Geçemediler Çanakkale'yi, Geçilmezdi Çanakkale

Nice Gaziler, Şehitler Verdi Bu Ülke Vatanı ve Milleti İçin, Aynı Çanakkale'de Olduğu Gibi.

Nice Gaziler, şehitler verdi bu ülke vatanı ve milleti için, aynı Çanakkale'de olduğu gibi... 96 yıl önce yaşanan destansı Çanakkale Savaşları, bugün her Türk'ün övünerek bahsettiği bir gurur abidesi oldu.

"Hasta Adam" olarak nitelendirdikleri Osmanlı İmparatorluğu'nun artık yıkılma vaktinin geldiğini düşünen İngiliz ve Fransızlar ile yıllarca sömürdükleri ülkelerden, nereye ve neden geldiklerini bilmeyen destekçileri, Çanakkale'yi geçerek, İstanbul'a ulaşmayı hedefliyordu.

İlk olarak denizden denediler, Çanakkale Boğazı'nı geçmeyi. Üzerlerinde adeta ateş kusan toplar bulunan zırhlılar, hücumbotlar, denizaltılar ile daha onlarca farklı görev için gelen gemilerle Ege'nin mavi sularına girdiler. Kolayca geçeceklerini sandılar, su yoluyla. Kolay lokma sandılar Türk askerini, hemen yutuluverecek. Ama iman dolu göğsüyle vatanı için ülkenin her tarafından adeta ölüme koşarak gelen Mehmetçiğin Çanakkale'de bir araya geldiğini unuttular.

Deniz savaşları sırasında boğazın her iki yanına konuşlanan batarya ve topçu birliklerinin akıl almaz başarılı atışı, Nusret Mayın Gemisi'nin sessizce döşediği mayınlar, Çanakkale'yi "yenilmez armada" için adeta cehenneme çevirdi. Anladılar Çanakkale'yi geçemeyeceklerini, deniz yoluyla İstanbul'a ulaşamayacaklarını... Ardından küçücük bir yarımadaya yönelmiş ateş kusan toplarıyla saldırdılar. Karaya çıktıklarında mitralyözlerin, tüfeklerin ve bombaların Mehmetçiği durduracağını sanmışlardı. Yine yanıldılar. Çünkü karşılarında vatanı için, namusu için her şeyi bir kenara bırakmış kahraman Mehmetçiği buldular.

"Çetin ceviz" çıkmıştı Türk askeri. Geçemediler Çanakkale'yi, geçilmezdi Çanakkale. 96 yıl önce yaşanan kanlı savaşta Türk'ün "Vatanım" diye haykırışı yazılmıştı tarihe. Türk askerinin cepheyi terk edeceğine, esir edileceğine inanan itilaf kuvvetleri, Diyarbakırlı 6. Alay 2. Bölük Kumandanı Yüzbaşı Hasan Fehmi Bey'i hesaba katmamıştı.

Hasan Fehmi Bey, Kanlısırt'ta iki yerinden yara almıştı. Ancak yarasıyla ilgilenmektense, "Çocuklar, benimle uğraşacak zaman değildir, düşmana yumruğu vuracak zamandır. Kuvvetli bir hücum yapın ki, bölüğümüzün muvaffakıyetini göreyim. Ta ki gözüm açık gitmesin" demiş, hücuma teşvik için kalkmaya çalışırken kalbine isabet eden mermiyle oracıkta şehitlik mertebesine ulaşmıştı.

İsimlerini tarih sayfaları almayacak kahramanlardan birisi de Sarı İbrahim oğlu Mehmet idi. Yine Kanlısırt'ta bir hücumda yaralanan Mehmet, bu haliyle üç gün boyunca sürünerek mevzisine gelmiş, bir Avustralya kolunun saldırı hazırlığında olduğunu diğer arkadaşlarına haber vermiş ve düşmanın baskınını bildirmişti.

Destanın bir başka parçası ise 6. Alay 6. Bölük Üsteğmeni Ulvi Bey idi. Seddülbahir'de bir hücumda yaralanıp yere düşen Ulvi Bey'in ayağına bir top mermisi büyük zarar vermişti. Doktorlar sadece bir deriyle vücuduna tutunan ayağı kesmek istediklerinde Ulvi Bey, "Aman ayağımı kesmeyin, sonra bölüğümün başına gidemem" yanıtını vermişti.

İşte Çanakkale Savaşları'nın kazanılmasındaki en önemli unsur, bu "ölmeyen büyük ruhtu".

- Çanakkale