Elma Işçisi Kadınların Zorlu Mesaisi

MUSTAFA GÜNGÖR - SEZGİN PANCAR - Mersin'in yüksek rakımlı köylerinde yaşayan tarım işçisi kadınlar, hem aile bütçesine katkı sunmak hem de çocuklarının daha iyi bir eğitim almasını sağlamak için günün ilk ışıklarından akşama saatlerine kadar ağaçların tepelerinden meyve topluyor.Türkiye'nin önemli elma üretim merkezlerinden olan Mersin'in Gülnar ilçesinde, geçimlerinin büyük bir kısmını yevmiye usulüyle bahçelerden meyve toplayarak sağlayan kadınların zorlu mesaisi, saat 04.30'da başlıyor.Zamanla "iş arkadaşları" olan komşularıyla traktör römorklarında günü karşılayan kadınlar, aile bütçesine katkı sunmak için yüksek rakımdaki elma bahçelerinin yolunu tutuyor.Kimisi 20'li kimisi de 50'li yaşlarındaki kadınlar, el birliğiyle metrelerce yükseklikteki ağaçların tepelerinde, akşama kadar meyveleri dallarından özenle topluyor. Elma işçileri, yorgunluklarını ise mola saatlerinde ağaç altlarında demledikleri çay eşliğinde sohbet ederek atıyor.Elmaları, birinci, ikinci derece ve meyve suyu için olmak üzere üç kategoriye ayıran, 30 kiloyu bulan meyve sandıklarını gün boyu omuzlarında taşıyan kadınlar, el emekleri karşılığında kazandıkları 50 lirayı, hem ev ekonomisine katkı sağlamak hem de çocuklarına iyi bir gelecek hazırlamak için kullanıyor."Çocuklarım okuyor onlar için çalışıyorum"Elma işçiliği yapan 2 çocuk annesi 42 yaşındaki Huriye Yüzbaşıoğlu, sabah erken saatlerde kalkıp 1 saat yolculuktan sonra elma bahçesinde çalışmaya başladıklarını söyledi.Kadın olarak elma toplamanın kendileri için zor ve ağır bir iş olduğunu anlatan Yüzbaşıoğlu, "Toplamak zorundayız. Elma ağacın tepesinde de olsa topluyoruz. Ekmek davası için çalışıyoruz. Günlük 50 lira yevmiye alıyoruz. Çocuklarım okuyor onlar için çalışıyorum. Buradaki birçok arkadaş da çocukları için çalışıyor." dedi.İki çocuk annesi 28 yaşındaki Arzu Kısa da çocuklarını okutmak için mecburen elma işçiliği yaptığını, aynı zamanda aile bütçesine katkı sağladığını belirtti.Elma toplarken düşme, kayma, dalın kırılma riski olduğunu vurgulayan Kısa, tüm şartlara rağmen çalıştıklarını, bu işin en zor yanının ağaca çıkıp inilmesi olduğunu dile getirdi.6 torun sahibi 56 yaşındaki Emine Gürbüz de bu yaşına elma toplayarak geldiğini ve kimseye muhtaç olmamak için çalıştığını ifade etti.Bahçe sahibi Hüseyin Kozan da kadınların büyük bir özenle çalışarak elmaları topladığını ancak ürünün bu yıl geçen yıla göre çok daha düşük fiyata gittiğini dile getirdi.Bahçe sahiplerinin masraflarını kurtaramadığını söyleyen Kozan, "Bahçeye harcadığımız paranın yarısını yine cebimizden karşılıyoruz. Şu anda meyve suyuna giden elma, dalında 10 kuruş. En iyi elmayı tıra yüklüyorsunuz kilosu 30-50 kuruş. Zaten bunun 30 kuruş işçiliği var. Biz kendimiz elmayı neredeyse bedavaya veriyoruz." diye konuştu.