Nişantaşı Buluşması

’Düşük yoğunluklu’ bir buluşma oldu... Bir tür "ağırlaştırılmış yayın" gibi bir şey...

Baykal istedi böyle olmasını...

Gazze’de katliam yaşanırken, Ergenekon tartışması cümle alemi sarmışken, ekonomik kriz hepimizi derinden etkilerken...

Tantanalı bir Nişantaşı turu yakışık almazdı...

* * *

Günlerden perşembe... Saat: 16.30...

Nişantaşı’nın artık bir kulüp havasına bürünen "Park Şamdan" namlı restoranında beyaz örtülü bir masaya kurulduk bir "erken akşam yemeği" için...

Deniz Baykal, Mehmet Sevigen, Gürsel Tekin ve ben...

Daha "Nişantaşı, Nişantaşı diye yazıp çizdiğin yer burası mıymış?" türünden geyiklere bile girmeye fırsat bulamadan...

Şişli sınırları içinde yapılan mutat "Mustafa Sarıgül mavrası"na bile giremeden...

Şamata falan yapmadan...

"Dan" diye girdik olaya...

Tuncay Güney adlı tuhaf adamın TRT ekranlarında arzı endam etmesi meselesi baş konumuzdu...

Muhabbet o kadar hararetli, o kadar koyuydu ki...

Yemek siparişi ile vakit kaybetmeyelim diye...

Raconu ben bir çırpıda kesiverdim...

Baykal da "risotto üstü kaburga" türünden ağır yemeklere bile sesini çıkaramadı...

İki saate yakın muhabbetin ardından...

Bunu saymadık...

"Dünya ahvali el verirse" kaydını düşerek...

Daha tantanalı bir Nişantaşı buluşması gerçekleştirmek üzere dağıldık...