Yazar Nezihe Meriç Hayatını Kaybetti

Türk Edebiyatının En Önemli Kadın Yazarlarından Nezihe Meriç Hayatını Kaybetti. Yapı Kredi Yayınları'ndan Yapılan Duyuruda, Yazarın Cenazesinin, 20 Ağustos Perşembe Günü Bebek Camii'nde Kılınacak Öğle Namazının Ardından Toprağa Verileceği Belirtildi.

Türk edebiyatının en önemli kadın yazarlarından Nezihe Meriç hayatını kaybetti. Yapı Kredi Yayınları'ndan yapılan duyuruda, Yazarın cenazesinin, 20 Ağustos Perşembe günü Bebek Camii'nde kılınacak öğle namazının ardından toprağa verileceği belirtildi.Türk öy­kü­cü­lü­ğü­nün ge­le­nek­sel çiz­gi­si ile ye­ni­lik­çi yö­ne­lişÂ­le­ri ara­sın­da sağ­lam bir köp­rü kur­du­ğu ka­bul edil­en Meriç'in yayınlanmış birçok eseri bulunuyor. Tam adı Ne­zi­he Şük­ran Me­riç olan ünlü kadın yazarımız 28 Şu­bat 1924'te Bursa'da doğdu.Ba­ba­sı Ka­ra­yol­la­rı mü­hen­di­si ol­du­ğun­dan ço­cuk­lu­ğu Ana­do­lu'nun çe­şit­li il­le­rin­de geç­ti. Es­ki­şe­hir'de başÂ­la­dı­ğı il­ko­ku­lu Ka­ra­kö­se'de (Ağ­rı) (1936), or­ta­oku­lu Kır­şe­hir'de (1959) ta­mam­la­dı. Es­ki­şe­hir Li­se­si'nden (1943) son­ra İÜ­EF Türk Di­li ve Ede­bi­ya­tı ile ay­nı üni­ver­si­te­nin fel­se­fe bö­lüm­le­ri­ne de­vam et­tiy­se de öğ­re­ni­mi­ni ta­mam­la­ma­dan ay­rıl­dı (1945). Bir sü­re Hey­be­li­ada İl­ko­ku­lu'nda mü­zik öğ­ret­men­li­ği yap­tı (1946-54). Eşi­nin ku­ru­cu­su ol­du­ğu Dost Ya­yın­la­rı ve Dost der­gi­si­nin yö­ne­ti­minde ça­lışÂ­tı (1957-73). -İÇ YALNIZLIĞI YAŞAYAN KADINLARIN ÖYKÜSÜ- İlk ya­zı­sı ("Ümit", bir yan­lışÂ­lık so­nu­cu N. Ufuk im­za­sıy­la) İs­tan­bul der­gi­sin­de (15 Şu­bat 1945), ilk öy­kü­sü ("Bir Şey") 1950'de Se­çil­miş Hi­ka­ye­ler der­gi­sin­de çık­tı. Özel­lik­le bu der­gi­de ya­yım­la­dı­ğı öy­kü­le­ri ve ilk ki­ta­bı Boz­bu­la­nık ile adı­nı du­yur­du. İç yal­nız­lı­ğın­dan kur­tu­la­ma­yan ka­dın­la­rı an­lat­ma­da­ki ba­şa­rı­sı ve şi­ir­li ha­va­sıy­la 1950 ku­şa­ğı­nın öy­kü­cü­le­ri ara­sın­da bel­li bir çiz­gi oluşÂ­tur­du. Öy­kü­le­rin­de iç ve dış ger­çek­ler iç içe ve­ri­lir­ken duy­gu ve dü­şün­ce­ler çağ­rı­şım­lar­la sü­rek­li bes­le­ne­rek ge­li­şir; özel­lik­le ilk ya­pıt­la­rın­da alt­tan al­ta sev­gi­ye, iyim­ser­li­ğe ve umu­da yö­ne­liş se­zi­lir (son öy­kü ki­tap­la­rın­dan bi­ri olan Bir Ka­ra De­rin Ku­yu'da ise ola­bil­di­ğin­ce ka­ram­sar bir tab­lo or­ta­ya çı­kar). DüşÂ­le ger­çe­ği ay­nı an­da ko­ta­rır­ken yer yer halk de­yim­le­ri­ne ve ko­nuşÂ­ma di­li­ne yak­la­şan ra­hat, sa­mi­mi ve in­ce­lik­li bir di­li var­dır. Du­ma­nal­tı ad­lı öy­kü ki­ta­bın­da ye­rel ve tü­ret­me söz­cük­ler de gö­ze çar­par. İlk ki­ta­bı Boz­bu­la­nık'ta ba­zı­la­rı yal­nız­lı­ğın ve ha­yal kı­rık­lık­la­rı­nın bu­na­lı­mı­nı, ba­zı­la­rı yok­sul­lu­ğun acı­la­rı­nı ya­şa­yan, ba­zı­la­rı da düşÂ­ler ar­dın­da ko­şan da­ha çok genç kız ve ka­dın­la­rın öy­kü­le­ri­ni an­lat­tı. Ay­rın­tı­lar­la bes­le­nen iç göz­lem­le­ri­ni ya­lın, du­ru bir dil­le an­la­tır­ken "ola­yın ge­ri­ye itil­me­si­ne, bu­na kar­şı­lık olay­dan gö­ve­ren duy­gu­la­nı­mın öne geç­me­si­ne" dik­kat et­ti­ği gö­rül­dü."Öz Su­yu" öy­kü­sün­de­ki Hay­ri­ye'yi de son­ra­dan Su­lar Ay­dın­la­nı­yor­du ad­lı oyu­nun­da ye­ni­den can­lan­dır­dı. Da­ha son­ra­ki ya­pıt­la­rın­da di­lin ola­nak­la­rı­nı zor­la­yan, so­yut ve sa­mi­mi bir an­la­tım bi­çi­miy­le ken­di­ne öz­gü bir öy­kü dün­ya­sı kur­du.(ANKA) (NÇ/NK)