Bugünün tarihi bugüne
Başlamadan önce sormak isterim size 1'den kaça kadar sayabilirsin kendi içinde bilebilecek kadar bilge misin ? Daha cevabı sende saklı olanı bilmezken, böylesine cevval bilirkişi halin ne diye peki… Yaşamak için nefesini tüketme ölümün tükenirken soluk soluğa…
Ölüler ile Röportaj kitabımı yazdıktan çok sonra anladım,insanın tarihe merakının getirisi olan donanıma dayalı bilgi kalabalığının, bilge hissiyatının altında gizli olan cehaletimin yanını. Tarihi bilmek pek tabi güzel fakat kendini alakadar edecek kadar olan kısmıyla. Sana dokunmayan uzaklıkta olan tarihi öğrenmen sadece egonu besleyen bir kibrin ukala tavrı olacaktır.Anladım ki tüm anlatılanlar anlatıldığı gibi haki bir mavi.
Şunu anladım aslında;
"Bilgi denilen geçmişe dayalı enstantaneler kalabalığını araştırsan dahi 1. Derece kaynaklar ile bu araştırmayı beslesen elde edeceğin vesikalar da buna dâhil öğrenmiş olduğun kazanım hiçbir zaman sana gerçeği vermez. Çünkü edindiğin hiçbir satır sana aitlik içeren bir gözlem veyahut yaşanmışlık içermez.Topladığın tüm verilenin tek ispatı aslına bakınca gerçekliği şaibeli gerçekçi bilgiler. "
Ve bu bilgilerin bir tarafı olduğumuz doğruluk kısmı tamamen bilinçaltımızın kişiye özel istenç tutumu.
Yani senin belgelerle savunduğun aynı başlık bir başka kimsenin söylemine göre zıt bir kutbun görüşüne öncülük edebiliyor.Senin yarattığın kahraman karşı tarafın cephesinden birinin kalemine göre katil zanlısı olarak satırlara geçebiliyor. Gerçek kendi gözlerin ile edindiğin kadar kısas bir ispatın sınırları kadar gerçektir.Ve bir dakika önce gözünle gördüğün bir gerçeğini 1 dakika sonrasında başka birine sadece anlatımını aktarabilirsin gerçekliğini ispat edemezsin. Varmak istediğim niyetime varmam gerekirse eğer;
İnsanlar olarak babayani bir hale bürünmek gerek. Geçmişi geleceğe bulaştırmadan yaşamak gerek gelecek günleri. Dünden kalan hesaplarla yarınki hesaplar kapatılmaz. Dünün yarına faydası olamaz. Ama yarınların bugüne dokunuşları pek mümkün.Geçmişin ölüleri ile bugünün yaşayanlarını dizginlemek sadece fitne fesat ve gruplaşan ayrılıklar kümeleri edinmekten öteye gidemez.Ölüler yaşayanlara el uzatamaz. Yaşayanlar ise ölüler üzerinden beslenemez.Ölü bir tarih için hayat kokan yeni vakitten akan geleceğin tarihini daha ulaşmadan bize ölümüne sebebiyet vermemek gerek.Dediğim gibi geçmiş tarih bize ait değil sahipleri tarihte kaldı ve orada bırakılmalı. Her mevzuda mezarlarını açıp tartışmaya şahit tutulmamalı. Bugünün hesabını kendi aramızda göremiyorsak bu defteri kapatalım o zaman bakiyesi bize ait olmayan eski defterleri getirip masaya koymanın bugüne kadar hangi karşıtlığa iknası olmuş.Hangi düşmanı dosta bürümüş fakat birçok dost düşman eylediği beyazın beyaz olduğu kadar gerçek bir kalıntıdır. Geçmiş tarihin geleceğe mirası sadece kavga olarak yansıdığı yadsınamaz bir utançtır. Bugün ortak alanımız dünya üzerinde günah veyahut sevap ortaklığı edindiğimiz diğer insanları bu hayatta olmayan insanların hayattayken savundukları göreceleri kendimize hak edinip zamanımızın yaşam sahibi insanların kalbini kırmadan onlara bize ait olmayan dünler için küfretmeden ve hatta keşke mümkün olsa ama zor dünden kalan savaşların devamını getirmeden yaşayabilsek keşke.Ölmek için yeni nedenler aramak yerine bilincine varsak keşke ölüme sahip hastalıklı bedenlerimizin farkında olsak. Ve bizi bizden ayıran hiçbir görüşün kalabalığına kalabalık katmasak bizi kayıran tüm cepheleri yalnız bıraksak.Ölmek için tükenen nefesimizi nefsimiz ile çabucak tüketmeye çalışmasak.Ölmüşleri rahat bıraksak mezarlarına huzur bıraksak.Hem baksak zaten geriye ne faydası var tarihin bir tarafına yakınlıkduyar olmanın bizden önce olanların haklı davası sonuç verdi mi tek biri bugüne çözüm olabildi mi ki ? Sen çözümlemeye çalışıyorsun…
Beslediği köpeğin dışkısını toplarken insan, neden bu özveriyi başka bir insana göstermez anlamış değilim…
Dünde kalan yarınlar ölmedi mi?
Bugünün son günü yarın ölmeyecek mi?
Dünün mezarlığına o da gömülmeyecek mi?
