Bir metrekarelik dükkanda ayakkabı tamiriyle geçen ömür

Erzurum'da çocukken başladığı ayakkabı tamirciliği mesleğini sürdüren 78 yaşındaki Nihat Malacı, kışın aşırı soğuklarda soba dahi koyamadığı bir metrekarelik iş yerinde alın teri döküyor.Merkez Yakutiye ilçesi İbrahim Paşa Mahallesi'ndeki ayakkabı tamircisi dükkanını 35 yıl önce açan Malacı, mütevazı iş yerinde ekmeğini kazanmaya devam ediyor.Küçük olması nedeniyle dükkanına soba dahi koyamayan Malacı, kışları da aşırı soğuk havaya rağmen işini ilk günkü aşkla yapıyor.Malacı, 5 yıl önce eşini kaybettikten sonra 5 çocuğunun en küçüğüyle hayatını sürdürüyor.71 yıllık ayakkabı tamircisi Nihat Malacı, AA muhabirine, çocukken çırak olarak başladığı işi severek yapmaya devam ettiğini söyledi.Çıraklığa başladığı dönemde sanatkarlığın ön planda olduğunu ifade eden Malacı, mesleği, merhum babasının "Eti senin kemiği benim." diyerek teslim ettiği ayakkabı ustasından öğrendiğini belirtti.Malacı, çocukluk dönemlerinde ortaokulu ve liseyi bitirenin kamuda idareci olduğunu dile getirerek, "Okumayanlar da birer meslek sahibi oldu. Biz de meslek sahibi olduk. Çalışa çalışa bu durumlara geldik. Tabii o zamanlar her adamı sanatkar yapmazlardı. Eskiyle kıyaslıyorum, şimdi gençler hazırcı, üretmek yok." dedi.Hizmetli olarak görev yaptığı Atatürk Üniversitesinden de 25 yıl 6 ay çalıştıktan sonra emekli olduğunu dile getiren Malacı, "Meslekten hiç kopmadım. O zamanlar da işten arda kalan zamanlarımda bu mesleği yapardım. Dükkanım hiç kapanmadı. Şimdiki gençlere bakıyorum azıcık bir zora gelse kavgalar, boşanmalar başlıyor. Şükür ve kanaat da yok." ifadelerini kullandı."Helalinden kazanacaksın, dürüst olacaksın"Malacı, sabah erkenden işe gelip hazırlığını yaptığını anlatarak, şunları kaydetti: "İş yerinde öyle sohbet falan da yapmam. Esnaf yerinde bunlar olmaz. Ustalarımız bize öyle öğretti. Sevdiğim için bu mesleği sürdürüyorum. Bir insan bir mesleği sevmedi mi ondan hayır da gelmez. Yani zorla bir şey olmuyor. Helalinden kazanacaksın, dürüst olacaksın. Bu yaşımıza rağmen çalışıp çocuklarımızı, torunlarımızı kimseye muhtaç etmeden hayatımızı sürdürüyoruz."