Ne zaman Ahmet Telli'nin, Çocuksun Sen başlıklı şiirini okusam şiirin ikinci bölümünün sonunda yer alan şu dizeler; Gülüşünün kokusuyla yeşerdi bu elma ağacı/ (Soluğunun elma kokması bundandı belki)/ Bir elma kokusuna tutundum düşerken/ Sallanıp durmaktayım bir saatin sarkacı/ Nasıl gidip geliyor gidip geliyorsa öyle çok ama çok acı bir finaldir bana Halepçe'yi hatırlatan.
Tam 38 yıl geçti üzerinden ama dinmedi hala acısı dinmeyecek de.
Bundan 38 yıl önce tarihler 16 Mart'ı gösterdiğinde, Irak'ın devrik diktatörü Saddam Hüseyin'in emriyle, Halepçe üzerinde havalanan uçaklar, İsviçre, Belçika ve Almanya'da üretildiği ve Türkiye'nin, Mersin Limanı'ndan Irak'a sevk edildiği iddia edilen kimyasal bombalar Enfal Operasyonu adıyla Kürd Bölgesi'nde Halepçe şehri ve köylerine atıldı.
Operasyonun başında, Saddam'ın Kürt Bölgesine komutan olarak atadığı Kimyasal Ali' lakaplı Ali Hasan El Mecit vardı.
Halepçe'ye atılan kimyasal bombalar, hardal ve sarin gazı içeriyor, gazlar deride, gözlerde, boğazda ve akciğerde büyük tahribatlar yaratarak, acılar içerisinde binlerce masum insanı hayattan koparmıştı.
Bir tek kez değil sonraki güne kadar defalarca bombalar atılmış bir günde çoğu kadın ve çocuk 5 bin kişi hayatını kaybetmiş 15 bin kişi de yaralanmıştı.
Maalesef sayı bununla sınırlı kalmayacaktı. Dünya Sağlık Örgütü bir raporunda, sonrasındaki tahribatlarla o saldırıların sonucunda, sadece 5 bin kişi değil günümüze kadar süren etkileriyle 43 bin 750'yi aşkın kişinin ölümüne yol açtığını açıkladı.
Kimyasal Ali, Halepçe ve farklı bölgelerde insanlığa karşı suç işlemek ve soykırım suçlarından 25 Ocak 2010 tarihinde idam edildiyse de maalesef Halepçe katliamı hala soykırım olarak tanınmış değil.
Son olarak DEM Parti, Meclise verdiği kanun teklifiyle Halepçe katliamının soykırım olarak tanınması istedi.
Katliamın soykırım olarak tanınması, halkların nezdinde, gecikmiş bir adalet sağlayacak ve insanlık için tarihin unutulmaz en büyük acılarından biriyle yüzleşerek günahlarından kısmen de olsa arınma şansı verecektir.
Umuyorum ki atılan o kimyasal bombaların elma kokusu taşıması bir daha hiçbir şiirin mısralarında ölümle anılmaz.
