Okul Katliamından Kurtulan 12 Yaşındaki Ali Yaşananları Anlattı

Pakistan'ın kuzeyindeki Peşaver kentinde önceki gün Pakistan Talibanı tarafından bir okula düzenlenen saldırıda çoğu çocuk 145 kişi hayatını kaybetti. Vahşi saldırı, ülkenin en kanlı saldırısı olarak tarihe geçti. Hükümet tarafından üç günlük yas ilan edilen ülkede, bayraklar yarıya indirildi. Türkiye de kardeş ülkenin acısını derinden paylaştı ve bir günlük yas ilan ederek bayrakları yarıya indirdi. Yüzden fazla çocuğun öldüğü Peşaver'deki okul saldırısında hayatta kalan 12 yaşındaki Ali ise vahşet anlarını şu sözlerle anlattı: "Selam, benim adım Ali. 12 yaşındayım. Silah seslerini duyduğumuzda ilk dersten sonraki ders arasındaydık. Çok korkutucu bir sesti. Ne olduğunu düşünmeye vaktimiz bile olmadı. "ÖĞRETMENİMİZ 'SIRALARIN ALTINA GİRİN' DEDİ" Kısa süre sonra gürültüler yaklaşınca, öğretmenimiz bize sıralarımızın altına saklanmamızı söyledi. "Sıraların altına girin, çabuk, sıraların altına girin" dedi. Bazılarımız korkudan sindi, bazılarımız ayakta şaşkın ve panik halinde kaldık. Bütün sınıf öğretmenimize "ne oluyor" diye sormaya başladı. "YAN SINIFTAKİ ÖĞRENCİLERİN ÇIĞLIKLARI BİZİ ŞOKE ETTİ" Yan sınıftaki öğrencilerin çığlıkları bizi şoke etti. O kadar çok korktum ki bağıramadım. Tam öğretmenimiz kapıyı kilitlemek üzereyken üç silahlı kişi içeri girdi. Çoktan ateş etmeye başlamışlardı. Öğretmenimizi ve sınıf arkadaşlarımın bazılarını hemen vurulduğunu gördüm. Arkadaşlarımın bazıları vurulup yere düştü. Çoğumuz masaların altına saklandık. "ÖLECEĞİMİ BİLİYORDUM VE AĞLAMAYA BAŞLADIM" Öleceğimi biliyordum ve ağlamaya başladım. Herkes ağlıyordu ama kimse kaçmaya çalışmadı. "ÇOĞUNUN HAYATTA OLDUĞUNU ANLAYINCA DİREKT KAFALARINA SIKMAYA BAŞLADILAR" Sınıf arkadaşlarımı başlarından, göğüslerinden, kollarından, bacaklarından ve karınlarından vurdular. Herkes yerdeydi. Belki de çoğumuzun halen hayatta olduğunu anladıkları için direkt kafaya sıkmaya başladılar. Mermiler başımızın üstünden geçiyordu. Sıra arkadaşım ve en yakın arkadaşım olan İrfan Ullah bana 'ölü taklidi yapmamı' söyledi. Korkudan titriyordum. Sınıfın en arka sırasındaydık. "BİR ANDA BAŞ AŞAĞI ÇEVRİLDİM" Bana "Kımıldamadan yat Ali, kımıldamadan yat" diye fısıldadı. Bir anda baş aşağı çevrildim. Her şey çok hızlı oldu. Beni tutanın terörist olduğunu, Taliban olduğunu biliyordum. Arkadaşım da vuruldu. Neresinden vuruldu bilmiyorum ama konuşamadı. Yanımda nefes alıp verişini duyabiliyordum. Bir terörist diğerine "Şu öldü mü" diye bağırdı. Sonra başka silah sesleri duydum. Ölmüşüm gibi hissettim. Peştuca konuşuyor, şalvar giyiyorlardı. Hepsinin kahverengi, uzun sakalları vardı. Sınıftan çıktıklarında İrfan'a fısıldadım ama cevap vermedi. Ölü taklidi yapıyor sandım, ben de devam ettim. "ARKADAŞIM NE ZAMAN ÖLDÜ BİLMİYORUM, HAYATIMI KURTARDI" Geri dönecekler diye çok korktum. Arkadaşım ne zaman öldü bilmiyorum. Hayatımı kurtardı. Öldüm sandım ama kalbim çok hızlı atıyordu. Kıpırdayamadım. Saatlerce ölü taklidi yaptım. Askerler kurtarmaya gelince, hala kıpırdayamadım ve hareketsiz kaldım. Gerçek asker olup olmadıklarını bilmiyordum. Konuşamıyordum da. Çok korkmuştum. "DÜNYA BUGÜN PATLAYACAK SANDIM" Sınıfın dışında devamlı silah sesleri duydum ama gözlerimi açamadım. Büyük bir patlama oldu. Dünya bugün patlayacak sandım. Birisi beni yerden kaldırdığında da gözlerimi açmadım. Ordu askeriydi. Ağlamaya başladım. Beni aileme götürdüler. Buraya, hastaneye geldim. Buradaki okul arkadaşlarımın çoğunun kan ihtiyacı vardı. Kan bağışlamak için gönüllü oldum. Ailem eve gitmemiz için ısrar etti. Benim için endişeleniyorlar. Üzülüyorlar, korkuyorlar. Ben de korkuyorum. Ama hastanedeki kardeşlerim için de endişeleniyorum. Bu Talibanlar çok kötü. Hayatta olduğuma inanamıyorum. "ARKADAŞLARIMI ÖLDÜREN BU TERÖRİSTLERLE SAVAŞACAĞIM" Ülkemin bana ihtiyacı olursa, hayatımı sunmaya hazırım. Arkadaşlarımı öldüren bu teröristlerle savaşacağım. Allah şahidimdir ki, onları affetmeyeceğim."