Faizlerin düşeceği beklentisi iş dünyasının en önemli psikolojik dayanaklarından biriydi. Şimdi o beklenti zayıflıyor. Merkez Bankası’nın hafta sonu gelen kredi sınırlama kararı durumu daha da vahimleştirdi. Ekonomistlerin 2026 büyüme beklentilerini yüzde 4’lerden yüzde 3,5’in altına çekmesi tesadüf değil. Türkiye ekonomisi, büyümeye devam etse bile artık daha düşük tempolu, daha pahalı finansmanla ilerleyen bir döneme giriyor.

Son iki yıldır sıkı para politikası ve kontrollü kur ile dengelenmeye çalışan ekonomi, 2025 sonunda başlaması beklenen faiz indirim döngüsüne bel bağlamıştı. Ancak İran savaşı kaynaklı enerji şoku ve CHP kurultayına ilişkin mutlak butlan kararı sonrası oluşan siyasi belirsizlik bu beklentiyi bozdu. Piyasalar artık faiz indirimi değil, yeniden sıkılaşma ihtimalini konuşuyor. Geçen hafta swap faizleri 90 baz puan sıçrayarak yüzde 42,75’e yükseldi, CDS primi 261 baz puana çıktı ve döviz piyasasında 6 milyar doların üzerinde satış gerçekleşti. HSBC ve JPMorgan gibi uluslararası kurumlar, TCMB’nin faiz artırabileceğini öngörüyor.

Bu durum, yüksek kredi maliyetleri nedeniyle darboğaz yaşayan reel sektör için kritik. Ticari kredi faizleri yatırım iştahını durdururken, birçok şirket işletme sermayesi bulmakta zorlanıyor. Üstelik önümüzdeki bir yılda Hazine’nin 2,5 trilyon lira anapara ve 2,2 trilyon lira faiz ödemesi yapacak olması, yüksek faiz döneminin uzayabileceğini gösteriyor. Nisan 2027’de tek ayda 413 milyar lira faiz ödemesi, Cumhuriyet tarihinin en yüksek aylık iç borç faiz ödemesi olacak.

Hükümet cephesinde Cevdet Yılmaz, ekonomi programının kararlılıkla sürdürüleceğini ve üretim ekonomisine vurgu yaparak imalatçılar için kurumlar vergisinin yüzde 12,5’e indirildiğini belirtti. Ancak iş dünyasının temel sorunu vergi değil, krediye erişim. Firmalar yatırım yerine mevcut faaliyetlerini çevirmeye odaklanıyor. Önümüzdeki dönemde ekonomi yönetiminin en büyük sınavı, enflasyonla mücadeleyi sürdürürken reel sektördeki tahribatı sınırlamak olacak.