Edirne'de yaşayan emekli öğretmen
Mehmet Demirci günlerini sokak kedilerini besleyerek geçiriyor.
Öğretmenin kedilere olan ilgisi 1996 yılında başladı. Kendisi gibi emekli öğretmen olan eşinin peşine bir sokak kedisi takılır. Kapıya kadar gelen kediyi kovmaya gönülleri razı olmayarak onu içeri alırlar. O yıl çocuğunu askere gönderdikleri için evde bir boşluk hisseden Demirci çifti kedi ile kısa süre içerisinde kaynaşır. Gerekli sağlık kontrollerini yaptırdıkları kedi, iyi beslenme ve bakım sonucunda toparlanır. Çiftin bu şekilde başlayan kedi ilgisi o günden bu yana devam ediyor.
Emeklilik günlerini sokak kedilerine adayan Mehmet Demirci, onları düzenli bir şekilde besleyerek hayatta kalmasını sağlıyor. Önceleri birkaç kediye bakan emekli öğretmenin misafir kedileri daha sonra artmaya başladı. Şimdiye kadar 50'nin üzerinde kediye baktı. Kediler yemek saatlerinde Demirci'nin bulunduğu sitenin yakınlarına gelerek onun elindeki et kabı ile dışarı çıkmasını bekliyor. Mehmet Demirci'nin kapıdan çıkması ile birlikte kediler bir anda etrafını sarıyor. O da her birine doyacakları kadar et atarak beslenmelerini sağlıyor.
Öğretmenin şu anda düzenli olarak beklediği 17 kedisi bulunuyor. Bu sayı mahalleye bırakılan kedilerle birlikte zaman zaman artabiliyor. Demirci, kedilere olan ilgisinin karşılığını onlardan fazlası ile buluyor. Beslediği kedilerin tamamı kendisini tanıyor. Sitenin etrafında dolaştığı zaman kedileri de ona eşlik ediyor. Demirci'nin yakınlarına gelen en son kedi ise trafik kazası sonucu yaralanmış. O kedinin bakımı ise evinin içinde yapılıyor. Kedilerin birbirinden güzel isimleri var. Can, Gelincik, Şero, Misafir, Haşmet, Sütlaç, Keşkül, Korsan bunlardan bazıları. Zaman zaman olumsuz tepkiler alsa da kedilerin hayatta kalmasına sebep olduğu için kendini mutlu hisseden Mehmet Demirci, onların yanına geldiği zaman çok rahatladığını ifade ediyor.