Aramayı Kısa Tut Devlet Sırrı Arama

Genelkurmay Başkanlığı’nın, devlet sırlarının açığa çıkabileceği gerekçesiyle Seferberlik Bölge Başkanlığı’nda yapılan aramaların durdurulması ve arama esnasında tutulan kayıtların imha edilmesi yönündeki itirazı, Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesi’nce reddedildi.

Ancak mahkeme, arama konusunda da iki uyarıda bulundu: Arama en kısa sürede tamamlanmalı ve tutanak suça konu delillerle sınırlanmalı.

ANKARA 11’inci Ağır Ceza Mahkemesi, Genelkurmay Başkanlığı’nın özel ulakla ilettiği “Devlet sırlarının açığa çıkabileceği gerekçesiyle Seferberlik Bölge Başkanlığı’nda yapılan aramaların durdurulması ve arama esnasında tutulan kayıtların imha edilmesi” yönündeki itirazı reddetti. Ancak mahkeme, aramaların bir an önce tamamlanması ve hazırlanacak tutanağın, devlet sırrı olmayan ve sadece suça konu delillerle sınırlı olmasını istedi.

Kurumlar zan altında kalır

Mahkeme, Seferberlik Bölge Başkanlığı’nda yapılan işlemleri ‘Devlet Sırları’ kapsamına giren CMK’nın 125’inci maddesince değil, 119’uncu maddesine göre ‘arama’ kapsamında değerlendirdi. Kararda, özetle şöyle denildi:

“Devlet sırlarının bulunduğu yerlere, salt bu nedenle hiçbir gerekçeyle ve hiçbir şekilde girilip araştırma yapılamaması, devlet sırrı niteliğinde olmayan ve suç teşkil eden fiillerin bu gibi mahallerde gizlenmesi ve faillerinin de soruşturma ve kovuşturmadan kurtulması sonucunu doğurur ki, bu da hukuk devletine güveni sarsacağı gibi söz konusu kurumun da zan altında kalmasına sebebiyet verebilir.

Sadece zanlılar giriyor

Yapılan işlem haklarında soruşturma yapılan şüphelilerin arama kararına konu dairede görev yaptıkları ve söz konusu odalara sadece bu kişilerin girebildiği nazara alındığında, hakim incelemesine kadar geçecek sürede delillerin ortadan kaldırılmaması amacıyla hâkimlikçe iddia edilen suçla ilgili arama yapılmasıdır. Yoksa, bizatihi devlet sırrı niteliğindeki belgeleri incelemek ve tutanağa geçirmek değildir. Ancak bu arama sırasında devlet sırrı niteliğindeki gizli bilgi ve belgelerin öğrenilmesi durumunda, bu bilgilerin hiçbir suret ve şekilde tutanak ve kayıt altına alınmaması gerekir. Sadece suçlama konusuyla ilgili olan ve dolayısıyla devlet sırrı niteliğinde değerlendirilemeyecek bilgi ve belgelerin tespit ve muhafazasıyla ilgili işlemlerin yapılması gerekir.”