Duygu Asena Yazıları

Duygu Asena Kimdir?

Duygu Asena (19 Nisan 1946 - 30 Temmuz 2006), Türk gazeteci ve yazar. Nihal ve Muhtar Asena'nın kızı olarak İstanbul'da doğdu. Babası susam ticaretiyle uğraşıyordu. Dedesi, CHP Gümüşhane milletvekili Ali Şevket Öndersev'dir. Şair İnci Asena'nın ablasıdır. Ortaöğrenimini Kadıköy Özel Kız Koleji'nde tamamlamasının ardından İstanbul Üniversitesi Pedagoji bölümünde eğitim gördü. İş hayatına pedagog olarak başlayan Asena, iki yıl Haseki Hastanesi Çocuk Kliniği ve İstanbul Üniversitesi Çocuklarevi'nde çalıştı. Gazetecilik kariyeri 1972 yılında Hürriyet gazetesinde başladı; ilk yazısı aynı yıl Şirin takma adıyla gazetenin Kelebek ekinde yayımlandı. Bu tarihten itibaren çeşitli dergi ve gazetelerde gazeteci ve yönetici olarak bulundu. 1978'de Gelişim Yayınları'na Genel Yayın Yönetmeni olarak girdi ve 1992'ye kadar Türkiye'de kadın dergiciliği alanında en önemli dergilerden Kadınca dergisinin yanı sıra On yedi, Ev Kadını, Bella Bayan, First gibi pek çok dergiyi yönetti. TRT-2 televizyon kanalında 1992-1997 yılları arasında "Ondan Sonra" isimli bir program hazırlayıp sundu.

Gazeteciliğinin yanında yazarlığını da sürdüren Asena, ilk kitabı Kadının Adı Yok (1987) ile adını duyurdu. Kendi biyografisinden izler taşıyan kitap, yayımlandığı dönemde Türkiye'de basın ve edebiyat dünyasında tabu sayılan cinsellik, kürtaj, taciz, bekâret ve aldatma gibi konuları işledi. Müstehcen bulunduğundan 1988'de yasaklandı; uzun süren dava sonucunda tekrar yayımına izin verildi ve aynı yıl yönetmen Atıf Yılmaz tarafından filme alınarak gişe rekoru kırdı. Kitap, bir yıl içinde 40 baskı yapmış ve Almanya, Hollanda ile Yunanistan'da yayımlanmıştır. İlk kitabının devamı niteliğindeki Aslında Aşk da Yok (1989) 36. baskıya ulaştı ve aynı ülkelerde yayınlandı. 1988-1995 arasında Umut Yarında Kaldı (1988), Yarın Cumartesi (1988) ve Bay E (1995) adlı filmlerde oyuncu olarak rol aldı. Yazarlığa 13 öyküden oluşan üçüncü kitabı Kahramanlar Hep Erkek (1992) ile devam etti; kitap 18 baskı yaptı. Dergi ve gazetelerdeki yazılarından derlediği dördüncü kitabı Değişen Bir Şey Yok (1994) haftada 70 bin adet satarak rekor kırdı. Beşinci kitabı Aynada Aşk Vardı (1997) dört ayda 12 baskı yaptı. Aslında Özgürsün (2001) ve Aşk Gidiyorum Demez (2003) romanlarının ardından yayımlanan Paramparça (2004) adlı romanında eşcinsel erkeklerin dünyasını konu edindi. Yazıları ve kitaplarında değindiği temalar nedeniyle feminist yazar olarak tanındı. Asena, beyin tümörü nedeniyle tedavi görmekte olduğu VKV Amerikan Hastanesi'nde 30 Temmuz 2006 günü öldü. Naaşı Zincirlikuyu Mezarlığı'na defnedildi.

Anısına, Doğan Kitap 2007 yılından itibaren her yıl 19 Nisan günü yapılan bir törenle Duygu Asena Roman Ödülü vermektedir; ilk ödül, Lal Kitap adlı romanıyla Nur Yazgan'a verilmiştir. Türkiye P.E.N. Yazarlar Derneği 2006 yılında Türkiye kadın hareketine hizmetleri nedeniyle Duygu Asena adına ödül koydu ve Pen Duygu Asena Ödülleri'nin ilkini Latife Hanım biyografisi nedeniyle İpek Çalışlar'a verdi; bu ödül, 2013'te kaldırıldı. Kardeşi İnci Asena'nın girişimleriyle 2008'de bir anıt mezar tasarlandı; toprağa bırakılmış bir kurdeleyi anımsatan ve sonsuzluğu temsil eden "möbius eğrisi" şeklindeki anıt, İstanbul'un Beşiktaş ilçesindeki Etiler Sanatçılar Parkı'na yerleştirilmiş ve Türk kadınına seçme ve seçilme hakkı verilmesinin 74. yıl dönümünde açılmıştır.