KENDİSİNDEN ÇOK GÜZEL BİR KADIN OLDUĞUNU VE KENDİSİNE HAYRAN OLDUĞUNU SÖYLÜYOR EBRU GÜNDEŞ.
* Güzel bir taştım ben, ondan çok güzel bir heykel yonttum. Yontarak oluşturduğum bu kadına hayran kalıyor insanlar. Hem birlikte yaşanılabilecek, hem evlenilebilecek, hem sesi dinlenebilecek, hem anne olabilecek, hem iyi arkadaş olabilecek bir kadın çıkardım ben.
* Yapma yerlerimi söyleyeyim sana çünkü herkes bu konuda hurafeler uyduruyor: Benim sadece dişim ve göğsüm yapma. Geri kalanlar bana ait. Kaşım da iddia edildiği gibi tattoo değil.
* Sahne kıyafetlerimin çoğu Cavalli çünkü çok yakışıyor bana, cuk oturuyor üzerime.
* 3-4 yıl öncesine kadar önemliydi, şimdi rahatım. Mayolu da çekilebilir ama güneş bana yasak; sıcak, kafamdaki demirleri atmasın diye. Denizi de çok seven bir insan olmadığım için bu iddianın içinde oldum. Güneşe aşık biri olsaydım yakalanma riskim yükselirdi. Artık çekerlerse de umurumda değil. Ama sokaktaki her insanın vücudumun her karesini bilmesini istemem.
Vücudumu görmelerinden çok daha iyidir. Ayrıca kime göre kabarık? Keşke olaydı da birisi devam edeydi. Ben de isterdim; niye durmadan kendini birilerine anlatma çaban olsun ki. Ama kader bir şekilde bir araya getirmedi, olmadı. Mutlaka insanları tanıyacaksınız, tanışacaksınız, olup olmayacağına karar vereceksiniz. Doğru insanı bulduğunuzda onunla kalırsınız zaten. Kalmadığıma göre, demek ki olmamış!