12 Eylül 1980 darbesinden sonra bir süre İzmir Uzunada'da gözaltında tutuldu. 15 Ekim 1980'de 21 MSP yöneticisiyle birlikte "MSP'yi illegal bir cemiyete dönüştürmek ve laikliğe aykırı davranmak" suçlamasıyla tutuklandı. 24 Temmuz 1981'de serbest bırakıldı; 1983'te hakkında verilen hüküm Askerî Yargıtay'ca bozulduktan sonra 14 Şubat 1985'te beraat etti. Toplamda 395 gün cezaevinde kaldı. 1982 Anayasası gereğince 10 yıl siyaset yapma yasağı aldı. 6 Eylül 1987 halk oylaması sonrası siyasete döndü. 19 Temmuz 1983'te kurulan Refah Partisi'ne 11 Ekim 1987'de genel başkan seçildi. 1991 seçimlerinde Konya'dan milletvekili oldu. 27 Mart 1994 yerel seçimlerinde partisi yüzde 19 oy alarak büyük bir başarı kazandı; İstanbul ve Ankara gibi önemli büyükşehirleri genç adayları Recep Tayyip Erdoğan ve Melih Gökçek ile kazandı.

1995 genel seçimlerinde Refah Partisi yüzde 21,37 oy oranı ve 158 milletvekili ile birinci parti oldu. Doğru Yol Partisi (DYP) ile Anavatan Partisi arasında kurulan kısa ömürlü koalisyon hükûmetinin istifasından sonra DYP ile kurulan Refah-Yol Hükûmeti'nde 28 Haziran 1996'da başbakan olarak göreve başladı. Başbakanlık görevini 30 Haziran 1997'ye kadar sürdürdü. Bu dönemde D-8 adlı organizasyonun liderliğini gerçekleştirdi; kamu kuruluşları arasında havuz sistemini kurdu ve gelişmekte olan Müslüman ülkelerden sekizini bir araya getiren D8 oluşumunu hayata geçirdi. Memura her ay enflasyon ve büyüme oranında zammı otomatik olarak veren mobil sistemi uygulamaya başladı; memur, emekli ve işçiye yüzde 110 ile yüzde 200 oranlarında zam yapıldı; esnafa yüklü miktarlarda kredi imkânı sağlandı. 28 Şubat 1997 tarihli MGK'da alınan kararlar ve ardından yaşanan 28 Şubat süreci sonucunda Erbakan, 18 Haziran 1997'de başbakanlık görevinden istifa etti. 21 Mayıs 1997'de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı Vural Savaş, Refah Partisi'nin kapatılması için Anayasa Mahkemesi'ne başvurdu; 16 Ocak 1998'de parti kapatıldı ve aralarında Erbakan'ın da olduğu 6 kişiye 5 yıl süreyle siyaset yasağı getirildi.

Refah Partisi'nin kapatılmasından bir ay önce kurulan Fazilet Partisi'nde Erbakan'a yakın "Gelenekçiler" ile Abdullah Gül'ün temsil ettiği "Yenilikçiler" arasındaki gerilim tırmandı. Haziran 2001'de Anayasa Mahkemesi'nin Fazilet Partisi'ni kapatmasından sonra kurucusu olduğu Milli Görüş Hareketi bölündü; Erbakan'ın desteklediği kanat Recai Kutan başkanlığındaki Saadet Partisi'ni, yenilikçi kanat ise 14 Ağustos 2001'de Adalet ve Kalkınma Partisi'ni (AK Parti) kurdu. Erbakan, Kayıp Trilyon Davası olarak bilinen davada Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 6 Mart 2002'de "özel evrakta sahtecilik" suçundan 2 yıl 4 ay hapis cezasına mahkûm edildi. 2002 genel seçimlerinde Konya'dan bağımsız milletvekilliği adaylığı başvurusu Yüksek Seçim Kurulu tarafından reddedildi. 5 yıllık siyasi yasağı Şubat 2003'te sona erdi ve 11 Mayıs 2003'te Saadet Partisi genel başkanlığına seçildi. 3 Aralık 2003'te hakkındaki mahkûmiyet kararı Yargıtay tarafından onanınca, 30 Ocak 2004'te Saadet Partisi genel başkanlığından ve parti üyeliğinden ayrıldı. Aldığı sağlık raporu doğrultusunda infazı ertelenen hapis cezası, Nisan 2008'de ev hapsine çevrildi; Adli Tıp Kurumu'nun sürekli hastalık raporu doğrultusunda Cumhurbaşkanı Abdullah Gül tarafından 19 Ağustos 2008'de affedildi. 17 Ekim 2010'da tekrar Saadet Partisi genel başkanlığına seçildi.

19 Ocak 2011'de ayağında nükseden vaskülit rahatsızlığı sebebiyle hastanede yoğun bakım altına alınarak bir süre tedavi gördükten sonra taburcu edildi. Kısa süre sonra solunum ve kalp yetmezliği rahatsızlığı sebebiyle kaldırıldığı Ankara'daki Güven Hastanesi'nde yoğun bakım altında uygulanan tüm tedavilere rağmen solunum yetmezliğine bağlı kalp ve çoklu organ yetmezliği sebebiyle 27 Şubat 2011 sabahı saat 08.50'de doktorlarının muayenesi esnasında koroner arter rahatsızlığı sonucu şuurunu yitirerek komaya girdi ve saat 11.40'ta 85 yaşında hayatını kaybetti. Vasiyetine uygun olarak resmî devlet töreni düzenlenmedi. 1 Mart 2011 Salı günü önce Ankara'da Hacı Bayram Camisi'nde sabah namazını müteakip cenaze namazı kılındıktan sonra cenazesi İstanbul'a getirilerek öğlen namazını müteakip Fatih Camisi'nde kılınan cenaze namazı sonrasında Zeytinburnu Merkezefendi Mezarlığı'ndaki aile kabristanlığında eşi Nermin Erbakan'ın yanına defnedildi. Cenaze merasimine cumhurbaşkanı, meclis başkanı, başbakan, parti başkanları, bakanlar, milletvekilleri, Türk Silahlı Kuvvetleri mensupları, büyükelçiler, belediye başkanları ve partililerin yanı sıra 60 ülkeden cemaat ve hareket liderleri ile temsilcileri katıldı; cenaze namazı iki milyonu aşkın kişi tarafından kılındı. Mezarına, sevenleri tarafından Türkiye'nin çeşitli bölgelerinden getirilen topraklarla birlikte Kudüs, KKTC ve Boşnak lider Aliya İzzetbegoviç'in mezarından getirilen topraklar serpilmiştir.

Erbakan'ın yazdığı kitaplar arasında "Adil Ekonomik Düzen: Faizsiz Bir Dünya" (1991), "Yeni Bir Dünya ve Adil Düzen" (2010), "Davam: Ne Yaptıysam Allah Rızası için Yaptım" (2013), "İslam ve İlim" (2013), "Darbe: Arkasındakilerle ve Türkiye'nin Kayıplarıyla Darbe" (2016), "Millî Görüş İktidarı Niçin ve Nasıl" (2016) ve "İslam Birliği" (2017) yer almaktadır. Adına, İstanbul'un Ümraniye ilçesinde Prof. Dr. Necmettin Erbakan Kültür Eğitim ve Sosyal Hizmet Merkezi, Tokat'ın Turhal ilçesinde Prof. Dr. Necmettin Erbakan Kültür Merkezi, Ankara'nın Mamak ilçesinde Prof. Dr. Necmettin Erbakan Kültür ve Kongre Merkezi, İstanbul'un Bağcılar ilçesinde Prof. Dr. Necmettin Erbakan Fen Lisesi, Sivas'ta Prof. Dr. Necmettin Erbakan Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi ve Konya'da Necmettin Erbakan Üniversitesi bulunmaktadır.