Emekli Öğretmenin Tek Arkadaşı Polis Telsizi

Esma Aygün - Çorum'da yalnız yaşayan 26 yıllık emekli öğretmen Müslüm Tunaboylu'ya, sessiz evinde gazetecilik günlerinden kalma emektar polis telsizi eşlik ediyor.

Tunaboyla, AA muhabirine yaptığı açıklamada, 1947 yılında Samsun Ladik Akpınar Köy Enstitüsü'nden mezun olduğunu, öğretmenlik hayatı boyunca başta köy okulları olmak üzere çok sayıda okulda görev yaptığını söyledi.

Öğrencilere ders vermenin yanı sıra kimi zaman okulun tamir işlerini yaptığını, kimi zamanda tarlalarda öğrencileriyle çalıştığını ifade eden Tunaboylu, şunları kaydetti:

"Son görev yeri Çorum Kale İlköğretim Okulu'ndan 1974 yılında emekliye ayrıldım. Öğretmenlik mesleğimin ardından yaklaşık 30 yıl yerel gazetelerde ve ulusal ajanslarda gazetecilik yaptım. Tunaboylu, ilerleyen yaşıma rağmen okuma ve yazma alışkanlığından vazgeçemiyorum. 3 yıl önce eşimi kaybettim. Çeşitli gazetelerde yazılar yazarak anılarımı insanlarla paylaşıyorum. Sessiz evimde bilgisayar başında anılarımı yazıyorum. Şimdi ise yıllar önce kendi paramla aldığım emektar polis telsizim yanımda yalnızlığıma arkadaş oluyor."

-"Tatlı kireçten tebeşir"

Öğretmenlikteki ilk gününü hala hatırladığını belirten Tunaboylu, "Okul bizim beklediğimiz gibi bir okul değildi. Köylünün katkılarıyla yapılmış, küçük bir köy okuluydu. Eğitime bir iki yıl ara verilmişti. Tamamen okulun bahçesini ot sarmıştı, bu nedenle çocuklarla ilk işimiz o otları temizlemek olmuştu. Aynı sınıfta ilkokul 1'den 3'üncü sınıfa kadar olan çocuklara birlikte eğitim veriyordum. Tebeşir olmadığı için tatlı kireçten kendimiz tebeşir yapar onu sınıflarda kullanırdık" diye konuştu.

Tunaboylu, öğretmenlerin tek bir günde hatırlanmaması gerektiğini vurgulayarak, şunları dile getirdi:

"Vefalı öğrencilerimizden çok vefasız öğrencilerim var. Valilik yapan, öğretmenlikten emekli olmuş öğrencilerim var. Eskiden 18-20 kilometrelik mesafeyi gider, sevdiklerimize telefon açardık. Şimdi telefonlar cebimizde ama cimrileştik. İnsan yaşlandıkça daha çok hatırlanmak istiyor. Çocuklarım onlarla yaşamamı istiyor ancak ben evimde tek başıma daha rahatım. Anılarımı yazıyorum. İnsanın öğretecekleri, öğrenecekleri bitmiyor. Bugün imkanım olsa yine öğretmenlik yapmayı tercih ederdim. Öğretmenlik başka mesleklere benzemez. Eğer bir ülkenin her anlamda kalkınması isteniyorsa öğretmenlere değer verilmeli."

Vefasızlıktan yakınırken gözyaşlarını tutamayan Tunaboylu, "Öğrenciler hiç değilse ziyaret edemeseler de öğretmenlerine bir telefon açsınlar. Geçenlerde bir meslektaşım 'ekmek almaya gidemiyorsan hocam, her gün evine bıraksınlar' dedi. Ne kadar mutlu oldum. Yaşlanınca her şey bitiyor, insan muhtaç oluyor" dedi.

- ÇORUM