Çiğdem'in İlk Adımı

İki tacizciden kaçarken üstgeçitten düşünce beli kırılan ve belden aşağısı felç olan Çiğdem Tellioğlu’nun yeniden yürüme umudu yoktu. Bacaklarında büyük oranda duyu kaybı olan genç kız, doktorlarını şaşırtıp bir hafta önce ilk adımını attı. O iki aydır hastanede, onu bu hale getirenler ise halen kayıp.

ÇİĞDEM Tellioğlu, Kocaeli Meslek Yüksekokulu İnşaat Bölümü’nü geçen yıl bitirmişti. Ancak o lisans eğitimi almak istiyordu. Tekrar üniversite sınavlarına girmek için Kadıköy’de bir dershaneye kaydını yaptırdı. Ailesine yük olmamak için bir inşaat şirketinde teknik ressam olarak işe başladı. Hem kazanıp hem öğrenim görecekti. Ailesi Gebze’de yaşadığı için İstanbul’daki bir yakınının evinde kalıyordu. Ramazan Bayramı’nın arifesinde, 10 Ekim sabahı başı çok ağrıdığı için Haydarpaşa Numune Hastanesi’nin acil servisine gitti. Yakınlarını rahatsız etmemek için evden çıkarken kimseye haber vermemişti. Sabah 05.30’du. Muayenesi bitince hastaneden çıkıp otobüse binmek için üstgeçide geldi.

Olayın üzerinden iki ay geçti. 23 yaşındaki Çiğdem Tellioğlu, o anları anlatmakta güçlük çekiyor: "Hızlı adımlarla yürüyen iki adam beni takip ediyordu. Birinin yüzünü görmedim ama diğerininkini hatırlıyorum. Önce onları tinerci sandım. Ben hızlandıkça onlar da hızlanıyordu. Birisi, ’Gel buraya’ diye bağırdı ve kollarımdan tuttu. Korktum. Dengemi kaybettim merdivenlerden düştüm."

Tellioğlu’nun düştüğü yer 10 metre yüksekliğinde. Beli kırıldı ve omurları büyük zarar gördü. Sol el bileği kırıldı, sağ ayağında kırıklar ve ödem oluştu. Yaklaşık 70 gündür tedavisi sürüyor. Toplam 20 saate yakın süren tam 3 omurilik ameliyatı geçirdi. Büyük bir kısmında his kaybı olan sağ ayağında 10 platin var. Yürüyemiyor, tuvalete gidemiyor, hiçbir işini kendisi göremiyor.

Çıplak ayak özlemi

İlk ameliyatlarını yapan doktorları, genç kızın bir daha yürüyebilmesi konusunda hiç umutlu değildi. Ona belden aşağısının felç kaldığını söylediler. Psikolojisi bozuldu. Geceleri ya uyuyamıyor ya da kábuslar görüyordu. Bu yüzden psikolojik tedavi görmeye başladı. Artık uyku ilaçları alarak, Şişli Etfal Hastanesi Fizik Tedavi Kliniği’ndeki odasında deliksiz bir uyku çekebiliyor. Yere basmayı ve bacaklarını kendisine çekip ayaklarını kaşıyabilmeyi çok özlemiş. Başta kendi haline olmak üzere hastanedeki diğer hastaların durumlarına çok ağlıyor. Bu yüzden hastane çalışanları onu, Leonardo da Vinci’nin ünlü tablosunda resmettiği Mona Lisa’ya benzetiyor.

Tellioğlu, hayatının bir bıçak gibi, olay öncesi ve sonrası diye ikiye ayrıldığını söylüyor. Konuşurken sık sık ağlama nöbetleri geçiren Tellioğlu, "Ne olur beni hastane odasında resmetmeyin. Ben hayat dolu, kıpır kıpır bir kızdım. Kimse beni böyle görmesin. Bana durmak yakışmıyor. Beni eskisi gibi hatırlasınlar" diyor. Bu durumda hayal bile kuramadığını söyleyen Çiğdem Tellioğlu, "İki kendini bilmez insan hayatımı çekip aldı. Benim hayallerim vardı. Artık bir adım ötesini göremiyorum. Zaman ilaç değil bence. Sadece sizi bu duruma alıştırıyor. Maalesef beni bu şekle soktu ve buna alıştırdı" diyor hüzünle. Azmi sayesinde, fizik tedavi görürken bir hafta önce doktorlarının kolları arasında ilk adımını atan Tellioğlu’nun tedavisi bir ay daha sürecek. Tellioğlu desteksiz yürüyebildiğinde çıplak ayakla sahilde koşmayı planlıyor.