Cihan Ünal Canlı Yayında Kime Ateş Püskürdü?

Cihan Ünal 'Özel Hayatlar' oyununu eleştiren meslektaşına ateş püskürdü.

Saba Tümer: Oyunda Hande ile fotoğraflarınız basında yer aldı ve bazı eleştirileri de birlikte getirdi. Bu konuda ne diyeceksiniz?

Cihan Ünal: Evet. Ama bu o kadar önemli bir şey değil benim için. Zaten seyircinin önüne çıkıyoruz saklanacak bir şey değil. Magazin görevini yapıyor. Alıştık buna Türkiye'de.

S.T: Koskoca Oyundan bu resimlerin cımbızlanması sizi rahatsız ediyor mu?
C.Ü: Yazacak kişilerin bilgi birikimi olması lazım. Onlarda bu eksikliklerini bu şekilde kapatıyorlar. Onlar adına biraz üzülüyorum. Hatta acıyorum onlara. Eskiden gazetelerde, bir Oyun oynandığında ertesi gün eleştirmenler yazı yazardı, insanlar okurdu. Sanatın hiçbir dalında böyle bir şey yok. Tiyatroda da yok. Belki sinemada biraz görebiliyoruz.

Beni üzen, meslektaşlarımın böyle bir şey yapması. Bir şey anlatmak istiyorum. Bir programa katılan meslektaş arkadaşım, tiyatrocu arkadaşım size, benim Oyunuma gelip onun Oyununa gitmediğiniz için diyor ki: 'geldin mi benim Oyunuma' siz diyorsunuz ki: 'hayır gelmedim' o da diyor ki: 'ama öbür baldır bacak Oyununa gidersin'. Şimdi bunu söyleyen zat-ı muhterem son zamanlarda dervişlik yapıyor. 'laf varacağı yeri bilir, komik de işini bilir' diye bir laf vardır. Bak kaç türlü suçu var bu insanın. Birincisi: sen tiyatrocusun bizim Oyunumuzu seyretmeden bir karara varıyorsun, o resimlerden etkilenip. Seni magazin eleştirdiği zaman magazine kükrüyorsun, sen de magazinci gibi düşünüyorsun. Bu bir ayıp. İkinci ayıp: benim Oyunumu görmüyorsun, oynadığım Oyunun ne olduğunu da bilmiyorsun. Sen eğer tiyatrocuysan, meslektaşımsan Noel Cowerd'ı tanırsın. Noel Cowerd 30'lu yıllarda yazmış bu Oyunu ve klasikleşmiş bir kişi. Benim üzüntüm kendinle ilgili değil. Önce Noel Cowerd kimdir, onlar ne oynuyor tiyatrocu derviş onları okuyup bileceksin laf söylemeden önce. Şimdi ne yapıyor, bir taraftan dervişi oynuyor, dervişi kendi bünyesine almış öyle konuşuyor. Yani bir Oyuncu Oyununu oynar o biter. Şimdi katili oynuyorsa katillik normal hayatta devam etmez. Ben sultan murat oynadım perde kapandı bitti. Yoksa kırıp dökersin. Gay oynadım' 6 haftada 6 dans dersi' bitti. Selam verirsin kendin olarak. Ben Cihan Ünal olarak selam veririm. Mesela bu arkadaşımız selam verirken veya sizinle konuşurken hayata böyle bakıyor. Mevlana'dan bahsediyor, dervişliğin yolunu ve gönül insanı olduğunu söylüyor. Arkasından 'baldır bacak' diyor. Önemli olan bir meslektaş olması. Sen bu bilmiyorsun, seyretmemişsin, üstüne bir de 'sen o baldır bacaklara gidersin' diyorsun. Senin müsamerene mi gelsin. Ben gördüm ben eleştirebilirim.

Başka bir programda izledim aynı kişiyi 'bizim hayatımızda Yunus Emre'ler varken Che Guavera'ya ne gerek var, bere takıyoruz' diyor. Ne yani sarık mı takalım. Sen Mevlana'yı seviyorsan tak sarığını çık ortaya. Yani böyle bir tiyatro sanatçısı anlayışı olamaz. Ben ''Evita''da Che oynadım. Sonra Yunus Emre'de oynadım. Beni üzen maalesef o insan da Oyuncu diye geçiniyor. O zaman Oyunculuğa yakışır şeyler yapacaksın. Bizim tiyatromuz da bu görüntülerle ortaya çıkacak bir tiyatro değil. Seviyeli, düzeyli, düzgün ve hoş şeyler yaptık yıllarca Dünya repertuarlarından. Ben bunu başka türlü konuşmam. Bir arkadaşımı bu şekilde eleştirmem. Tiyatroya ihanet gibi geliyor bu bana. 15 günde bir müsamereyi oynayıp sonra dervişlik taslamak hoş bir şey değil.