12 Yıl Sonra Hayata Yeniden Adım Attı

12 yıl sonra hayata yeniden adım attıOmuriliği zedelenen Fatma Korkmaz pes etmediÇocuklarına bakabilmek için umudunu yitirmeden tedavi olduESKİŞEHİR - Eskişehir'de yaşayan ve 12 yıl önce omuriliği zedelenen Fatma Korkmaz, 2 çocuğuna bakabilmek için yıllarca tedavi görerek tekrar yürümeyi başardı. Olay, 12 yıl önce Eskişehir'de meydana geldi. O zamanlar 27 yaşında ve 2 çocuğu olan Fatma Korkmaz, köyde ekmek yaparken eski fırının üstüne düşmesi sonucu hastaneye kaldırıldı. Hemen ameliyata alınan kadının, omuriliğinin zedelendiği tespit edildi. Ardından taburcu olan Korkmaz, yürüyemediği için çocuklarına bakmakta zorluk çekmeye başladı. Durumu gören bir vatandaş tarafından Korkmaz'ın durumu Fizyomer Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi'ne bildirildi. Bunun üzerine Fizyomer görevlileri aileyi ziyaret ederek, tedavide destek olacaklarını söylediler. Korkmaz yürüyemez durumdayken doktorları da şaşırtarak bir çocuk daha dünyaya getirmeyi başarırken, şimdilerde destek cihazlarından kurtularak yürümeyi amaçlıyor. Tam 12 yıldır bir beklenti karşılığı olmadan tedaviye devam eden Fizyomer doktorları ise, şimdilerde Korkmaz'ın yürümeye başlamasıyla mutluluğa ortak oldular."Her yeri gezmek istiyorum"Yaşadıklarını anlatan Fatma Korkmaz, umutlarının nasıl yeşerdiğini anlattı. Korkmaz, "Fırında biz ekmek yapıyorduk. Fırın zaten eskimiş kış günüydü. Fırın eski olunca üstüme düştü ve sinirlerim zedelendi. O anda ameliyata alınıyorum. Önce umudum yoktu, hastaneden çıkıp eve geldiğimde umudum yoktu. Hocamızın sayesinde, Türkan hocamızdan Allah razı olsun. Çok umutlandım, çok heveslendim. Fizyomer'e gidince çok umutlandım. Her şeye çok gayret ettim. Şimdi hedefim cihazı atıp yürümek, Eskişehir'in altını üstüne getirmek. Yani her yeri gezmek istiyorum çünkü evde çok sıkılıyorum" dedi."Çabalarımızı kendi çabalarıyla birleştirdi"Fizyomer Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Merkezi'nde görev yapan Uzman Doktor Türkan Tünerir, Fatma Korkmaz'ın ilk zamanlardaki durumundan bahsetti. Tünerir, "Fizik tedavi ve rehabilitasyon branşı gerçekten çok önemli bir branş. Bu Fatma hanımın yaşam şeklinde de kendini gösterdi. Omurilik yaralanmaları, travmalar ya da kazalar sonrasında çok sık gördüğümüz hastalıklar hastayı felçli bırakabilmekte. Fatma hanım da 2005 yılında fırında ekmek yaparken, fırının çöküp üzerine düşmesi sonucu omurilik yaralanması geçirmiş bir hastamız. Kendisi 2 kez omurilikten cerrahi müdahale ile ameliyat olmuştur. Ameliyattan sonra bir süre fizik tedavi ve rehabilitasyona imkansızlıkları nedeniyle gidememiş ve tedavi olamamış. Biz onu gördüğümüzde 5 aydır yatakta yatan genç bir hanımdı. 27 yaşındaydı ve 2 tane küçük, anne bakımına ihtiyacı olan çocuğu vardı. Biz kendisinde yardım elini uzattık ve fizik tedavi rehabilitasyon programlarına başlattık. İlk sorduğu soru, 'Ben yürüyebilecek miyim, ben çocuklarıma yürüyerek bakabilecek miyim?' oldu. Bunun mümkün olduğunu ama çok uzun bir uğraş olduğunu kendisine söyledik. Hep beraber yılmadan ekibimizle birlikte doktorlarımız, fizyoterapistlerimiz, hemşirelerimiz ve diğer ekibimizle birlikte uzun uğraş vererek bunun mümkün olabileceğini anlattık. Kendisi de bu umuda sahip olduktan sonra daha çok gayret gösterdi ve çabalarımızı kendi çabalarıyla birleştirdi" diye konuştu."En büyük sevincimiz oldu"Son olarak bugün gelinen noktadan söz eden Tünerir, sözlerini şu şekilde sürdürdü;"Biz öncelikle Fatma hanımın sağlam olan kol kaslarını, rahatsız olan gövde kaslarını güçlendirici çalışmalar yaptık. Bacak kaslarının, eklemlerinin de korunması için onlara yönelik egzersizler uyguladık. Yaklaşık 1 yılın sonunda Fatma hanım ayakta dik durabilmeye başladı. Ardından uzun bacak yürüme cihazı ile birlikte ve adım atmaya başladı. Bu, onun en büyük mutluluğu oldu. İlerleyen zamanlarda walker yürüme cihazı ve uzun bacak cihazıyla, kalça kaslarının da gücünün artması ve aktif harekete başlaması sayesinde cihazla yürümeye başladı. Bu en büyük sevincimiz oldu. İlerleyen yıllar içinde hatta felçliyken hamile kaldı. Herkes onun çocuğa bakamayacağını, doğuramayacağını düşünüyordu. Ama o yine yılmadı, yine 'Bu çocuğu doğurabilirim, ben bakabilirim' diye düşündü ve o dönemde de doğum yaptı. Yine biz doğum öncesi ve doğum sonrası rehabilitasyonlarımızla kendisine destek olduk."