Van'daki Depremden Yaralı Kurtulan Küçük Berat: Babam Türkçe ve Rumca, Komşular da Kürtçe Ağıtlar Yakıyordu

Van'daki 7.2 büyüklüğündeki depremde annesi ve kardeşini kaybeden, kendisi de yaralı olarak kurtulan 13 yaşındaki Berat Ay, Trabzon'da tedavi altına alındı. Küçük çocuk enkaz altındayken, "Sesleri duyuyordum. Babam Türkçe ve Rumca, komşular da Kürtçe ağıtlar yakıyordu" dedi.

Erciş Şeker Fabrikası'nda çalışan Yılmaz Ay, yaklaşık 2 ay önce Trabzon'un Dernekpazarı İlçesi'ndeki eşi ve iki çocuğunu yanına alarak bir apartmanın beşinci katındaki daireye yerleşti. Geçtiğimiz pazar günü Van'da yaşanan 7.2 büyüklüğündeki depremde, ailenin oturduğu bina da yıkıldı. Anne Asiye, oğulları 8 yaşındaki Kadir ile 13 yaşındaki Berat enkaz altında kaldı. İşe gitmek için evden ayrılan Yılmaz Ay ise kurtuldu.

DEPREM ANINI ANLATTI

Asiye Ay ve küçük oğlu Kadir'in hayatını kaybettiği depremde, Berat ise yaralı olarak kurtuldu. Asiye Ay ile oğlu Kadir Dernekpazarı İlçesi Çayırbaşı Köyü'nde toprağa verilirken, enkaz altından yaralı olarak kurtarılan Berat, Van'daki ilk tedavinin ardından Trabzon'a getirildi. Sol ayağında kırık ve vücudunda hafif yaralanmalar olan küçük çocuk Yavuz Selim Kemik Hastalıkları Hastanesi'nde tedavi altına alındı. Annesi ve küçük kardeşini kaybettiğini bilmeyen ve hastanede psikolojik destek alan Berat, deprem anı ve sonrasında yaşadıklarını şöyle anlattı: Babamın bakkaldan aldığı poşetleri eve çıkardım. Sonra da balkona çıkıp asılı duran Trabzonspor bayrağını düzelttim. Odaya dönerken aniden bina sallanmaya başladı. Eşyalar yerlere döküldü, duvarlardan sesler gelmeye başladı. Ayakta duramadım. Üzerime bir şeyler döküldü. Sonra ne oldu bilmiyorum. Herhalde bayılmışım. Kendime geldiğimde sol ayağımı hissetmedim. Sol elimi hareket ettirebildim. Sağ elimi kullanamadım. Başım da çok ağrıyordu. Bağırdım, çığlık attım ama sesimi duyuramadım.

BABAM TÜRKÇE VE RUMCA, KOMŞULAR DA KÜRTÇE AĞIT YAKIYOrdu

Sürekli olarak çığlık attığını anlatan Berat, enkaz altındayken sesler duyduğunu da söyledi. Babam bağırıyor, kardeşime, bana ve anneme sesleniyordu. Babamın Türkçe ve Rumca, komşular da Kürtçe ağıtlar yakıyordu. O sırada aniden bir delikten olduğum yere ışık düştü. Bağırmaya başladım. Çatının üstünde olan abi beni gördü. Bana seslendi, nefes alıp alamadığımı sordu. Alabildiğimi söyledim. Sonra da babam sesimi duyunca, bağırıp yardım istedi. Gelenlerle birlikte beni kurtardılar, diyerek korku dolu anları anlattı. - Trabzon