Film Festivalini Umuma Teşmil Etmeliyiz

Müteşebbis ruhların yetiştiği, dinamik insanların yaşadığı bir şehir sadece kayısı ile temsil edilemez,edilmemeli de.

Ulusal ve uluslararası temsil kabiliyetinin artması için şehrin manevi dinamiklerinin ön plana çıkartılması ve şehir için vitrin projeler hazırlanması lazımdır. Ezber bozarak şehrin vitrin projelere ihtiyaç duyduğunu hissedip, böylesi organizasyonlara destek vermeli ve bu organizasyonların daha da nitelikli ve keyfiyetli hale gelmesi için gayret etmeliyiz.

Sanatı, kısır ideolojik baskılardan uzak tutarak evrensel ve estetik değer olan eserler nasıl dönüştürebiliriz?

Bu proje tüm insanlığın duygu ve terennümlerini temsil eden sinema ile alakadar olduğu için önem arz etmektedir. Projeyi kişiselleştirmemeli, umuma teşmil etmeliyiz. Böylesi organizasyonları angarya kabul etmeyecek bir irade ortaya koymalıyız.Madem ki insanlığın ortak dili sinemadan bahsediyoruz, bunun çok stratejik bir konu olduğunu, yılların ihmalinden kaynaklanan, ama tedavisi mümkün bir hastalık olduğunu düşünerek hareket etmek lazım.

Bugün binlerce kişinin istihdam edileceği bir fabrika mı yoksa, İnsanlığın mabeynine iz bırakacak, bakış açısını değiştirecek, insanlığın aradığı fakat adını koyamadığı duygu fakirliğine ve his yoksunluğuna tercüman olacak film mi yapmak.

İstemeyerek de olsa oturuşumuzu, bakışımızı, felsefemizi ve hayat tarzımızı içten içe şekillendiren kızarak bile olsa onun esrarlı dünyasından kopamayarak, geldiğimiz noktada" Ben buraya nasıl geldim? Ben nasıl oldu değiştim" sorusuna cevap bile bulamayacağımız bir şekilsizliğe girmiş olmanın tedavisi gibi görmeliyiz.

Uluslararası film festivaline akademik bir açıdan bakılmalı, festivalin felsefi alt yapısı hazırlanmalıdır.İnsanlığın ortak dili olabilecek bir misyon ortaya koyulmalı ve inkitaya uğramadan temadisi için kurumsal altyapısı oluşturulmalıdır. Bu anlamda bu proje sadece Malatya' ya hasredilmemeli, Türkiye'nin Dünya'ya açılan esrarlı perdesi olmalı. 6,5 milyar insanın gönlünde fizik ötesi duyguları depreştiren ve kendi iç dünyasına olan yolculuğunda "maraza müptela" olmadan sahili selamete çıkartacak sinyaller vermeliyiz.İnsanlık için hava ve sudan daha da elzem olan manevi beslenme kaynakları oluşturmalıyız.

Sosyal hayattan ve tarihi zenginlikten beslenen bu kaynakların tüm dünyanın ihtiyacını karşılayabilecek zenginlikte olduğunun hatırlanması ve bu potansiyel gücün bizde bütün renkleriyle mevcut olduğunun bilinmesi lazımdır.

Meşrebi,mezhebi,felsefesi ne olursa olsun bu konu insanlık için dünyanın gelmiş geçmiş en büyük savaşlarından ve bu gün verilen en büyük mücadelelerden çok daha önemli ve stratejik bir konudur.Bu konu devletin strateji planlarının en başına oturtulmalı ve kültür elçileri oluşturulmalıdır.

İnsani duyguların ve kahramanlıkların en ince ayrıntılarına kadar kanaviçe gibi örüldüğü memleketimiz sadece Türklerin değil tüm insanlığın beslendiği havzalar olmalı.

Şehrimizi, insanlık hamurunun yeniden yoğrulduğu ve altın tepsilerde sunulduğu tekneye çevirmeye ne dersiniz?

Ciddi bir istişari kurulla zaman kaybetmeden olay şekillendirilmeli, Devletin en üst seviyesinde teşvik edilmeli ve bu hareketi iş ve aş dan çok daha önemli olduğu hatırlatılmalıdır.

Yaşanılan depremlerden çok daha tehlikeli olduğuna inandığım, tedavisinin asırlarca mümkün olmadığını bildiğim, ölen latifelerin bir daha canlanmasının mümkün olmayacağını düşündüğüm, kültür zelzelesine ve ahlaki erozyona artık dur demeliyiz.

Dünya ya sunacağımız ve belki bir gün hiçbir anlam ifade etmeyecek, petrolümüz yok ama insanlığın kaderini değiştirme noktasında ahlak ve irfan zenginliğimiz var.Bunun günümüz literatürüyle hazırlanması konjuktöre uygun bir şekilde sinemaya hazır hale getirecek iradeyi ortaya koymamız lazım.
Sinemayı insanlığın ihtiyaç duyduğu gönül zenginliğimizin tebliğ metodu olarak görmeliyiz.