Bergüzar Korel, yeni doğan kızına yapılan "Kafası vakumlanmış gibi" yorumuna ateş püskürdü: Hadsizleşmeyin

2009 yılında Halit Ergenç ile nikah masasına oturan Bergüzar Korel, 3 Kasım 2021'de kızı Leyla'yı dünyaya getirdi. Ailesiyle birlikte bir süredir Londra'da yaşayan Korel, geçtiğimiz günlerde iş için Türkiye'ye geldi. Leyla ile birlikte yürüyüşe çıkan ünlü oyuncu, yaşadığı olayı takipçileri ile paylaşarak haklarında yapılan yorumlara tepki gösterdi. "BU NEZAKETSİZLİK VE CÜRETKARSIZLIK BENİ DELİ EDİYOR" 2,2 milyon takipçisinin bulunduğu Instagram hesabından hikaye kısmından peş peşe videolar paylaşan Korel, çocukları ve ailesi hakkında yapılan yorumlardan bahsetti. Bazı kişilerin yorum yaparken sınırı aştıklarını söyleyen Korel yayınladığı videoda şu ifadeleri kullandı: "Uzun zamandır story çekmiyordum. Hem çok yoğun oluyor tahmin edersiniz ki, hem de zamanım olmuyor. Geldim Türkiye'deyim, çok az bir zaman sonra tekrar geri döndüm. Bir iş sebebiyle... Burada çocuğumla dışarı çıktığım zaman çok garip şeylerle karşılaşıyorum. Eminim benim gibi bir çok anne karşılaşıyor ve bunların normalleştiriliyor olması bana çok garip geliyor. Bu nezaketsizliğin, bu mesafesizliğin, bu cüretkarlığın, hep bir karışma halinin, kendinde söz söyleme hakkını bulma hali beni deli ediyor. Bu konu beni çok sinirlendirdiği için kelimelerimi çok dikkatli seçmeye çalışıyorum. O yüzden uzun ve saçma cümleler oluyor. Nitekim buna bir son veriyorum ve direkt konuya giriyorum..." "LEYLA'NIN KAFASI AYNI VAKUMLA ÇEKİLMİŞ GİBİ" "Biliyorsunuz hayatımızda belirli nezaket kurallarının olması gerekiyor hepimizin huzurlu bir şekilde yaşaması için... Bunların da bize çocukken öğretildiğini var sayarak giriyorum konuya. Artık gerçekten bir rahat bırakın şu anneleri, kadınları... Çocuklarımız üzerinden haddiniz olmayan soruları lütfen sormayın. Artık 'emiyor mu', 'üşüyor mu' onları geçtim... Doğum şeklimizi sormanızı falan geçtim... Geçen gün şöyle bir şeyle karşılaştım: Tanıdığım bir çift, karşılaştığımızda belirli bir mesafede tutmaya çalıştığım sohbetimiz olan bir çift... Leyla portbebesinde yatıyordu, yürüyordum. Bu çiftle karşılaştım. Leyla'ya baktılar 'Aaa ne kadar değişik bir kafası var, dar uzun' dedi. 'Anlayamadım' dedim. 'Ay kafası aynı vakumla çekilmiş gibi, değişik' dedi. "BUNU BİR ANNEYE SÖYLEMEK NEZAKETSİZLİK" Bu vakumlar var ya hani, doğumda kullanılıyor, çocuk çıkmayınca... Ben o noktaya geldim ama kullanılmadı. Vakum kullanılan doğumlar genelde zor doğumlardır. Öyle bile olsa bunu bir anneye söylemek kadar nezaketsiz bir davranış olamaz. 'Ne demek istediğinizi anlayamadım' dedim. 'Ay dar, ince uzun bir kafası var aynı Halit Bey'e benziyor' dedi. Yıllardır kocam. Bu arada Leyla benim minyatürüm. Ufak bir sorguya çekildim. Londra'da nasıl bir hayatım var? Kirada mıyız, ev mi aldık? Ne kadar şanslı olduğum konusunda bir uyarıldım Halit ile evli olduğum için... 'Çünkü o çok değerli biri biliyorsun değil mi?' dedi bana... Böyle bir aptala döndüm. 12 yıllık kocam neden böyle bir şey söylüyorsunuz bana? 'Seni de izledik bir filmde, sen de güzel oynuyorsun... Ay biraz da pohpohlanmak istiyor. Hadi biraz da Bergüzar'ı pohpohlayalım' dediler. Garip bir şeyin ortasında kaldım." "KİMSENİN YAŞAMI, MALI VEYATAK ODASINA LAF SÖYLEMEK SİZE DÜŞMEZ" "Ben dışarı çıktığımda tanımadığım insanlar da olsa, sohbet etmeyi çok seviyorum. Mesleğim, ünüm falan umurumda değil. Benim için orada güzel bir sohbet etmek, güzel bir anı paylaşmak bana iyi geliyor. Zaten normal hayatta ne ben ne de kocam 'biz ünlüyüz' diye dolaşmıyoruz bunu herkes çok iyi bilir. Ama görüyorum ki bu samimiyet; nezaketsizlik ve aynı zamanda bu laubalilik kapılarını da sonuna kadar açıyor kimi insanlar için... Kimsenin çocuğu hakkında, yaşamı, malı, mülkü, yatak odası, değeri hakkında laf söylemek hiçbirimize düşmez. Bunu lütfen artık bir kenara bırakalım. Bunları konuşuyor olmaktan çekiniyorum ama dünya artık böyle bir dünya. "ESKİSİ KADAR SABIRLI DEĞİLİM" Çok şey yaşıyorum bunun gibi. Aklınızın, hayalinizin alamayacağı yorumlar, teklifler, istekler... Çocuğumuz üzerinden, mesleğimiz üzerinden bu beni hala şaşırtıyor. Hala bir insanın çocuğuna bu kadar rahat bir şey söyleyebilmek, fotoğrafını çekmeye çalışmak, dokunmaya çalışmak falan bunlar yapılıyor. Kimseye yapmayın, bana da yapmayın. Çünkü artık ben eskisi kadar sabırlı değilim. Kimse değil bence. Kimse de olmak zorunda değil. 'BİZİM OLMAYAN ÇOCUĞU KOCAMA BENZETTİLER' "Leyla'nın bir tane doğum izi var alnının ortasında aynı benim gibi. Dün bir hanımefendi 'ay ne oldu, düştü mü?' dedi. 'Yok' dedim. 'Alnının ortasındaki ne?' dedi. 'Doğum lekesi' dedim. 'Aynı erkeğe benziyor bu' dedi. Niye dersin bunu mesela? İyi bir şey mi, kötü bir şey mi? Kötüyse niye söylüyorsun? Yüz yüze bakıyoruz burada komşuyuz. Bir gün Esra'nın kızı Gün'ü gezdiriyorum. İki tane kadın geldi 'Ay ne tatlı' dedi, öyle dedi, böyle dedi... 'Aynı babası' dedi bana... 'Çocuk benim değil, onu ne yapacağız' dedim. Bakakaldılar... Benzetme konusundaki en komik anım buydu. Bizim olmayan bir bebeğin, yine ve yine kocama benzetilmesi. Belki benim gibi hissedenler vardır, yalnız olmadıklarını görürler. Belki böyle davrananlar vardır, 'Yapmayalım ya insanlar kendilerini kötü hissediyorlar' derler."