İnsan, yalnızca yaşadıklarıyla değil, hissettikleriyle de var olur. İlginçtir ki, hissettiğimiz her şeyin bir adı yoktur. Günlük hayatın içinde bazen bir anın içinden geçeriz ve içimizde tanımlayamadığımız bir duygu kıpırdar: Zamanın garip bir şekilde hızlandığını hissederiz, geçmişte kalmış bir anı yeniden aynı yoğunlukla yaşama isteğiyle dolup taşarız ya da açıklayamadığımız bir eksiklik hissi belirir. O an biliriz ki içimizde bir şey oluyor, kelimeler her zaman açıklamaya yardımcı olmaz. İsmi olmayan duygular; çoğu zaman zihnimizin arka odalarında dolaşan sessiz misafirler gibi kalır. Varlıklarını hissederiz ama onları başkalarına anlatmakta zorlanırız. Modern psikoloji ve dil bilim bize gösteriyor ki; insan deneyiminin bazı incelikli halleri, farklı kültürlerde kelimelere dökülmüş durumda. Kimi zaman tek bir kelime, uzun bir paragrafın anlatmakta zorlanacağı bir ruh halini yakalayabiliyor. Bu kelimeler yalnızca birer tanım değil; insanın zamanla, hafızayla ve kendi varoluşuyla kurduğu ilişkinin küçük ama güçlü haritalarıdır. Belki de bu yüzden bazı duyguların adını öğrendiğimizde garip bir rahatlama hissederiz. Çünkü anlarız ki yalnız değiliz; dünyanın bir yerinde birileri de aynı duyguyu yaşamış ve ona bir isim vermiştir. İşte bu yazı, çoğu zaman yaşadığımız fakat adını bilmediğimiz bazı duyguların izini sürüyor. Bilmediğimiz duygular ve anlamları neler...
Exulansis: İnsanların anlamayacağını düşünerek anlatmaktan vazgeçme hali...
Zenosyne: Zamanın gün geçtikçe daha hızlı aktığını hissetme durumu...
Onsra: Bir daha aşık olamayacağını anlayınca kalbe gelen acı...
Yu Yi: Geçmişte yaşanılan anıları yoğunlukla yaşama isteği...
Kuebiko: Şiddet içeren durumlara şahit olduktan sonra gelen yorgunluk ve tükenmişlik hissi...
Nodus Tollens: Yaşam tarzının kişiye artık bir şey ifade etmemesi, anlamsız ve monoton gelme hissi...
Desise: Aldatmak, oyun, hile ve entrika anlamlarına gelir.
Mugayir: uymaz, aykırı anlamlarına gelir. Zaman zaman böyle hissettiğiniz oluyor mu?
Münzevi: Topluluktan kaçan ve yalnız kalmayı seven...
Süveyda: Kalbin ortasında var olduğuna inanılan siyah benek...
Yeis: Umutsuzluktan doğan karamsarlık ve üzüntü...
Diğerkam: Kendinden çok başkalarını düşünen, özgeci anlamına gelir.
Daha bir çok kelime ve anlamları yazılabilir. İç dünyamızın kelimelerden daha geniştir. Hissettiğimiz şeyler çoğu zaman dilin sınırlarını aşar; kelimeler geriden gelir, duygular ise çoktan yaşanmıştır. Adını bilmediğimiz duygular bu yüzden önemlidir. Çünkü onlar, insan deneyiminin henüz tam olarak haritalanmamış bölgeleridir. Bir kelimeyle karşılaştığımızda ve "Evet, tam olarak hissettiğim buydu" dediğimizde aslında yalnızca yeni bir kelime öğrenmeyiz; kendi iç dünyamızın bir parçasını daha görünür kılmış oluruz. Hayatın hızlanıyor gibi hissettirdiği anlarda, geçmişe dönme isteğinin içimizi kapladığı zamanlarda ya da tarif edemediğimiz bir ruh halinin içinde kaldığımızda hatırlamamız gereken şey şudur: Her duygu anlaşılmayı bekler. Ve bazen bir kelime, insanın kendi içindeki karanlık bir odaya yakılan küçük bir ışık gibidir. Çünkü insan, duygularını isimlendirdikçe yalnızlığını biraz daha azaltır. Ve belki de bu yüzden, bazı kelimeler sadece kelime değildir; insanın kendini anlama çabasının sessiz tanıklarıdır.
Kendinize cici bakın.
Sevgilerimle.
