Olimpiyat Hedefi Ülkesini Terk Ettirdi

Türkçe bilmeden Türk okulunda eğitim gören iki sporcu kız, bazı günler 12 saate kadar antrenman yapıyor.SPOR AŞKI İÇİN ÜLKELERİNİ BIRAKIP İZMİR'E GELDİLERİki kızının 2020 Olimpiyatları'nda şampiyon olmalarını hedefleyen 29 yaşındaki Özbek anne Svetlane Bulatov, kızları 10 yaşındaki Asiya Askerova ile 8 yaşındaki Arslana Askerova’nın daha iyi bir eğitim alması için antrenör arayışına girdi. Aradığı antrenörü ülkesinden 5 bin kilometre ötede bulan anne Svetlane Bulatov, kızlarını eğitmesi için İzmir Şavkar Spor Kulübü’nde antrenörlük yapan 48 yaşındaki Maya Kondakova ile anlaştı. Spor aşkı için eşini Özbekistan’da bırakan anne Svetlane Bulatov, üç çocuğunu yanına alarak İzmir’de yaşamaya başladı. Türkçe bilmedikleri için okulda zorlanan kızlarının ödevlerine yardım eden anne Bulatov, gece geç saatlere kadar kendisinin de yeni öğrendiği Türkçe ile onlara tercümanlık yapıyor, bir yandan da 2 yaşındaki oğlu Ajdar Askerova ile ilgileniyor. Gaziemir Belediyesi ve Şavkar Spor Kulübü tarafından, 29-30 Kasım’da yapılan 1. Uluslararası Gaziemir Belediyesi ve Şavkar Ritmik Cimnastik Turnuvası’na da katılan sporcu kızlar, bazı günler 12 saate kadar antrenman yapıyor, bu yoğun tempoda Türkçe bilmeden Türk okulunda eğitim görüyor.KIZLARINA TÜRKÇE TERCÜME YAPIYORAntrenörlerinin 75 yaşına gelmesi nedeniyle daha genç bir antrenör arayışına girdiklerini belirten Svetlane Bulatov, “Özbekistan’daki öğretmenimiz de çok iyiydi ama 75 yaşındaydı. Biraz daha genç bir antrenör istedik. Maya Hoca’yı çok seviyoruz ve ona güveniyoruz. Eşim Özbekistan’da biz burada. Çocuklar için, spor için her şeyi yapıyoruz. Kızlarım Türkçe eğitimde çok zorlanıyorlar. Her gün beraber ödev yapıyoruz. Bazı günler gece geç saatlere kadar çalışıyoruz. Tercüme yapmam gerekiyor” dedi.“HER ŞEYİ SPOR İÇİN YAPIYORUZ”Hedeflerini olimpiyatlara katılmak olduğunu söyleyen Svetlane Bulatov, spor aşklarını şöyle anlattı:“Olimpiyatlarda son sıralarda olmak değil, başarılı olmak istiyoruz. Her şeyi spor için yapıyoruz. Ben de dans sporu yapıyordum. Kızlarım olunca daha güçlü sporcu olsunlar istedim. Bizim ailemizde sadece 1. olmak var. Sadece başarılı olmak var. 1. olmadıktan sonra bir şey lazım değil. 5 bin kilometre yol yaptık. Başarılı olmak, madalya almak, olimpiyata katılmak için. Bizim memleketimiz çok güzel. Çok seviyorum. Her zaman hatırımda. Antrenörler de çok iyi ama Maya’ya çok güveniyoruz. İnşallah bizim için iyi olacak”KONDAKOVA: “BU ÇOK BÜYÜK FEDAKARLIK”Sporcu kızlara antrenörlük yapan Maya Kondakova da hikayelerini şu sözlerle anlattı:“Geçen yıl bana telefon geldi. Bu çok şaşırtıcı bir telefondu. ‘Biz Özbekistan’da yaşıyoruz. İki kızımız var ve ritmik jimnastik yapıyorlar. İzmir’e gelip sizinle çalışmak istiyoruz’ dediler. Bu hikaye böyle başladı. ‘Benim ismimi nereden buldunuz?’ diye sordum, ‘Maya Hoca, biz sizin isminizi uzun zamandır biliyoruz. Özbekistan’daki hocamızın yaşı ilerleyince sizi tavsiye etti’ dediler. Olayın çok ciddi olmadığını düşündüğüm. Onları İzmir’e çağırdım, ‘beğenirseniz çalışırız’ dedim. İki kız geçen yıl salonumuza gelip çalıştılar. İkisi de çok çalışkan, hırslı ve disiplinli. Hedefleri beni çok etkiledi. İnsanların bir ülke değiştirip bu kadar uzun sürede amacı olması çok sabır gerektiriyor. Asiya bana ‘Bu hayatımın hayali. Gerekirse 12 saat salonda çalışırım’ dedi. Bu sözünü de tuttu. Aile de buradan ev aldı. Çocuklar Türkçe bilmeden Türk okuluna gitmeye başladılar. Bu çok büyük fedakarlık” CEREN ATMACA - HALİL KARAHANİZMİR