Nazi Cinayetlerinin Türkler'e Etkilerini Araştırdı

HÜGO, Türklerin duygu, düşünce, tespit ve öngörülerini ortaya çıkarmaya yönelik bir kamuoyu araştırması yaptı.

• 

Ankara'daki Hacettepe Üniversitesi Göç ve Siyaset Araştırmaları Merkezi (HÜGO), Almanya'da aşırı sağcı Neo-Nazi örgüt üyeleri tarafından 2000-2006 yılları arasında 8'i Türk, 1'i Yunan, 1'i polis 10 kişiyi öldürmesinin ortaya çıkması ardından bu ülkedeki Türklerin duygu, düşünce, tespit ve öngörülerini ortaya çıkarmaya yönelik bir kamuoyu araştırması yaptı.

'Almanya'da Irkçı Neo-Nazi Cinayetler'

Türklerin Görüş ve Duyguları Araştırması' başlıklı çalışma, bütün Almanya'daki Türkleri temsil eden 14 yaşından büyük 1058 kişilik bir örneklem ile 5-15 Aralık 2011 tarihleri arasında bilgisayarlı telefon yöntemi (CATI) ile 36 soru ile gerçekleştirildi. Hacettepe Üniversitesi Göç ve Siyaset Araştırmaları Merkezi Müdürü Doç. Dr. M. Murat Erdoğan'ın yürüttüğü ve raporlandırdığı çalışma sonuçlandı.

Araştırmada Almanya'daki Türkler'in ırkçı cinayetlerle ne ölçüde ilgili oldukları, konuyu hangi kaynaklardan takip ettikleri araştırıldı. Sonuçta Almanya'daki Türkler'in ırkçı cinayetleri yüzde 87 oranında çok yakından takip ettikleri ve haber kaynaklarının büyük ölçüde Türk medyası olduğu belirlendi. Almanya'da yaşayan Türkler, Neo-Nazilerce gerçekleştirilen cinayetleri günlük popülist söylemlere teslim olmaksızın cinayetleri, tahriklere kapılmadan soğukkanlılıkla değerlendirdiği ifade edilen araştırmada ortaya çıkan sonuçlar şöyle:

Bu eylemlerle Alman toplumunu özenle ayırmayı tercih ediyor ve Almanları suçlayıcı bir tavırdan uzak duruyorlar. Türklerin yüzde 78 gibi çok önemli bir bölümü cinayetleri Alman toplumu ile değil, çok küçük / radikal bir grupla ilişkilendiriyor. 'Cinayetleri işleyen bütün Alman toplumudur' önermesine katılanların oranı sadece yüzde 2.30, 'Alman toplumunun büyük bölümü' diyenlerin oranı yüzde 6,78 çıktı.

Neo-Nazi cinayet şebekesini Alman toplumundan ayıran Türklerin Alman devletine karşı güvenlerinde ciddi bir kırılma olduğu görüldü. 'Size göre bu cinayetleri işleyenler Alman Devleti tarafından desteklendi mi ya da hiç korundu mu" sorusuna 'evet' diyenlerin oranı yüzde 55, 'hayır' diyenlerin oranı ise yüzde 20,66 çıktı. Bu sorunun yüzde 24,37 oranında yanıtsız bırakılması da dikkat çekici olarak değerlendirildi.

Almaya'daki Türkler, cinayetleri işleyen Neo-Nazilerin Alman devleti tarafından ne derecede desteklendiği hususunda; 'Hiç destek/koruma görmedi' diyenlerin oranı yüzde 7,36 gibi çok düşük bir oranda kalırken, 'Devletten çok koruma/destek, koruma/destek, orta derecede koruma/destek aldılar' diyenlerin toplamı yüzde 85'i aştı. Bu durum Almanya'daki Türklerin Alman devletine karşı

güvensizliğini ortaya koyması bakımından son derece dramatik bir görüntü olarak

değerlendirildi.

Özellikle 2000 yılından bu yana cinayetleri işleyenlerin yakalanamamış olması ve bazı devlet güvenlik birimlerinin elemanları ile ilişkilerin olduğuna dair bilgi ve algılar, Alman devletine karşı güvensizliği radikal bir biçimde artırdığı görüldü. Türklerin yüzde 77'yi aşan bir oranda Neo-Nazi cinayetlerin devam edeceğine inanırken, endişeli ve güvensiz oldukları görüldü.

Araştırmaya göre · Neo-Nazi cinayetlerin devam edeceğine dair yaygın inanca rağmen, olup-bitenlerle ilgili Türklerin hakim duygusu 'korku' yerine yüzde 73,88 oranında 'üzüntü' çıktı. Neo Nazi cinayetlerin ortaya çıkması ile birlikte Almanya'daki Türkler'in öne çıkan duygusu 'öfke' olanlar yüzde 12,13, 'korku' olanlar ise sadece yüzde 7,87 oldu.

Almanya'daki Türklerin yüzde 60'a yakın bölümü Alman siyasetçilerin konuyu kapatmaya/ saptırmaya çalıştıklarına inandığını söyledi. Alman siyasetçilerin üzgün oldukları ve bir çözüm bulmaya çalıştıklarına inanan Türklerin oranı da sadece yüzde 35'dir. Buna inanmayanların oranının ise yüzde 48 oldu. Türklerin yüzde 70'inden fazlası, Alman Federal Meclisi'nden çıkan 'özür' açıklamasını Alman yetkililerin 'pişmanlık'larının bir ifadesi olarak görmediklerini ortaya koydu.

Bütün bu tabloya rağmen Türkler Almanya'nın ayrılmaz bir parçası haline geldiklerini ve Almanya'da kalıcı olduklarını ortaya koydu.

Türklerin yüzde 77,38 gibi çok önemli bir bölümünün Almanya'da yaşamaya devam etme iradesi içinde oldukları görüldü. Bu olaylara rağmen 'kesinlikle Türkiye'ye döneceğim' diyenlerin oranı sadece yüzde 3,93 çıktı.

Türklerin cinayetlerle ürkütülmesi, daha da vahimi işlenen cinayetlerin de Türklerin kendi aralarındaki hesaplaşmalar olarak yansıtılarak toplumsal tepkileri artırılmasına gayret eden Neo-Nazi grubun yaptıklarının hedefe ulaşması neredeyse imkansız görünmektedir. 'Bu cinayet serisi sebebiyle Almanya'yı terk etmeyi ve Türkiye'ye geri dönmeyi düşünüyor musunuz" sorusuna verilen cevaplarda yüzde 9,62'lik kararsız (belki) bölümü dışarıda bırakıldığında Türklerin yüzde 77,38 gibi çok önemli bir bölümünün Almanya'da yaşamaya devam etmek istedikleri dikkat çekti.

'Kesinlikle Türkiye'ye döneceğim' ya da 'Türkiye'ye döneceğim' diyenlerin oranı sadece yüzde 9,5 olarak tespit edildi. Uzmanlara göre cinayetleri işleyenlerin önemli hedefleri arasında yer alan Türkleri korkutma, yıldırma ve evlerine dönmeye razı etme stratejisi, Türkler tarafından neredeyse hiçbir şekilde ciddiye alınmadı.

Almanya'daki Türkler, güçlü bir biçimde Almanya'da daha fazla göçmenin politik olarak aktif olmasının, uyuma katkı sağlayacağını ve yabancılara yönelik ayrımcılık uygulamalarına son verebileceğine inandıklarını dile getirdi.

Türkler Almanya'da kalıcı olduklarını bir kez daha, hem de arkasında Alman devletinin desteği ya da koruması olduğunu düşündükleri Neo-Nazi gruplar tarafından doğrudan kendi toplumlarını hedef alan eylemlerin varlığına rağmen ortaya koydukları belirtildi.

Türkler Almanya'ya ve Alman toplumuna yüzde 75'in üzerinde uyum sağladıklarına inanıyor. Bir başka ifade ile Türkler çatışmayı nefreti ya da korkuyu değil, olanlara rağmen birlikte yaşamayı ön plana çıkarmayı tercih ediyor. Ortaya çıkan bu bulgu Almanya'daki 'uyum' tartışmalarına da yeni bir boyut kazandırdığı, sorunun Türklerin uyum istekliliklerinden çok toplumsal kabulde aranması gerektiği kaydedildi.