Fransa'nın Nice kentinde başlayan ve İstanbul'da tamamlanacak olan Cap İstanbul yelkenli yarışında bugün film gibi bir kurtarma operasyonu gerçekleşti.

Yarış sırasında kurtarma operasyonu

Teknesinden suya düşen Sırma teknesi skipperı  Christophe Bouvet’yi bir başka yarışmacı 4 saatlik bir operasyondan sonra buldu. Sırma teknesi sponsorluğunda yarışan Christophe Bouvet, Cagliari’den verilen 2. etap startından  sonra, yaklaşık 30 mil açıkta, hava kararırken denize düştü, yarış komitesi, yarısçılar ve  Italyan Sahil Güvenlik  güçlerinin ortak operasyonuyla 4 saat suda kaldıktan sonra kurtarıldı.

Yarış direktörü Christian Gout, olayı ve kurtarma operasyonunu şöyle anlattı:

“Saat 20.00 sularında yarısçılardan Matthieu Girolet’den bir VHF mesajı aldık, Matthieu Sırma teknesini geçtiğini, fakat teknenin tüm yelkenler açık yan yatmıs vaziyette sürüklendiğini rapor etti. Sırma teknesine yaptığımız cağrıya cevap alamadık. Bu durumda; ya teknenin içindeydi ama bir nedenle çagrımıza cevap vermiyordu ya da denize düşmüştü. VHF sinyallerinden teknenin yerini tespit ettik ve komite teknesini artan fırtınaya rağmen Sırma’ya yönlendirdik. Eş zamanlı olarak tekneye en yakın konumda olan 3 yarışmacıyı da, 3 millik yarıçapında bir daire içinde aramalara başlamasını istedik. Kendimizi sürüklenmekte olan teknenin rüzgarüstü rotasına mevkilendirdik, tahminimiz teknenin,  suya düşen yarışmacıdan daha hızlı ilerleyeceği  yönünüdeydi. Tüm yarışçılar, yarışı bırakarak, 30 knot kafadan esen, sağanaklarda zaman zaman 40 knot’a çıkan rüzgara rağmen arama çalışmalarına başladılar.

2 saat sonra yarışçılardan Paul Meilhat Christophe’u suda gördü, yüksek dalgalara rağmen yanaşarak teknesine çekmeyi başardı ve Italyan Sahil Güvenliğine ait bir tekneye aktarılmasını sağladı. Olayın suyun nispeten az soğuk olduğu Akdeniz’de olması bizim için sans, Atlantik’te olsaydı herhalde farklı gelişirdi.

Tüm komite ve yarışcılar panige kapılmadan, soğukkanlılıkla önemli bir kurtarma operasyonu gerceklestirdik. Christophe önemli bir sok gecirdi ama sağlığı yerinde.

Yarış abandone edildi ve tüm filo Cagliari’ye geri döndü. Ikinci etabın start tarihine hep beraber karar vereceğiz.’’

Kurtarma opersyonunun detayları:

- Yarışçılardan Mathieu Girolet Sırma teknesine yanasarak kimsenin olmadığını  komiteye bildirdi. Komite  teknesi verilen pozisyona geldi ve bir şişme bot ile Phillipe Chapel Sırma’ya cıktı ve teknenin bos oldugunu bildirdi.  Yarış Komitesinde görevli meteorolog Gerard Veniard’da tekneye çıktı  ve   teknenin Max Sea navigasyon ekranından  seyir izini tespit etti ve Christophe’un teorik olarak denize düstüğü yeri saptanmasına yardımcı oldu. O sırada teknenin yakınında bulunan diğer yarışmacı Gildas Mahe devreye girerek, VHF’le olası koordinatları tüm filoya bildirdi.

- Gece 20.30’dan itibaren yaklaşık 2 saat tüm filo bildirilen koordinatlar arasında  arama calışmalarına devam etti. Yarış komitesinin talimatıyla tüm teknelerden ilk yardım füzeleri atıldı, bundaki amaç Christophe’a moral vermekti..

- Arama çalısmalarının 2. saatinde Paul Mellhat denizde sürüklenmekte olan Christophe’u gördü ve teknesine aldı.

Olayın kahramanı Christophe Bouvet neler dedi:

“Hava düzenli bir sekilde 20-25 knot esiyordu, giderek sertleşecek olan hava için hazırlıklarımı yaparken ani bir sağanakta rüzgar 45 knot’a cıktı ve tekne yan yattı bende teknenin üstünden uçtum, aslında bir ip parçasına tutunmuştum ama tekne doğrulunca balon yelken doldu ve bırakmak zorunda kaldım.

2 metrelik dalgalar vardı, üzerimde fazla olan giysileri çıkardım ve yardım beklemeye başladım, çok fazla  deniz suyu yutuyor ve deniz anaları canımı yakıyordu. 2 saatin sonunda moralim bozulmaya başlamıştı, ta ki Paul’un teknesini görünceye kadar, o an ağlamak istedim ama ailemi düşünerek  son gayret yüzmeye basladım, adeta bir dünya şampiyonu gibi.

Paul’un teknesine çıktığımda hala kendimi suyun içinde gibi hissediyordum, tüm enerjim bitmişti, yuttuğum deniz suları yüzünden de kusmaya başladım.

Hayatımı kurtaran tüm  Figaro’culara , yarış komitesine kocaman bir teşekkür borçluyum.

Tabi bundan sonrası içinde düsünmemiz gerekecek, ufak bir kişisel sinyal vericiyi mutlaka tasımak gerekiyor, en hafif havada bile başınıza ne gelebileceğini kestirmek imkansız. Denizde çok kısa bir anda hersey felakete dönüşebiliyor.  Sanslıymışım filonun önlerindeydim ve arkadan gelen tekneler yarışı bırakıp yardımıma gelebildiler, eğer arkalarda olsaydım öndeki teknelerin 30 knot havada yardımıma gelmeleri oldukça zor olacaktı. Özellikle tüm yarışmacılara ve boş tekneme cıkarak, bilgisayarımdan rota izimi bularak olası mevkimi bildiren Gerard Veniard’a  müteşşekirim.

Umarım organizatörler teknemi  Istanbul’a ulaştırırlar  ve sponsoruma vaadettiğim gibi  Istanbul Boğaz yarışına katılabilirim.’’

Her aşaması literature geçecek şekilde büyük bir  planlama ve soğukkanlılıkla  yürütülen bu  operasyonun basarıya ulasması, hakikaten denizci dayanışması konusunda gelecek  dönemlere örnek oluşturacak.